Crimson Desert – İnceleme

Hiçbir şey hakkındaki her şeyin oyunu

Bir toplantı odasında bir ortaya gelerek yeni yapacakları oyun için fikir alışverişinde bulunan bir küme üretimci düşünün. Biri diyor ki “Orta Çağ temelli olsun”, bir diğeriyse “Fantezi öğeleri koyalım. Yalnızca beşerler olmasın, farklı ırklar da ekleyelim!” diye üsteliyor. Biri “Peki ya robotlar? Ben robot istiyorum!” derken öteki biriyse “Robot mu? Teknoloji mi? Ancak ben büyü koymak istiyorum!” diye haykırıyor.

“Kılıç-kalkanla dövüşelim. Ok ve yay da olsun!”
“Yay yetmez, bence ateşli silah da koyalım.”
“Ben geçenlerde bir karma dövüş sanatları müsabakası izledim. Çok keyifliydi. Ona benzeri bir şeyler de ekleyelim derim. Bam küt ağız burun kıralım.”
“Ne şekil istiyoruz pekala? DVO olsun bence.”
“Yo yo, tek kişilik açık dünya oyunu yapalım.”
“Her yere tırmanabilelim derim.”
“Uçalım da!”
“Işınlanmaya ne dersiniz?!”
“Binekleri ne yapacağız? Yalnızca at koysak olmaz bence.”
“Kurt? Ayı?”
“Robot!”
“Ya sen bir susar mısın?! Ben ne koymamız gerektiğini biliyorum: EJDERHA!”

…ve tüm bu karmaşa sırasında yapım yönetmeni aldığı notlara bakarak ayağa kalkıp tek bir cümle fısıldar: “Dediğiniz her şeyi yapıyoruz.”

Crimson Desert’a güzel geldiniz.

KARMAŞA BAZEN DÜZGÜN BİR ŞEY OLABİLİRMİŞ MEĞER…

Crimson Desert birinci duyurulduğunda aslen bir DVO olacağı söylenmişti. O denli ki Pearl Abyss’in bilinen devasa oyunu Black Desert ile kontaklı olması, o dünyanın geçmişini anlatması planlanmıştı. Lakin üretimciler vakit ilerledikçe bu fikirden uzaklaşmaya başladılar ve en nihayetinde farklı bir dünyada geçen tek kişilik bir açık dünya oyunu sunmaya karar verdiler. Kendi geliştirdikleri BlackSpace Motoru’nu kullanmaları da tam tadında bir karar olmuş çünkü bilhassa yükleme ekranı olmaksızın kesintisiz deneyimleyebileceğiniz büyük haritalar yaratma konusunda hakikaten eşsiz bir teknoloji.

Oyunu birinci açtığınızda “controller” ile oynamanızı önerse de klavye ve fareyle oynamak pek bir fark yaratmıyor. Yalnızca fare hassasiyeti çok yüksek gelebilir, ayarlardan bunu düşürmenizi tavsiye ederim. Misal formda alan derinliği (depth of field) özelliğini de kapatmak isteyebilirsiniz çünkü bunu kapattığınızda ortam daha güzel görünüyor. Bu noktada optimizasyon da hoş ayarlanmış diyecektim fakat benim ekran kartım âlâ olduğundan genele bakınca bunun gerçek bir yorum olacağını düşünmüyorum. Bu bahiste çok şikâyet de gördüm çünkü, bilhassa konsollarda.

İtiraf edeyim: Oyuna birinci başladığımda büyük bir ön yargıyla yaklaşmıştım. Nelerle karşılaşacağımı bilmediğim hâlde tuhaf bir beklenti içine girmiştim ve bu yüzden birinci başlarda keyfime limon sıkıldığından her şeye olumsuz bakmaya başladım. (Can hatırlar, söylenip duruyordum.) Kıssa beni içine çekmedi, karmakarışık sistemler yüzünden ne yapacağımı bilmiyordum, muharebeler çok zorluyordu ve ölüp durmaktan gına gelmişti. Oyunun aşağı üst birinci 10-15 saati her şeye söylenir oldum; ki birçok kişinin emsal bir tecrübe yaşadığını çok net söyleyebilirim. Lakin sonra… sonra hem sistemleri anlamaya başlayıp hem de neyi yanlış yahut eksik yaptığımı çözünce işler değişti. ÇOK değişti.

Öncelikle öyküye değineyim. Oyunu çoğunlukla bir Gri Yeleli (Greymane) olan Kliff olarak oynuyoruz. (Bu kısma ayrıyeten değineceğim.) Açılışta Gri Yeleliler’e rakip olan Kara Ayılar’ın (Black Bears) gerçekleştirdiği taarruz sırasında birçok yoldaşını kaybeden Kliff, evvel hayatta kalmayı başarmış dostlarını bulmaya ve düşmanlarından nasıl intikam alabileceklerini çözmeye çalışıyor. Bu esnada Pywel semalarından gözlerden ırak süzülen Abyss (Abis) diyarını da keşfeden Kliff, tüm dünyanın sonunu getirebilecek bir felaketin yaklaştığını öğrenince kendini bir anda bu komployu durdurabilecek tek kişi pozisyonunda buluyor. Hülasa işlerin sarpa sarması uzun vakit almıyor.

Crimson Desert’tan bir Witcher, bir Kingdom Come: Deliverance, bir Mass Effect yahut Cyberpunk 2077 tadında ayrıntılı öykü beklemeyin. Zira bu oyunun kıssasını şekillendiren kişi Kliff, yani sizsiniz. Alışılmış ki muhakkak bir ana misyon zinciri bulunuyor fakat çok derin ve duygusal bir tecrübe bekliyorsanız yanlış yerdesiniz. Bir RYO (rol yapma oyunu) tecrübesi yaşayacaksınız üzere de yaklaşmayın; üretimciler bile bu terimi kullanmıyorlar çünkü tüm misyonların nasıl ilerleyeceği çok kesin hudutlarla belirlenmiş. Siz kalkıp “Görevde şunu yapayım da sonucu farklı olsun” diyemiyorsunuz, hatta diyaloglarda yanıt verme seçeneği bile yok; her şey lineer yaratılmış. Bunun yerine oyunu oynadıkça öykünün karakterinizin yazgısı üzere düşünerek ilerlerseniz büyük keyif almaya başlıyorsunuz. Attığınız her adım, keşfettiğiniz her köşe, düşmanlardan kurtardığınız her kale ve yaptığınız her yan misyon isminizi Pywel tarihine kazıyor.

Pywel büyük. Pywel kocaman. Pywel aklınızın hayalinizin alamayacağı kadar DEVASA. Şöyle açıklarsam daha kolay olur sanırım: Crimson Desert haritası hem Skyrim hem de Red Dead Redemption 2 haritalarından daha büyük. Yalnızca geniş olmakla da kalmıyor çünkü harita hudutları içerisinde gördüğünüz her dağa tırmanabiliyor, her vadiye inebiliyor, her mağaraya girebiliyorsunuz; hasılı yalnızca yatay değil dikey düzlemde de özgürlük tanıyor. Pearl Abyss “açık dünya oyunu” diye tanımlarken hiç abartmamış çünkü ışınlanmak ve çok fakat çok az birkaç özel durum dışında hiç yükleme ekranı bulunmuyor; dilediğiniz üzere gezip tozabiliyorsunuz. Her adımınızda yeni bir misyon bulabilir, çözülecek yeni gizemlerle karşılaşabilirsiniz.

Peki böylesine geniş topraklarda kimler yaşıyor? Crimson Desert dünyasında bir Orta Çağ fantezi üretimi olarak natürel ki beşerler dışında orklar, goblinler, troller, cüceler ve tadınızı kaçırmak istemediğim için isimlendirmeyeceğim farklı ırklar da bulunurken ipin ucunu kaçırıp bir sürü robot eklemeyi de ihmal etmemişler. (Yorum yapmıyorum, oynayıp görün derim.) Gittiğiniz her yerde, ziyaret ettiğiniz her yerleşimde birilerinin orada yaşadığını çok net hissediyorsunuz. Ana kentler oranın sakinleriyle dolup taşıyor lakin bu noktada bunun biraz yüzeysel olduğunu belirtmem gerek çünkü birçok karakterin muhakkak bir günlük programı bulunmuyor; velhasıl rastgele birini takip edip hangi saatte nereye gidip ne yaptığına bakmaya çalışmayın derim zira yok o denli bir şey.

Pywel kıtası beş ana bölgeye ayrılmış. Açılış vazifesinde kısa müddet bulunduğumuz kısmı saymazsak maceramıza birinci adımları, haritanın batısını otlakları ve zirveleriyle süsleyen Hernand bölgesinde atıyoruz. Oyunun bitmek bilmeyen sayısız sisteminin yüzümüze yüzümüze fırlatılacağı bu bölge, abartısız en çok vakit geçirilen yer olarak karşımıza çıkıyor. Ana kıssayı takip ettikçe Gri Yeleliler’in ana yurdu olan ve haritanın kuzeyinde yer alan Pailune bölgesine de ayak basıyoruz. Buz üzere hava kuralları altında dağcılık yapmaya hevesliyseniz burası tam sizlik! Haritanın merkezinde yer alan Demeniss, kendimizi politik oyunların içinde bulduğumuz ve büyük soylu aileler ortasındaki çekişmelere bir son vermeye çalıştığımız bölge olarak karşımıza çıkıyor. Demeniss Şehri’nin muazzam büyük ve tehlikelerle dolu olduğunu fark etmemizse uzun vakit almıyor. Güneydoğudaki Deleysia bölgesi, ileri teknolojisiyle kendini dünyanın geri kalanından soyutlamış bir bilim merkezi olarak ön plana çıkıyor. Burada çokça robot kesip kesimlerini toplamaya çalışacağınızdan kuşkunuz olmasın. Kuzeydoğuda bulunan ve oyuna ismini veren Kızıl Çöl ise insanı sıcaktan bayıltacak havası yetmezmiş üzere uçsuz bucaksız kumlarının ortasında sayısız düşman ve tehlike de barındırıyor.

Kıtadanın kendisinden farklı olarak bir de semalarda süzülen esrarlı Abyss (Abis) bölgesi bulunuyor. Oyunun en başında ayak bastığımız bu yer, sayısız gizem ve çözülmesi gereken bulmacalarla dolu. Sürprizi bozmak istemediğimden çok ayrıntısına inmeyeceğim fakat platform atlama oyunlarından keyif alıyorsanız burası tam size nazaran.

GÜCÜNÜZE GÜÇ KATMAYA HAZIR MISINIZ?

Oyunun ana karakteri bahsettiğim üzere Kliff lakin öykü ilerledikçe ortada sırada iki farklı karakterle de oynamak zorunda kaldığımız kısımlarla karşılaşıyoruz. Bu karakterlerden biri, diğer bir Gri Yeleli yoldaşımız olan ork Oongka. İki elle taşınan balta üzere ağır silahları tercih eden bu dostumuz, uzak aralık saldırılarındaysa kolunda taşıdığı ufak bir topu (evet, top) kullanıyor. Sessiz ve ağırbaşlı kimliğiyle öne çıkan Oongka’ya havada süzülebilmesi için sırtına takabileceği bir roket de yapabiliyoruz. Öbür karakterse oyunun başlarında tanıştığımız Damiane. Süratli kılıç hücumlarını büyüyle birleştiren bu kızımız, uzak uzaklık ataklarında tabanca yahut tüfek üzere ateşli silahları tercih ediyor. Öykü müsaade verdiği sürece bu karakterlerden birini yahut ikisini birden yanınıza çağırıp birlikte savaşabiliyorsunuz.

“Peki karakterleri nasıl geliştiriyoruz?” diye sorduğunuzu duyar üzereyim. Öncelikle Crimson Desert’ta öbür oyunlardan aşina olduğumuz bir düzey atlama sistemi bulunmadığını belirteyim. Onun yerine yetenek ağacında çeşitli atak formülleri açmak yahut can (health), dayanıklılık (stamina) ve ruh (spirit) olarak belirlenmiş ana karakter özelliklerini geliştirmek için kullanılan abis yapıtları (abyss artifacts) mevcut. Yetenek ağacına verdiğiniz her puan bir müddet sonra farklı sayıda abis yapıtı istemeye başlıyor. Örneğin cana vereceğiniz birinci puan sırf bir eser isterken on üçüncü puanı vermek istediğinizde beş eser harcamanız gerekiyor. Ancak aklınızda bulunsun, bu özel kaynağı zırh ve silah geliştirmelerinde de kullanıyoruz, o yüzden dikkatli harcayın.

Zırh ve silah demişken… Oyunda (hepsinde olmasa da) birçok zırh kesimi, takı ve silah üzerinde “Refinement” (Rötuş) ismi verilen birkaç ufak çubuk olduğunu göreceksiniz. Bu özellik, ilgili eşyaları ana yerleşimlerde bulunan demirci ocaklarına götürüp geliştirebileceğiniz manasına geliyor. Eşyanın hangi gereç kullanılarak yapıldığına bağlı olarak geliştirme kademelerinde maden cevheri, deri, kumaş ve gibisi ham hususları sağlamanız isteniyor. Lakin ilerleyen geliştirme adımlarında bu ham unsurlara ek olarak abis yapıtları de harcamanız gerekiyor.

Oyunda ilerledikçe birtakım zırh kesimlerinin ve silahların üzerinde soket yuvaları olduğunu fark edeceksiniz. Bu yuvalar, “abyss gear” (abis ekipmanı) olarak isimlendirilen özel rünleri kullanmanızı sağlıyor lakin bunu yapabilmek için öyküde aşikâr bir noktaya gelmeniz ve Pywel’in dört bir yanına yerleşmiş cadıları bulmanız gerekiyor. Bu cadılarla konuştuğunuzda “Atölye” hizmetini kullanmayı seçerek zırhınızda ve silahlarınızda yeni soket yuvaları açabilir, bu yuvalara abis ekipmanı ekletip çıkartabilir, çeşitli materyaller kullanarak yeni abis ekipmanı üretebilir ya da elinizdeki rünleri bir üst düzeye yükseltecek halde birleştirebilirsiniz. Fakat her zırhın yahut silahın yuva oluşturma özelliği olmadığını belirteyim.

Eşyalarınıza abis ekipmanı eklerken bilhassa dikkat etmeniz gereken birtakım konular var. Bunlardan en değerlisi kimi rünlerin farklı modüller üzerinde değişik özelliklere bağlı çalışması. Örneğin akın gücünü artıran Yıkım (Destruction) ekipmanını ele alalım. Bunu silahlara, eldivenlere ve çizmelere takabiliyorsunuz fakat sırf eklendikleri kesimle irtibatlı savaş tekniğini etkiliyorlar. Şayet silahsız yakın dövüş yapmıyorsanız o vakit eldiveninize ve çizmelerinize takmanızın hiçbir manası yok zira silahlı akınlarınıza hiçbir artı sağlamıyor. Hakikaten kritik vuruş talihi veren Sezgi (Insight) ekipmanı da benzeri halde işliyor. Lakin hareket suratını artıran Çabuk (Haste) ekipmanı üzere karakterin genel gelişimini etkileyen rünleri uygun olan her modüle ekleyebilirsiniz. Tıpkı vakitte diyelim ki bir silah edindiniz ve üzerindeki abis ekipmanını çok beğendiniz lakin kendi silahınızı bu yenisiyle değiştirmek istemiyorsunuz… Tahlili çok basit! Bir cadıya giderek yeni silahtaki ekipmanı söktürüp kendi silahınıza taktırıverin, oldu bitti.

GRİ YELELİLER’DEN O KADAR KOLAY KURTULAMAZSINIZ!

Hikâyenin nispeten başlarında tamamlayacağınız birkaç ana misyonun akabinde o bölgede kelamı geçen soylulardan biri size yeni bir Gri Yeleli kampı kurabilmeniz için toprak vermeye karar veriyor. Gidip bir tanecik çadır diktiğiniz bu kampı vakit içerisinde diğer Gri Yeleli yoldaşlarınızı buldukça geliştirebiliyorsunuz. Tıpkı vakitte bu yoldaşlarınızı çeşitli vazifeler tamamlamak için başka yerleşimlere de gönderebiliyorsunuz.

Her Gri Yeleli’nin uzmanlaşmış olduğu bir kamp yeteneği bulunuyor. Örneğin kimileri inşaat, kimileri çiftçilik, kimileriyse madencilikte ustalaşmış olabiliyorlar. Onları hangi misyonlara göndermek isteyeceğinize de bu özellikleri göze alarak karar vermeniz gerekiyor. Birtakım misyonlar şayet o alanda ustalaşmış biri yoksa gerçekleştirilemiyor. Kimilerindeyse şayet uzman varsa fazladan ödül kazanabiliyorsunuz. Bir misyona kaç kişiyi gönderdiğiniz de değerli. Örneğin kampınıza para sağlayacak bir vazife var diyelim ve beş ile yedi kişi aralığında bir takım göndermenizi istiyor. Şayet bu misyonu en yüksek sayıda şahısla tamamlarsanız daha fazla para ediniyorsunuz. Son olarak bir de Hernand Kilisesi’ne bağış yaparak kamp vazifelerindeki aktifliğinizi arttırabilirsiniz. Bu bağışı yapmak için kendi cebinizden değil, kamp kaynaklarından harcıyorsunuz.

Kampınızı geliştirecek vazifeleri sakın fakat sakın es geçmeyin. Her misyon sırf sağ kurtulmuş öteki Gri Yeleliler’in nerede olduklarıyla ilgili tüyolar sağlamakla kalmıyor, tıpkı vakitte kampa yeni bir özellik de ekliyor. Böylelikle bir demirci ocağı açabilir, binekleriniz için ahır inşa edebilir, meyve-sebze yetiştirebileceğiniz ufak bir tarla kurabilirsiniz -ki bunlar yapabileceklerinizin yalnızca birkaçı.

Size tavsiyem en başta kampınıza para sağlayacak bir misyonla buna ek olarak besin, kıyafet/zırh, taş/maden ve kereste edinebileceğiniz kolay sevkiyatlar seçmeniz. Böylelikle yeni Gri Yeleliler katıldıkça onları kaynak derdiniz olmadan farklı vazifelere yönlendirebilirsiniz. Burada çok hoşuma giden ufak bir ayrıntıdan da bahsedeyim. Misyona gönderdiğiniz yoldaşlarınız nitekim o bölgeye gidiyorlar ve dilerseniz ziyaret edip nasıl çalıştıklarını izleyebiliyorsunuz.

SİSTEMCEPTION

Gelelim Crimson Desert’ın en kısımlı budaklı yanına… Oyunda birbirine bağlı o kadar çok sistem var ki hangisini takip edip ne yapacağınızı şaşırabilirsiniz. Merak etmeyin, her şeyi yapmak zorunda değilsiniz ancak değerli olanları bilmenizde yarar var. Bu sayacaklarım hepsini kapsamıyor bile, o kadar çok şey var ki yaz yaz bitmez.

Para Birimi
Oyunda sattığınız eşyalar yahut düşmanları alt ettiğinizde edindiğiniz keseler üzerinden bakır ve gümüş kazanıyorsunuz. Hesabı çok kolay: 100 bakır = 1 gümüş ediyor ve özel durumlar haricinde tüm alışverişlerde bu para ünitelerini kullanıyorsunuz.

Envanter
Oyuna sonlu sayıda yeri olan bir çantaya sahip olarak başlıyorsunuz lakin dertlenmeyin, bunu çözmek çok kolay. Birçok yan vazifesi tamamladığınızda ekstra üç yuva ekleyen mükafatlar kazanıyorsunuz. Bu vazifeleri çanta limitiniz 240 olana kadar yapabilirsiniz. Bundan sonra yapacağınız vazifeler size çeşitli ham unsurlar verecek halde değişiyor.

Tedarikçiler ve Dükkânlar
Ana kentlerde bulabileceğiniz terziler, manavlar, demirciler ve öbür büyük dükkân sahipleriyle aranızı düzgün tutmakta yarar var. Şayet bu şahısların ilgili misyonlarını yaparak yahut onlara armağan vererek size duydukları prestiji 100 puana çıkarırsanız daha evvel gizli tuttukları birtakım eşyaları alışveriş listesinde görebilir, tüm envanterlerinin Gri Yeleliler kampında da satılmasını sağlayan kontratlar edinebilirsiniz. Ek olarak tüm dükkânların 24 saat açık olduğunun da altını çizeyim.

Yemek Tanımları, Kitaplar ve Anahtarlar
Yerleşimler başta olmak üzere gittiğiniz her yerde karşınıza çıkabilecek bu eşyaların farklı tesirleri bulunuyor. Yemek tanımları iddia edeceğiniz üzere size farklı yemekleri nasıl yapacağınızı öğretiyor. Bu yemeklerin kendi içinde de farklı düzeyleri bulunuyor. Örneğin olağan bir et çorbası canınızı 340, doyurucu et çorbası ise 420 puan yeniliyor; lakin yüksek düzey yemeklerin çok daha fazla gereç harcadığını belirtmem gerek. Hatta pek değdiğini de düşünmüyorum açıkçası, şahsen en temel yemekleri çokça yapmayı tercih ediyorum.

Kitaplarsa demirci ocaklarında zırh, takı ve silah üretmek için gereken bilgiyi edinmenizi sağlıyor. Bunları direkt satın alabilir yahut çalabilirsiniz. Şayet rastgele bir kitaptan zanaatkârlık öğrenmeye çalışıyor fakat okuma sürecini bir türlü tetikleyemiyorsanız kitap açıkken kameranızı hafifçe aşağıya çekip tekrar deneyebilirsiniz.

Anahtarlarsa büsbütün farklı bir özellik. Oyunda birçok konutun kapısı iddia edersiniz ki kilitli ve bunları açmak için hırsızlık yaparak yahut Art Sokak Dükkânı’ndan satın alarak edindiğiniz anahtarları kullanıyorsunuz. Lakin korkmayın, kilitli bir kapıyı açmak cürüm olarak görülmüyor.

Işınlanma
Oyun içerisinde çarçabuk seyahat edebileceğiniz ve Abis Kesişim Noktası (Abyss Nexus) olarak isimlendirilen platformlar olduğunu göreceksiniz. Bunları faal hâle getirmek için üzerlerine basıp birkaç saniye beklemeniz gerekiyor. Lakin aklınızda olsun, yalnızca bu kesişim noktalarına değil, daha evvel etkileşime geçtiğiniz rastgele bir Abis Taşı’na (Abyss Cresset) da ışınlanabiliyorsunuz.

Katkı Tecrübesi ve İtibar
Her kentin ve fraksiyonun kendine has bir “Katkı” (Contribution) ünitesi bulunuyor. İlgili yan misyonları tamamladığınızda artan bu ünite, size envanterinizde yer almayan özel nişanlar veriyor. Kâfi ölçüde biriktirdiğinizde bu nişanlar, ana kentlerdeki hisarlarda bulunan Katkı Dükkânı’ndan olağan yollarla elde edemeyeceğiniz eşyalar satın almanızı sağlıyor.

Banka ve Yatırım
Oyunda bir banka sistemi olduğunu ve dilerseniz altın külçeleri kullanarak yatırım yapabileceğinizi biliyor muydunuz? Yatırım yapmadan evvel 100 gümüş harcayarak bir hesap açmanız gerekiyor, akabinde hangi risk faktörü üzerinden kaç külçe yatıracağınıza karar verip süreci başlatıyorsunuz. Lakin şimdiden uyarayım, külçe bulmak o kadar da kolay değil. Şahsen denemek için bir külçe yatırıverdim lakin hâlâ sonucunu bekliyorum.

Ticaret
Oyun boyunca kimi vakit mavi art plan üzerinde terazi sembolü olan birtakım gereçler ve eşyalar bulacaksınız. Bunlar büsbütün ticaret yapmak için tasarlanmış lakin çok lakin çok sıkıntılı bir iş. Öncelikle bunları her dükkâna satamıyorsunuz, sırf ticaret loncasının kamp kurduğu merkezlere gidip elden çıkartabiliyorsunuz. Ayrıyeten bu eşyaları bulduğunuz hâlleriyle de kullanamıyorsunuz; evvel kendi kampınızda paketlemeniz, akabinde atınıza yahut at otomobilinize yükleyip en yüksek kârı edineceğiniz yerleşime gitmeniz gerekiyor. Tüm bunlar yetmezmiş üzere tek kesim hâlinde de satış yapamıyorsunuz, bir eşyadan en az 25 adet olması gerekiyor. Yaptığınız ticaretin karşılığı da size gümüş olarak dönmüyor, yalnızca kamp parası olarak ekleniyor. Birkaç yoldaş vazifesi sebebiyle yapmam gerekti ve sonrasında zerre değmez diyerek hiç girişmedim açıkçası.

Tapınaklar
Karşılaştığınız her cadı size birkaç tapınağı arındırma vazifesi veriyor. Olağanda bu tapınakları etrafta gezerken de bulabiliyorsunuz lakin misyonu almadıysanız rastgele bir şey yapamıyorsunuz. Düşmanlar da yalnızca vazife etkinken ortaya çıkıyorlar. Bu noktada yapmanız gereken tek şey bu karanlık güçleri alt edip tapınağın sistemini tekrar çalıştıracak formda ayarlamak. Şu ana kadar gördüğüm kadarıyla tüm tapınaklar birebir formda işliyor: Sistemin eksik kesimleri olan bir adet küpü ve bir sütun ucunu bulup yerlerine taşıdıktan sonra Force Palm (Güçlü Dokunuş) kullanarak sabitlemeniz gerekiyor.

Tapınakların hepsinde bir adet özel hazine sandığı bulunuyor. Bunlardan kimileri çok kolay noktalara yerleştirilmişler lakin kimilerini rastgele bir rehbere bakmadan bulmak neredeyse imkânsız. Ek olarak tapınağı arındırdıktan sonra düzeneğin üzerindeki kadranı Işık Yansıtma hareketini kullanarak çalıştırırsanız o tapınağa mahsus bir eşya edinebilirsiniz. Kesinlikle yapın derim.

Görevini tamamladığınız her tapınak ayrıyeten size Gugu Şablonu (Kuku Blueprint) veriyor. Hazır bundan bahsetmişken…

Kilnden Atölyesi ve Gugu Eşyaları
Görev zincirini yaparken uğramanız gereken noktalardan biri olan Kilnden, çok özel birtakım materyaller kullanarak yapabileceğiniz Gugu ismini taşıyan eşyalar sunuyor. (İngilizcesinde ismi Kuku lakin neden bu biçimde yerelleştirildiğini kestirim etmek güç değil. Aklınız fikriniz edepsizlikte!!!) Örneğin öteki Gugu eşyaları üretmeye yarayan birtakım materyalleri taşıyabileceğiniz Gugu Kazanı ile daha evvel de bahsettiğim ve Oongka’nın sırtına takabileceği roketi burada üretiyorsunuz ama elinizi kolunuzu sallayarak gidip üretime başlayamıyorsunuz. Öncelikle bahsettiğim üzere tapınakları arındırmanız ve ilgili şablonları edinmeniz gerekiyor. Akabinde maden cevherleri ve kereste dışında küçük bataryalar ve dişli çarklar da bulmanız lazım; bunlar makul düşmanlardan düşüyorlar. Birtakım eşyalar içinse bu tapınaklardaki kadranı çalıştırma yoluyla elde ettiğiniz güç çekirdeklerini kullanıyorsunuz. Paha mi diye soracak olursanız kimi kesimler nitekim hoş element direnci sağlıyorlar, denemeye kıymet derim.

Hava Sıcaklığı ve Element Direnci
Liste bitti mi sandınız? Yo, dostum, yo.

Crimson Desert’ta hava sıcaklığının karakterinizi etkilediğini biliyor muydunuz? Latife değil. Şayet kıyafetlerinizde gereğince element direnci yoksa kendinizi sıkıntı şartlar altında bulabilirsiniz. Örneğin Pailune’da vazife yapıyorsunuz ve epeyce soğuk bir bölgeye gittiniz diyelim. Soğuk hava yalnızca dayanıklılığınızın ne süratle tükendiğini etkilemekle kalmıyor, beden ısınız çok düşerse donabiliyorsunuz da. Buna benzeri zorluklarla karşılaşmamak için seyahat etmeden evvel kıyafetlerinizin ilgili elemente dirençli olduğundan emin olmanız, gerekirse ısınızı dengeleyecek yemekler yapmanız yararlı olacaktır.

Araştırma Merkezleri
Oyunda Bilge Taş Enstitüsü (Scholastone Institute), Pororin ve Urdavah’da olmak üzere üç araştırma merkezi bulunuyor. İsminden da anlaşılacağı üzere buralarda gümüş karşılığında çeşitli araştırmalar yaptırabiliyorsunuz. Örneğin bir bitkiyi toplarken nasıl birden fazla eser edinebileceğinizi Pororin’de, can düzeyinizi olağan limitinin üzerine nasıl çıkaracağınızı Scholastone’da, hangi mağaralarda altın madeni bulabileceğinizi Urdavah’da araştırabilirsiniz. Yalnız son adımlar epey yüksek ölçüde gümüş istiyor, şimdiden uyarayım.

Bu araştırma merkezlerinin tam olarak nerede bulunduklarını hatırlamazsanız haritaya bakmanız kâfi çünkü kendilerine has sembolleri bulunuyor.

Saldırı Teknikleri
Gelelim ben de dahil olmak üzere birçok kişinin saçını başını yolduran kısma… Crimson Desert’ın akınlara has tuş atamalarını her kim yaptıysa onunla hiç de uygar olmayacak bir tartışmaya girmek istiyorum. Abartmıyorum, hayatım boyunca bu kadar karışık bir sistemle muhtemelen lakin dövüş oyunlarında karşılaşmışımdır.

Yetenek ağacında harcadığınız her puan sırf o atak çeşidinin aktifliğini arttırmakla kalmıyor, tıpkı vakitte ilgili harekete mahsus farklı teknikler öğrenmenizi de sağlıyor. Örneğin kılıcınızla kolay bir hücum gerçekleştirmek için farenin sol tuşunu, ağır atak yapmak için farenin sağ tuşunu, düşmanları havada takla atarak biçmek isterseniz hem sol hem de sağ tuşunu kullanıyorsunuz. Ek olarak süratli koşmak için Shift, kalkanınızı kaldırmak için Ctrl, karşı ataklardan kaçınmak için Alt tuşuna basmanız gerekiyor. Buraya kadar her şey nispeten olağan. Lakin diyelim ki savunma yaparken düşmana hamle edesiniz geldi; buyrun o vakit Ctrl + iki kez Shift. Karşı akından kaçarken kalkanı hızına mı yapıştırmak istiyorsunuz? İleri gerçek yürürken Alt + sağ tuş. Lakin yok, ben kalkanımla “normal” bir vuruş yapmak istiyorum derseniz Ctrl + sağ tuş.

NEDEN?! Macera oyunu mu oynuyorum yoksa ezkaza Mortal Kombat mı açtım aşikâr değil. Şahsen sıklıkla kullandığım birkaç teknik dışında geri kalanlara bakmıyorum bile. Düşmanlar patır patır iniyorlar nasılsa, gerilmenin bir manası olmuyor.

Aksiyom Güçleri
Sistemler konusunda en son bahsetmek istediğim kısım, üzerinizde taşıdığınız Aksiyom Bileziği (Axiom Bracelet) ve bununla yapabildikleriniz. Nedense klavyede Caps tuşuna atanmış olan bu özellik, kolunuzdan mistik güç kullanarak yaratılan bir zincir savurmanızı sağlıyor. Bu bilhassa ağır cisimleri hareket ettirebiliyor, Gugu gereçlerini kazana tıkabiliyor yahut birtakım bulmacalardaki kesimleri ilgili yerlere taşıyabiliyorsunuz. Ayrıyeten bu zinciri rastgele bir yüzeye saplarsanız farklı hareketler de gerçekleştirebiliyorsunuz. Örneğin Caps ile maksada kilitlendikten sonra süratlice iki kez Space tuşuna basarsanız ortadaki arayı sıçrayarak aşabilir, Space + fare orta tuşuna basarsanız kendinizi havada savurabilirsiniz. (Tuş atamaları tekrar beni benden alıyor.)

HER ŞEY TOZ PEMBE DEĞİL TABİİ

Her oyunda olduğu üzere Crimson Desert’ta da tuhaf yahut eksik birçok şey var. Kimileri ufak tefek fakat sıklıkla karşılaşacağınız için söylenip duracağınız şeyler iken kimileri “Neden bu türlü yapmaya karar vermişler yahu?!” diye isyan edeceğiniz cinsten.

Daha evvel de bahsettiğim üzere hikâye… meh. Lakin bunun bir RYO olmadığını düşünerek yaklaşıp oyunun sunduğu öbür hoş şeylere odaklanırsanız nitekim büyük keyif alıyorsunuz -ki bunu şahsen bir RYO hastası olarak söylüyorum. Yan misyonların bir kısmının hayli eğlenceli yahut merak uyandırıcı olduğunu da itiraf etmem gerek. Lakin dediğim üzere üretimciler kimi tuhaf seçimler yapmışlar, onlardan bahsetmek de isterim.

İlk örnek olarak benim üzere taraf duygusu bir anda darmaduman olanlara ter döktüren küçük haritaya değineyim. Haritanın pusulasını sabitleyemiyorsunuz. İsterim ki pusula dönüp durmasın, daima kuzeye baksın fakat YOK! Kaç sefer bu yüzden yanlış tarafa ilerleyip geri dönmek zorunda kaldım. Bir başka nokta da miğferi saklama seçeneği olmaması. Tamam, bu çok da sorun değil lakin ben orta sahnelerde Kliff’in yüzünü görmek istiyorum arkadaşım! Tek gördüğüm şey şekillendirilip başıma geçirilmiş bir plaka!

Diğer karakterlerle bağlantıya geçerken de rahatsız olduğum ufak bir sorun var. Her kimle konuşursanız konuşun kesinlikle önünde durmanız gerekiyor. Atıyorum, vazife diyor ki X bireyiyle irtibata geç. Yanına vardığınızda bir küme beşerle sohbet ettiğini görüyorsunuz ve binbir maymunlukla tuhaf koşturmalar ve zıplamalar yapmanız gerekiyor ki konuşma işareti belirsin zira nedense gerisinden yaklaşıp konuşamıyorsunuz.

Karakterlerden bahsetmişken hem Kliff’in hem de öteki bireylerin biraz ruhsuz olduklarını fark etmeniz işten değil. “Yaşadığın dünyayı yok edecek bir tehdit var, Kliff! Az reaksiyon versen?” diyebilir, “Adam gözlerinin önünde ışınlandı ya, alooov!” diye haykırabilirsiniz. (Kliff adeta bir “Yaparım! Ederim! Oduncu!” moduna giriyor bazen, yemin ederim.)

Görev takibi de biraz hudut bozucu açıkçası. Tamam, misyonları haritayı açınca görebiliyorsunuz lakin ana ekranda yalnızca bir adedini takibe alabiliyorsunuz. Vazife değiştirmek isterseniz her seferinde ilgili arayüzü açıp ana misyon mi, fraksiyon misyonu mi neyse artık seçmeniz gerekiyor. Ayrıyeten tek bir istisna dışında orta sahneleri es geçme seçeneği yok, sırf hızlandırma ve durdurma seçenekleri mevcut. Esasen öyküyle ilgili sahneleri es geçmeye niyetli biri değilim, her şeyi görmeyi seviyorum lakin mesela rastgele bir kanun kaçağını yakalayıp görevlilere teslim ettiğiniz sırada birebir orta sahneyi izlemek zorunda kalıyorsunuz çünkü hızlandırmak da çok işe yaramıyor. Bununla ilgili tek istisna rastgele bir zırh/silah geliştirmesi yaptığınız vakitler. Evet, hepsinin kendine mahsus epeyce kısa sahneleri bulunuyor ve bunları es geçebiliyorsunuz.

Kanun kaçakları demişken bu misyonların hayli hudut bozucu bir yanı olduğunu belirtmem gerek. Kimi kaçaklar yakın çevredeyken kimileri ana kentlerden kilometrelerce uzakta bulunuyorlar. Bu şahısları yakaladığınızda omzunuzda ya da atınızın üzerinde taşıyıp şahsen teslim etmeniz gerekiyor ve maalesef ışınlanamıyorsunuz. 300-500 metre çok sıkıntı değil de aralık 3000 metreye erişince işin tadı kötü hâlde kaçıyor.

Envanterle ilgili de ufak bir kahır mevcut. Diyelim ki envanteri ağzına kadar doldurdunuz ve içindeki eşyalar ortasında kumaş bulunuyor. O sırada yerde fazladan bir kumaş modülü varsa toplayamıyorsunuz. Evet, tıpkı gereç çantanızda mevcut ancak envanter dolu olduğu için oyun onu mevcut stoğun içine koymak yerine ekstra bir eşyaymış üzere algılayıp “Alamazsın!” diyor.

Tabii bunlar bir sonraki noktaya göre ufak tefek kederler. Asıl herkesi isyan ettiren şey oyunun içerisinde AI kullanılarak hazırlanan sanat yapıtları koymuş olmaları. Pearl Abyss’in argümanına nazaran bu modüller imal sırasında süreksiz olarak konmuş lakin oyun piyasaya sürülmeden evvel değiştirmeyi unutmuşlar. Şahsen ben buna zerre inanmıyorum, daha çok “Aha yakalandık, mazeret bulalım” demişler üzere geliyor. Lakin en azından kelamlarını tutup bu AI’la hazırlanmış içerikleri de yeniden yamalarla değiştirdiler.

MUHTEŞEM BİR ÇORBA!

Crimson Desert, birebir anda her şeyi tek bir oyuna koyup şaheser yaratmaya çalışan bir küme yapımcının ortaya çıkardığı tuhaf, karmaşık ancak bir o kadar da lezzetli bir çorba olmuş. Oyun birinci başta “Ne yapıyoruz biz yahu?” dedirtirken az dişinizi sıkıp ilerlerseniz büyük keyif aldığınızı fark ediyorsunuz. Dürüst olayım; oynamaya birinci başladığım vakitlerde biri kalkıp da “Her dakika aklında olacak, doymayacaksın!” deseydi “Hadi be oradan!” diye dalga geçerdim muhtemelen. Şimdiyse tırmandığım her dağ, keşfettiğim her köşe büyük zevk veriyor. Bu noktaya ulaşmamın en büyük sebebi oyunun bana ne sunduğunu fark edip kendi şahsî beklentilerimi ona nazaran değiştirmem, sistemleri araştırıp daha yeterli kavramamdı. Başlangıçta 7 puan verip geçerim diye düşündüğüm oyun hem daha fazla şey gördükçe hem de yamalarla düzeltildikçe giderek daha yüksek düzeylere ulaştı. Bu kadar seveceğimi hiç beklemiyordum.

Crimson Desert bir şaheser değil. Herkesin güzeline gidecek bir oyun da değil. Lakin 160 saati aşkındır bu çorbayı içiyorum ve son damlasına kadar bitirmeye niyetliyim. Artık müsaadenizle kaçıyorum, daha yapılması gereken onlarca yan vazife var!

Crimson Desert incelemesine özel kutular, tüyolar ve çok daha fazlası Oyungezer dergimizin 221. sayısında sizi bekliyor.