Ben vakit yolcuğunun çılgın olanını severim
Bir vakitler point and click adventure tipini öldürmek pek bir modaydı. Birkaç ayda bir çeşidin helvası yenirdi, ağıtlar yakılır, eskiler yad edilirdi. Sonra bir de görüldü ki cinsin öldüğü falan yok. Tamam artık LucasArts olmayabilir, Sierra olmayabilir, bir Pendulo Studios olmayabilir. Lakin sahneye yeni yeni isimler çıkıyor ve onlara baht vermediğiniz takdirde geçmişe saplanıp kalmak dışında bir şey yapamaz, hatta ortada sahiden çok düzgün işleri de ıskalamış olursunuz.
Mesela bu yazı karşınıza çıkana kadar Whirlight – No Time to Trip ismini duymuş muydunuz? Şayet yanıtınız hayırsa sizi bu yanlıştan döndürmek için buradayım.
Whirlight – No Time to Trip, imaginarylab’ın ikinci oyunu. Birinci oyunları olan Willy Morgan and the Curse of Bone Town da çok tatlı bir adventure oyunuydu ve bu grubun âlâ işler çıkaracağının bir işaretiydi. Whirlight için Willy Morgan’dan âlâ yahut berbat demek istemiyorum, sonuçta içerikleri çok farklı. Ancak imaginarylab’ın gerçek yolda olduğunu söylesem kâfi olur herhalde.
Ben uçuk kaçık adventure oyunlarını seviyorum. Yani her şeyin illa bir mantık çerçevesi içinde ilerlemesi gerekmiyor benim oyundan keyif almam için. Whirlight da son vakitlerde oynadığım en absürt içerikli adventure’lardan biri. Daha oyunun başında kendimizi Kısmı tablolarından çıkmış nesnelerle karşılaştığımız, parlayan dev mantarlar,, devasa bir kum saati, deniz kabuğu, açılmamış fasulye konservesi vs ile dolu bir ortamda buluyoruz. N’oluyoruz demeye kalmadan gerçek dünyaya dönüyoruz ve baş kahramanımız, tuhaf icatlarıyla ünlü profesör Hector bir anda hayalinde gördüklerinden yola çıkarak yeni icadını nasıl tamamlayacağını keşfediyor. Bunun için kimi şeylere gereksinim var ve bunları bulabileceğimiz yer de Bilgice Bay kasabası. Natürel işler hiç de umduğu üzere gitmiyor, gitse şaşardım. Birinci kısmı bitirdiğimizde Hector icadı sayesinde vakti ve yeri bükmüş oluyor ve bu sayede Margaret ile tanışıyor. Oyunun kalan kısmı da ikilinin uzayda ve vakitte seyahatler yaparak dünyayı kurtarma eforlarına odaklanıyor.
Whirlight – No Time to Trip oynanış bakımından çok derli toplu, tipi sevenlerin kendini konutunda hissedeceği biçimde bir oyun. Birbirinden renkli ve ayrıntılı yerlerle dolu, etkileşim kurabileceğimiz çok sayıda karakter ve birçoklarının da kendi kıssaları var. Tüm bunlar bol mizah yüklü diyaloglar ile birleştirildiğinden sofradan karnınız doymuş ve keyifli olarak kalkıyorsunuz.
Tabii bu cinsin en kıymetli öğesi bulmacalar ve Whirlight bu bakımdan benim üzere uçuk kaçığı sevenlere hitap ediyor biraz. Yaptığımız şeyler, çözmemiz gereken bulmacalar ve tamamlamamız gereken misyonlar çoğunlukla mantıktan fazla yaratıcı niyet gerektiriyor, hatta kimilerinin sürreale kaydığını bile söyleyebilirim. Bu bakımdan buna alışkın olmayan yeni oyunculara tuhaf biçimde güç gelebilir. Lakin oyunun neredeyse hiçbir noktasında “ne yapacağım ben artık?” sorusunu sormuyorsunuz. Ne yapacağınızı daima biliyor oluyorsunuz, nasıl yapacağınızı da varsayım ediyorsunuz, noktaları birleştirme kısmında ise bazen biraz farklı perspektiften düşünmeniz gerekiyor. Aslında Hector’un not defteri de size o andaki amaçlarınızı hatırlatıyor, ancak oyunda bunun dışında hiçbir tüyo, ipucu yahut yardım sistemi yok. Bulmaca tahlilleri büyük ölçüde envanter odaklı; yani eşyalar birleştirerek yahut ekrandaki eşyalar üzerinde kullanarak çözüyoruz. Dikkat gerektiren bulmacalar ise (özellikle etçil bitki bulmacasına bayıldım) fevkalade başarılı.
Üç dört yerde benim de önemli biçimde takıldığım, oyunu bırakıp “üzerine uyuduğum” oldu. Lakin oyunu bir sonraki açışımda daima gözümden kaçan o ayrıntıları her seferinde fark ettim ve “çözüm gözümün önündeymiş” diye düşünüp ilerleyebildim. Adventure oyunlarını çıkış öncesi oynayıp incelemenin bu türlü bir handikapı var beğenilen, bir yerde takıldığınızda sorun sizde mi, yoksa oynadığınız buildde bir yanılgı, gözden kaçmış eşya vs var mı bilemiyorsunuz 🙂
Whirlight’ın bilhassa iki yanını çok sevdim. Birincisi iki karakterle oynuyor olmak, hatta oyunun bir noktasından itibaren iki karakteri tıpkı anda kullanmak (envanterler ortak değil, birinin muhtaçlığı olduğunu düşündüğünüz şeyi ona vermeniz gerekiyor). Bu bakımdan hastası olduğum Day of the Tentacle hissi aldım biraz. Bu hissi kuvvetlendiren bir başka şey ve oyunun sevdiğim ikinci yanı ise vakit seyahati olayı. Oyunun ileriki kısımlarından birinde anlık olarak vaktin farklı noktalarına ve yerlere gidebilmeye başlıyoruz. Gelecekteki bir bulmacayı çözmek için geçmişte bir şeyler yapmamız gereken kısımlar var. Bu da bir başka Day of the Tentacle benzerliğiydi benim için. Bu cins bulmacalara bayıldığım için de oynamaktan büyük keyif aldım.
Oyun grafiksel olarak da çok güzel, bilhassa oyunun geçtiği dünya çok ayrıntılı. Sonradan jenerik ekranını seyrederseniz göreceğiniz üzere kullanılan nesnelerin birçoklarının 3D modelleri açık kaynaklı olarak alınmış, lakin bunları birleştirerek çok tatlı bir iş çıkarmışlar ortaya. Karakter dizaynlarından kimileri çok hoşken, kimileri eh işte dedirtti. Tahminen orada da biraz daha ihtimamlı olabilirdi imaginarylab. Animasyonları da çok fazla beğenmedim, hele bir karakterle konuşacağımız vakit evvel bazen bize başını çevirmesi yahut farklı bir hareket yapması üzere animasyonları beklemek zorunda olmak vakit kaybı üzere göründü. Buna yeniden de çok fazla kusur puanı yazacak değilim.
Türün klasiklerini sevenler için oyunda birçok atıf da bulunuyor lakin bunlar birtakım örneklerde gördüğümüz üzere çoğunlukla kör gözüne parmak formunda değil. Syberia atıfları da var, Runaway serisi de, Guybrush’a selam çakılan kısımlar da. Bunlardan kimilerini fark etmek dikkat istiyor ve geliştiricilerin ‘sahte görünmeyen’ bu hürmet duruşunu da beğendim açıkçası.
Whirlight ile yaklaşık 15 saat geçirdim. Hiçbir noktasında pöflediğimi yahut bitse de gitsek diye düşündüğümü hatırlamıyorum. Sonlara yanlışsız uçukluğu biraz fazla abarttı fakat yeniden de merak hissini muhafazayı başardı. Hele oyunu bitirdikten (ve jenerik sonrasını da izledikten) sonra oyuna tekrar baştan başlayınca, oyunun en başındaki sekans da farklı bir mana kazanmış oldu. Hasılı ben bu oyunu öneririm arkadaş.
