Bana makinist olmanın keyifsiz olduğu söylenmişti ama
Birazdan Sonic, Jet Set Radio ve Tony Hawk’s Pro Skater isimlerini sıkça dillendireceğim ancak Denshattack’ın öncelikle Neon White ile olan benzerliğinden bahsedeyim. İkisi de farklı mekanikleri, en yüksek puanı yapma odaklı level’lar içinde, anime karakterleri ve müzikleriyle birleştirip bunu renkli bir dünyada sundukları için çok emsal geliyor bana. Ve Neon White ne kadar mükemmel bir oyunsa Denshattack da o kadar başarılı. Saf bir cümbüş, tam yaz akşamlarının oyunu.
Ama evvel uzaktan epeyce tuhaf hatta ilgi cazibeli olmayan fikrin ne olduğunu anlatmam lazım. Şimdiiii uzaktan bakınca ne görüyorsunuz; bir tane tren var, Subway Surfers üzere sağ sol yapıp manilerden atlıyor, anime müzikleri ve hippi karakterler var, ha bir de kesin kozmetik değişiklikler yapıyoruzdur. Bunlar Denshattack’ı çok sığ bir biçimde değerlendirdiğimizde söyleyeceğimiz şeyler, yani yanlış değil lakin Denshattack her kısmında zenginleşen bir oynanışa sahip olduğu için gerçek da değil.
İlk kısımda nitekim de yapabileceklerimiz kısıtlı. Bir çeşit trenimiz var, sağ sol yapıyoruz, virajlarda denetimi sağlamaya çalışıyoruz vs. Sonra kaykay mekanikleri gelmeye başlıyor; grind, manual, trick’ler vs. bildiğimiz her şey açılıyor ve kombo yapma telaşımız ortaya çıkıyor. Level’larda gidebileceğimiz rota sayıları artıyor ve Tony Hawk’s Pro Skater’daki üzere level içi vazifeleri tamamlama korkumuz daha da artıyor. Derken trenimiz rüzgâr tünellerinden uçmaya başlıyor, derken birden fazla tren çeşidi ortaya çıkıyor ve her birinin artısı eksisi olduğu için kısım öncesi ne uyar diye düşünmeye başlıyorsunuz. Derken artık tepe taklak gitmeye ve drift yapabilmeye başlıyoruz. Level’lar gitgide derinleşiyor ve Sonic oynuyormuşuz üzere bir sürat var maşallah.
Bazen tren vapurun, uçağın hatta değirmenin üzerine biniyor ve oyun yeri geliyor Star Fox oluyor, yeri geliyor Forza Horizon. Ve çeşitlilik hâlâ bitmiyor, boss savaşlarında farklı mekanikler eşliğinde dev yaratıklara trenimizin karşıtıyla yapıştırıyoruz, arada kaybettiğimiz 50x kombo için bir posta saydırıyoruz.. İşte Denshattack bu özetle, saf bir cümbüş, güya Dreamcast devrinden fırlamış ancak çağdaş devrin avantajlarından da ziyadesiyle yararlanmış, var olan birkaç mekaniği birleştirip onu en yeterli hâlde oyuncuya sunmayı başarmış. Üstelik bunu 10 saate de yaymayı başarmış, ki tüm level’larda altın madalyaya kasarsanız daha da artar.
Bu kadar çok yeni özellik beraberinde oyuncuya öğrenme maliyeti de getiriyor. Denshattack bence bunu güzel kotarmış. Bir kısım bir mekanik ekliyor ve oyuncuya bunu öğretene kadar da kullandırtıyor. FAKAT şayet oyuna bir mühlet ara verirseniz afallamanız kuvvetle olası zira Denshattack çok süratli bir oyun ve çabucak o L2’nin ne olduğunu hatırlamanız lazım. Sürat demişken… Bu kadar sürat illaki odaklanmayı ve beraberinde keyfi de getiriyor ancak canım kombolar da murdar oluyor arada. Bilhassa birtakım level’larda bir denizin altına giriyoruz, bir rollercoaster üzere dönüyoruz falan ne yapmanızı anlamanız pek kolay olmuyor. Bunlar daha çok altın madalya sevdalıların dertleri zira yandığınızda çok yakın bir yerden tekrar başlıyorsunuz.
Sonic dedik, Tony Hawk dedik, Jet Set Radio bunun neresinde pekala, öykü ve görsel dizaynında. Görsel tasarım için “Görüyorsunuz bakın” demem kâfi olur herhalde ancak kıssada de başlangıçta bir gariplik var. Çok renkli bir dünya burası ancak aslında distopik bir Japonya var, beşerler yalnızca belli bölgelerde yaşıyorlar ve o bölge dışındaki alanlar farklı çeteler tarafından yönetiliyor. Denshattack kavramı da aslında bu çetelerin tren sınırlarını denetim etmesi ve uğrunda gayret etmesiyle ilgili. Pekala biz kimiz, yemek kuryesi olan Emi’yiz. Treniyle ramen servisi sağlayan Emi’nin ultra yeteneklerinin fark edilmesi üzerine bir NPC’den tüm Japonya’yı distopya çeviren Vactrain’in alt edilmesine dönen, epeyce klişeleşen bir kıssa görüyoruz. Emi o denli bu türlü yetenekli ki alt etmediği çete kalmadığı üzere onları yanına kanka olarak da alan bir auroya sahip. Yani bu öyküye “feel good” bakış açısından bakmadığınız sürece bir müddet sonra ilginizi kaybedebilirsiniz. Neon White’daki tuhaf diyalogların olmadığını söyleyebilirim.
Lafı çok da fazla uzatabileceğim bir oyun değil Denshattack. Birkaç oyundan gördüğümüz mekanikleri kusursuz bir biçimde harmanlayan, devamlı yeniliklerle ne yaptığını çok yeterli bilen, dümdüz katıksız bir cümbüş sunan bir oyun. Bilhassa en yüksek puanlara kasmayı sevenlerdenseniz bulunmaz bir nimet. Bu fiyata olağanüstü bir içerik vaat ediyor.
