Sezon iki değil dönem bir buçuk
Fallout’un birinci dört kısım itibariyle beni pek şad etmemiş olan 2. dönemi geçtiğimiz günlerde finalini yaptı ve “Son kertede fotoğrafın tamamını görünce daha şad ayrıldın mı?” derseniz “Evet” diyebilirim. “Daha memnun” ayrıldım. Diziyle alakalı kimi şikayetlerim müelliflerin mevzuyu götürdüğü yer itibariyle kendi kendilerini imha ettiler. Zıt köşe olmasını umduğum birtakım şeyler hakikaten de zıt köşe çıktı, modüller üzücü birleşmedi vesaire. Lakin ikinci dönem tekrar de benim için birincisinin altında kaldı zira bence dizi sekiz kısım için fazla yavaş bir tempo ilerleyip ekran müddetinin içini ikinci yarıda doldurmaya başlayabildi. Üzerine yeniden bir “arkası yarın” finali yapıldığı için doyurucu bir seyirlik de olamadı açıkçası.
Dizinin kendini affettirdiği noktaları açalım, Robert House’un denetim manyağı katı bir otokrattan, tam manasıyla olmasa bile bir bakıma cazibeli bir psikopata kayan portresi, izlemesi keyifli olsa bile benim görmek isteyeceğim bir portre değil. Fakat bunu söylerken rolün altından harika bir performansla kalkan Justin Theroux’un hakkını yememek lazım, bu House da izlenesi bir House olmuş. House’un Büyük Savaş ile alakası çerçevesinde birinci kısımlarda gidileceği sinyal verilen yere gidilmeyip, sağ göstererek sol vurulması hoş. Bunu beklemiyordum, beklemediğim için başta yaşadığım paniği hoş sildi attı. Tatmin etmeyen nokta, tekrar portre ediliş formuna ek olarak karakterin ekran mühleti: Kendisini hem az görüyoruz hem de gördüğümüz sahnelerin birden fazla 200 yıl öncesine “flashback” sahneleri. Yani New Vegas’tan bu yana göremediğimiz, hasret gidermek istediğimiz House da finalin ardı yarın çektiği şeylerden biri.
Dizinin Fallout cihanını taşıdığı değerli iki daha çatışma daha ortaya atıldı ve bu iki çatışmayı da hem de bir adedini tam göbeğinde keserek, üçüncü döneme atmaları benim tadımı kaçıran başka kıymetli şey. Dizi yapımları uzun formdaki bu anlatı çeşidini Streaming platformları elinde daha itibarlı hale getirmek yolunda coşturuluyor malum. Üretim süreçleri uzadığı için de yüksek profil dizi dönemleri yıllık olarak çıkamıyor. Fallout için de durum bu türlü, dizinin ikinci dönemine kavuşmamız neredeyse iki sene sürmüş. Üstüne kalkıp, yalnızca sekiz kısımlık bir dönem çekmek, güya daha uzunmuş üzere birinci dört kısımda düşük bir tempoyla mevzuyu ilerletmek, sonra birden coşup, biri New Vegas’ta biri Fallout kozmosu genelinde iki büyük çatışmanın pimini çektikten sonra “arkası yarın” demek beni bu dönemle alakalı hudut eden en büyük şey. Üretimci ve senaristlerin düşmesi çok kolay olacak birtakım tongalara düşmemelerini, hatta düşecek üzere yapıp seyirciyi kandırmalarını takdir ediyorum. Lakin bu türlü iki yılda bir alacağımız imali uzun süren dönemlerden birini üçüncü dönemde patlayacak olayların kurulmasıyla geçirmiş olmaları benim finalden doyumsuz ayrılmama sebep oldu. Bir de Deathclaw’ların Strip’te ne iş var, iki cümle bir şey söylersiniz be kardeşim? Ta Novac’in yanındaki taş ocağından nasıl kalkıp geldi de yuva yaptı oraya bu hayvanlar? Oyundaki sonlardan birini “canon” seçip oradan devam edesiniz yok onu anladık da hayvan haşatı bari açıklasaydınız?
Editörün Notu: Seyir zevki yerinde olsa bile “Bunu saymayız bir daha bekleriz” denecek bir dönem olmuş maalesef.
Not: 3.5 / 5
Yayınlandığı Platform: Prime Video
