Kurşun cenderesinde el çabukluğunu sınamaya hazır mısın?
Dön babam dön döngüsü kırıldı! Ama, ‘’Dönmekten öteki bir şey kodlanmadı bize ayol,’’ diyerek durumdan hoşnutsuzluğunu lisana getiren döngü muhafızları, döne döne Bağdat bulunur diyerekten mukadderatlarının ipini kendi ellerine aldılar! Ve ondan sonraa… Eee…
Yav arcade tipi oyunları da nasıl anlatacağımı hiç çözemiyorum. Efenim uzun lafın kısası, Goka Street’le yıldızı parlayan Blay Games’in birinci PC çıkartması, kendi kuyruğunu kovalama simülatörüyle karşınızdayız bugün! Kristal Piksel’de seçki oyunları ortasında fragmanını izlediğimiz OROBOROS çıkışını gerçekleştirdi.
Bullet hell, ya da benim şu an uydurduğum tabirle kurşun cenderesi, benim olağanda pek tat aldığım bir çeşit değil. Çok çabuk nevrim dönüyor valla. Lakin OROBOROS benim gibileri bile ayartabilecek bir kolaylıkta başlıyor. Burada bence Blay Games’in mobilden gelen deneyimi de konuşuyor. ‘’Tıkla bakayım sol tıkla! Aaa öbür tarafa dönüyooor! E sen çözdün bu işi ya, tamamsın koçum,’’ diye bir başlıyorsunuz oyuna. Sonra bakmışsınız çoktan bir saat geçmiş ve üstünüze üstünüze yanar dönerli şeyler yağıyor. Bu ortada siz kıvrak hareketlerle altın toplamaya çalışıyorsunuz.
Kısacası, sade görünüşü sizi aldatmasın. OROBOROS’ta hem taktik hem çabukluk gerektiren bir oynanış kelam konusu.
Bir item fikri olarak: Alından Bantlı Baş Şemsiyesi
OROBOROS’ta müdafaanız gereken şey başınız. Yani kuyruğunuzdan hasar almıyorsunuz. Benim bunu keşfetmem biraz vakit aldı. Snake yüzünden travmalı bir jenerasyon var burada. Üstelik oyun da diyor kafanı koru diye lakin işte… Bunun farkında olmak da şu sebepten değerli: Şayet kuyruğunuzu eciş bücüş edene kadar toplarsanız kendi kuyruğunuzu yiyemezsiniz ve doğal olarak da tıpkı kısımla cebelleşip durursunuz.
Bir sonraki kısma geçebilmek için kuyruğunuzu yemeniz lazım abi, oyunun bütün konsepti bu!
Ve elbette bu yolda size hem dayanak hem de köstek olacak çokça şey mevcut.
İlk olarak, önünüze çıkacak beş adet toplanabilir ıncık cıncık bulunmakta. Bunlardan en bolu elbette altın paralar. Oroboro’nuzu güçlendirmek için ve bilumum alışveriş için bunu kullanıyorsunuz. Sizi kısa bir müddetliğine yenilmez yapan mor mantar, mavi kalkan ve vakti yavaşlatan bir kum saatimsi bulunmakta.
Ama benim en sevdiğim kırmızı roketler oldu. Kırmızı ikonu kaptığınızda küçük bir roket çıkıp üstünüze gelen düşmancıklardan birini yok ediyor.
Sanırım burada bir örüntü var zira oyunda en sevdiğim şey gerçekten Flab oldu. Orta sıra çıkan yancı bir yarasa bu küçük çocuk. Etrafta çırpınıp düşmancıkları alaşağı ediyor. Daha ne olsun!
Güçlenmemi güçleştirmeyin, yakarım!
Oyunda en hudut olduğum şey ise, açık orta, gelip güçlendirmelerimizi ve altınlarımızı çalan küçük kıskaç düşmanlar oldu. Oğlum bak! BAK!! GİT!!! Defolsana yahu!!! Bu türlü tam YETİŞTİM YETİŞTİM derken pık diye kapıp gidiyor roketçiğimi vallahi oturup ağlayacağım.
Bu hudut bozucu çocukların yanı sıra dikkat etmeniz gereken bir mevzuda daha tüyo vereceğim. Standart partiküller ortadaki sayaca çarptıkları vakit yok oluyorlar. Fakat Space Invaders başı ateş eden gemiciklerin roketleri bu sayacın üzerinden geçip öbür tarafa yanlışsız devam ediyor.
Parçacıklar, roketatarlar, haritayı bölen elektrikli kordonlar, yanar döner çubuklar vesaire derken çok sıkışık noktalarda kaldığı oluyor insanın gerçekten. Lakin OROBOROS bile isteye sizi sıkıştıran bir oyun değil. Hani çeşidin zorluğuyla öne çıkan oyunlarından değil bir Cuphead falan üzere. Zorlaşma eğrisi de çok başa çıkılabilir.
Tutmayın, döneceğim!
Herkesin bilgisayarında olması gerektiğini düşündüğüm bir oyun çeşidim var: Ortada iki dakika bakarım!
Böyle canınız sıkıldığında 2-3 kısım atmalık, olur da acil çıkmanız gerekiyorsa çok da büyük bir kaybınızın olmadığı oyunları bu kategoride değerlendiriyorum. OROBOROS da bu cinse çok uyuyor bence. 4-5 kısımda bir otomatik kaydediyor, bunu da en zirvede size söylüyor zati, işte 3 kısım sonra kaydedecek üzere. Bu da oyuna bir tık roguelike elementleri katıyor natürel lakin kısımlar çok uzun olmadığı için kaydetmeden çıkmanız gerekirse, ‘’Abi oha ya altınlarım her şeylerim gitti ben n’apıcam yaaa…’’ üzere bir noktada kalmıyorsunuz.
Ki biliyorsunuz, ben roguelike HİÇ SEVMEM. Yani ben bunu diyorsam bilin ki çok nadiren üzer sizi bu mekanik.
Öbür yandan mesela bir PC oyununda günlük ödül ve günlük meydan okumalar falan olması bana bir tık tuhaf gelmedi değil. Ha anladığım kadarıyla devamlılık vesaire beklemiyor OROBOROS. Yani bir gün girmediğinizde bozulacak bir seriniz falan yok. Yine de gözlerimi kısarak bakıyorum şu an, evet.
Her şeyiyle tartıya konunca, OROBOROS nitekim eğlenceli ancak kolay bir oyun. Türkçe lisan dayanağı elbette var, çok da cüzi bir fiyatla çıkış yapmış durumda. Alengirli bir oyun değil. Giriyorsun, dönüyorsun. Dönmek eğlenceli. Döndükçe dönesin geliyor falan… Lakin oyunlarında illa da bir kıssa, bir giriş gelişme sonuç bekleyen oyuncular bunu pas geçsin diyeceğim. Bu oyun bir hack-and-slash (Vurdu kırdı mı desek sanki buna da?), bir kurşun cenderesi. Cendereden sağlam çıkıyorsun, keyifli oluyorsun. BİTTİ!
