Önemli olan sahnenin arkasında yatan…
Little Nightmares serisini çok seviyorum. Bu yüzden, birinci 2 oyunu geliştiren Tarsier 3. oyunu yapmayacaklarını açıkladıklarında çok üzülmüştüm. Sonra Bandai Namco’dan yeni oyunun duyurusu gelince hayal kırıklığının yerini memnunluk almış, sabırsızlıkla LN3’ü beklemeye başlamıştım.
Geçtiğimiz yıl geldi, oynadım, beğendim. Supermassive Games, serinin ruhunu koruyan bir devam oyunu yapmıştı. Kimi meseleler vardı olağan, ancak tekrar de gördüklerimden mutluydum. Lakin bu kadarı yetmemişti. Ana oyunun bana nazaran en büyük eksiği, içeriklerinin değerli bir kısmını ek paketlere bırakmış olmasıydı. Evvelki oyunlarda olduğu üzere yeniden ek paketleri beklemeye başladım. Bu ek paketlerden birincisi, The Backstage çıkınca da “Sarmal”a geri dönme fırsatını kaçırmadım.
Sahnenin gerisinde neler var?
The Backstage, evvelki oyunlardan da alışık olduğumuz üzere karakterimiz Low’un kendine yabancı bir yerde uyanması ile başlıyor. Ancak bu sefer uyandığında yalnız değil, karşısına Dime (Duy) çıkıyor ve gözleri bağlı gölge çocuklardan kaçıp kurtulmaya çalışıyorlar. Böylelikle ikilimizin macerası Low’un elindeki harita ve Dime’ın flaşı ile başlamış oluyor.
Yolculuğumuz boyunca görüyoruz ki aslında Dime “Nowhere”i avucunun içi üzere biliyor. Low’un ona haritayı göstermesi rotayı belirlemesi için kâfi oluyor.
Peki Alone nerede?
The Backstage’in tanıtım görüntüsünde da gördüğümüz üzere birisi -Kuklacı (The Puppeteer)- Alone’u kuklasıymışçasına yönetiyordu. İkilimiz, Alone’a ve çıkış yollarına daha da yaklaşırken Kuklacı’yı ve projelerini yakından inceleme fırsatımız oluyor.
Odasını görüyor, nelerle uğraştığını anlamaya çalışıyoruz. Kendisi dış görünüşüne ve projelerine takıntılı, mükemmeliyetçi birisi. Kendisini güzelleştirmek ve oyunda eski fotoğrafında gördüğümüz gençliğine kavuşmak için gözlerini bağlayıp esir tuttuğu çocukları kullanıyor üzere duruyor. Bu çocukların ruhlarıysa malikanede dolaşıp tehditleri ortadan kaldırmak için görevlendirilmiş üzere.
Bu karanlık sırlarla dolu yerde ilerlerken farklı bir odaya geliyoruz, yerde gözleri bağlı biçimde oturan çocuklar ve bir de masada saçlarını yapmakla uğraştığı bir kız var. Kıza biraz yakından baktığımızda kendisi bir yerlerden tanıdık geliyor. Bu kız Very Little Nightmares’teki Raincoat Girl, yani o meşhur sarı yağmurluğun asıl sahibi üzere duruyor. Esasen oyun içerisinde de yağmurluğu bir giysi dolabında görüyoruz. Bu mevzuda podcastten bir hatırlatma yapacak olursak Noone, Otto’ya bir vitrinde pembe bir tütü ve sarı bir yağmurluk gördüğünü söylüyordu. Otto’nun ise yansısı bize o sarı yağmurluğun kayıp kız kardeşi Cici’ye ilişkin olabileceğini düşündürtüyor. Gelecek öteki ek paketle birlikte hem bu biçim birtakım teorilerimize karşılık bulacağımızı hem de bundan daha büyük ve kesin temaslarla öykünün netlik kazanacağını düşünüyorum.
Tabii ki, her şey bu kadarla kalmıyor. İlerledikçe ikilimiz Alone’un adete ruhsuz bir model üzere Kuklacı’nın elinde olduğunu görüyor. Ve beklediğimiz an – “Alone’u Kurtarma Opersyonu” başlıyor. Çocuklar kendisini kurtardıktan ve Low ile temasa geçtikten sonra kızçemiz hayata geri dönüyor. Zira ana oyunun sonunda da gördüğümüz üzere Low onun için bir ömür kaynağı.
Üç silahşörlerimiz çıkış yolunu buluyorlar ancak beklenmedik bir durumla karşı karşıya kalıyoruz. Ve böylelikle her hoş şeyin olduğu üzere The Backstage’in de sonuna geliyoruz.
Akıllardaysa pek çok soru kalıyor. Örneğin bu sahne arkası dediğimiz kısım Low ve Alone’un ana oyundaki macerasının öncesini mi anlatıyor? Şayet öyleyse Low, Alone’u nereden tanıyordu? Zira birbirlerine kavuştuklarındaki reaksiyonları evvelden tanıştıklarını gösteriyor. Bu üzere hususların aydınlığa kavuşması için sonraki ek paketi bekleyeceğiz artık.
Sahne ışıklarımız yoksa Dime’ımız var
Hikayeyle ilgili kısmı bu türlü geride bıraktıktan sonra gelelim oynanış kısmına. The Backstage’in ana oyuna nazaran en kıymetli farkı “flaş patlatma” mekaniği ve arkadaşımızı oyun içerisinde bosslardan biri olan Kuklacı’dan bu sayede kurtarabiliyor oluşumuz. Tıpkı vakitte bu mekanik yeri geldiğinde kapılardan geçmemizi yeri geldiğindeyse bulmacalar için ipucu bulmamızı sağlıyor. Yani ışık hem kurtarıcımız hem de yol göstericimiz oluyor.
The Backstage’in eksilerinden kelam edecek olursam, en kıymetlisi beni baştan başlamak zorunda bırakan bir yanılgı. Bir kısımda ilerlemeyi imkânsız hale getiren bir yanılgıydı bu. Son kaydı yüklemek ve oyundan çıkıp yine girmek de yarar etmedi. Bu yüzden ek pakete yine başlamak zorunda kaldım.
Diğer bir eleştirimse ek paketin çok kısa sürmesi ve maalesef hala ufak birkaç ayrıntı haricinde ne evvelki oyunlara ne de podcastlere yeteri kadar bağlanamamış olması.
Ayrıca bulmacalara baktığımızda da flaş patlatma olmasa evvelki oyunlarda da sıkça gördüğümüz bir bulmaca usulüyle karşı karşıya kalıyoruz. LN serisini tekrar tekrar oynayıp bulabildiğim bütün içerikleri bitirmiş biri olarak bilhassa birtakım bulmacaları iddia etmem çok güç olmadı. Yalnızca flaş sayesinde çözebildiğimiz iki bulmacayı başka tutabilirim. O ikisini de muhtemelen etrafta dolaşırken çok defa flaş patlatırsanız bulmanız daha kolay olur.
Artılarından bahsedecek olursak, oyun boyunca yerdeki tablolara, kıyafetlere, vb. dikkat ederseniz eski oyunlara yerler ve karakterler üzerinden hoş göndermeler yapıldığını fark ediyorsunuz. Grafikler, yer ve karakter dizaynları size o tanıdık hissiyatı verse de aslında her keresinde üstüne biraz daha koyarak ilerliyor. Ayrıyeten oyun içerisinde bahsettiğim küçük ayrıntıları incelemek, bilhassa eski takipçilerdenseniz başka bir keyif ve memnunluk veriyor. Buna ek olarak, evvelki yazımızda da bahsettiğimiz üzere çocuklarla olan bağınız gitgide daha da güçleniyor. Aralarındaki dayanışmayı ve birbirlerine verdikleri kıymeti görmek onlarla aramızdaki köprüyü daha da güçlendiriyor.
Genel değerlendirmelerimi paylaşıp toparlayayım.
Şu ana kadar ana kıssaya çok da bağlanmıyor. Önümüzde şimdilik tek bir ek paket görünüyor (tabii karar değiştirmezlerse). Bu ek paketle öykü toparlanıp ana öyküye bağlanabilecek mi, yoksa elimizdeki ufak tefek ipuçları ve teorilerimizle mi kalacağız, bir merak konusu.
Oyuna yine başlamamı gerektiren tatsız bir kusurla karşılaştığım için üzüldüm açıkçası. Evvelki oyunlarda da kimi teknik yanlışlarla karşılaşmış olmama karşın onlar komik olarak değerlendirebileceğimiz ve oynanışı neredeyse hiç etkilemeyen cinsten kusurlardı. Bu yanılgıyı bir güncelleme ile çözeceklerini umuyorum.
Sonraki pakette ve tahminen yeni bir oyun da düşünürlerse, bulmacaların sayısının artıp bizi biraz daha şaşırtacaklarına inanıyorum.
Hikâyenin nasıl bağlanacağını, karşımıza çıkacak yeni karakterleri ve şu anki karakterlerimizin başına neler geleceğini, hangi karanlık sırlarla baş başa kalacaklarını merakla bekliyorum. Teorilerimizin ne kadarında haklı çıkacağız, görmek için sabırsızlanıyorum.
