Huawei’nin Yarışmasında Dünya İkincisi Olan Amatör Türk Fotoğrafçıyla Konuştuk: Coruş’un Okudukça Herkese İlham Verecek Hikâyesi

Huawei XMAGE müsabakasında dünya ikincisi olan Mehmet Emin Coruş ile muvaffakiyete uzanan güçlü öyküsünü konuştuk. Maddi düşünceler nedeniyle hayallerinden vazgeçme noktasına gelen genç fotoğrafçı, bugün çektiği tek bir kareyle dünyanın dikkatini çekmeyi başardı.

Tokat’ta yaşayan amatör fotoğrafçı Mehmet Emin Coruş, Huawei XMAGE Taşınabilir Fotoğrafçılık Ödülleri’nde elde ettiği dünya ikinciliğinin akabinde yaşadığı süreci bizimle paylaştı. Paris’te düzenlenen ödül merasimine vize sorunu nedeniyle katılamayan Coruş’un kıssası aslında sırf bir muvaffakiyet hikayesinden ibaret değil.

Çocuk yaşlardan itibaren babasıyla birlikte fırında çalıştığını anlatan Coruş, fotoğrafçılıkla askerlik sonrası armağan edilen bir telefon sayesinde tanıştığını söyledi. Maddi ıstıraplar nedeniyle en sevdiği telefonlarını satmak zorunda kaldığını anlatan genç fotoğrafçı, ”Dünya ikincisi olduğumu öğrendiğim an yalnızca keyifli olmadım. Güya yıllardır içimde biriken bütün hisler tıpkı anda üzerime çöktü. Zira beşerler bugün başarıyı görüyor fakat arkasındaki çabayı bilmiyor.” kelamlarıyla yaşadığı süreci anlattı.

”Hamurun sıcaklığıyla geçen bir hayat yaşadım.”

Çocuk yaşlardan itibaren babasıyla birlikte fırında çalıştığını anlatan Coruş, fotoğrafçılıkla askerlik sonrası ikram edilen bir telefon sayesinde tanıştığını belirtti: ”Ben Tokat merkezde doğdum. Üç erkek kardeşin en büyüğüyüm. Küçük yaşlardan itibaren hayatın sorumluluğunu omuzlarımda hissettim. Yıllarca babamla birlikte fırında çalıştım. Sabah ezanıyla başlayan, hamurun sıcaklığıyla geçen bir hayat yaşadım. O yüzden emeğin ne olduğunu çok küçük yaşta öğrendim. Askerden döndükten sonra babam bana bir Huawei GR5 ikram etti. O telefonla birinci kere fotoğraf çekmeye başladım. Sonrasında çalışıp evvel Huawei Mate 10 Pro, daha sonra da Huawei Mate 20 Pro aldım. Fotoğraf çektikçe içimde farklı bir heyecan oluşuyordu. Saatlerce sokaklarda dolaşıyor, daima çekim yapıyor ve kendimi geliştirmeye çalışıyordum…”

”Telefonları satarken hayallerimi satıyormuş üzere hissettim.”

”Her şey yoluna giriyor derken hayat yine sert yüzünü gösterdi. Borçlar büyüdü, işsiz kaldım ve maddi ıstıraplar başladı. Bir gün annem bana, “Oğlum, borçlar çok. Telefonları satmamız lazım.” dedi. O an benim için çok ağırdı. Zira ben yalnızca telefon satmıyordum, hayallerimi satıyormuş üzere hissediyordum. Mecbur kaldım, en sevdiğim telefonlarımı sattım. Huawei Mate 10 Pro ve Mate 20 Pro’yu elimden çıkardım. Bir mühlet eski bir tuşlu telefon kullandım. O periyot ruhsal olarak büsbütün çökmüştüm. Hatta bazen kendi kendime, “Belki de benden hiçbir şey olmaz.” diyordum. Sonra pandemi devrinde annem devletin verdiği krediye benim adıma başvurdu. Çıkan 3.000 TL ile bana tekrar ikinci el bir Huawei Mate 10 Pro aldı. Benim hayatım tam olarak o gün yine başladı. O ikinci el telefonla tekrar fotoğraf çekmeye başladım. Tekrar sokaklara çıktım, tekrar hayal kurdum. Sonrasında memleketler arası Huawei XMAGE yarışında yüz binlerce fotoğraf ortasından dünya derecesi aldım.”

”Ödülden sonra hayatımda çok şey değişti.”

Ödül alan kareyi çekerken böylesine büyük bir muvaffakiyet beklemediğini söyleyen Coruş, fotoğrafın insanlara duygusal olarak geçtiğini düşündüğünü tabir etti. Coruş, ”Ödülden sonra hayatımda çok şey değişti. Dünyanın farklı yerlerinden iletiler almaya başladım. Avrupa’dan üniversite öğrencileri bana yazıyordu. Türkiye’de öğretmenlerin benim fotoğrafımı derslerde örnek olarak gösterdiğini öğrendim. Açıkçası bir fotoğrafın insanlara ilham olması benim için mükafatın kendisinden bile daha kıymetliydi. O karenin bu kadar büyük yankı uyandıracağını elbette bilmiyordum lakin güçlü bir his taşıdığını hissediyordum. Zira ben fotoğraf çekerken yalnızca imgeye değil, hissettirdiği duyguya odaklanıyorum. İnsanların o karede kendilerinden bir kesim bulduğunu düşünüyorum. Sanırım fotoğrafı güçlü yapan şey de buydu. Zira bazen teknik ayrıntılardan çok, bir fotoğrafın taşıdığı his insanlara geçiyor” sözlerini kullandı.

”Törene katılamamak benim için çok ağır bir süreçti.”

Mehmet Emin Coruş, Paris’te düzenlenen ödül merasimine vize engeli nedeniyle katılamamış, daha sonra mükafatı için imha edildi haberleri bile çıkmış, son olarak geçtiğimiz günlerde kupa ve sertifikasına kavuşmuştu.

Törene katılamamanın hayatındaki en sıkıntı anlardan biri olduğunu belirten Coruş, o periyodu ”Çok ağır bir süreçti. Zira yıllarca gayret edip bu türlü bir muvaffakiyet elde ettikten sonra o sahnede olamamak insanı nitekim yıpratıyor. Ödül merasimi sırasında Huawei takımından biri sahnedeki konuşma anımı görüntüye çekip bana gönderdi. Videoyu izlediğimde gözlerim doldu. Zira orada olmam gerekiyordu fakat gidememiştim. Tahminen hayatım boyunca unutamayacağım anlardan biri buydu” kelamlarıyla anlattı.

Coruş’un amatör fotoğrafçılara tavsiyeleri: ”Elinizdeki aygıtı küçümsemeyin.”

”Telefonuyla fotoğraf çekerek hayal kuran gençlere şunu söylemek isterim: Elinizdeki aygıtı küçümsemeyin. Zira ben ikinci el bir telefonla dünya çapında muvaffakiyet elde ettim. Kıymetli olan ekipman değil; sabır, bakış açısı ve vazgeçmemek. Ben de hayatımda birçok defa her şeyin bittiğini düşündüm. Fakat insan nitekim inanıyorsa tekrar ayağa kalkabiliyor. Bazen bir insanın size inanması bile her şeyi değiştirebiliyor. Ben bunu annemin bana yine aldığı telefonla yaşadım…”

”Çok sefer düşmesine karşın tekrar ayağa kalkmayı öğrenmiş biriyim.”

Profesyonel bir fotoğrafçılık eğitimi almadım. Kendimi büsbütün deneyerek, araştırarak ve daima çekim yaparak geliştirdim. Asıl mesleğim ise yıllarca yaptığım fırıncılıktı. Mehmet Emin Çoruş’u anlatmam gerekirse; hayatın zorluklarına karşın hayallerine tutunmaya çalışan, çok sefer düşmesine karşın tekrar ayağa kalkmayı öğrenmiş biri diyebilirim. Şu an etkin olarak fırıncılık yapmıyorum. Fotoğrafçılık sayesinde hayata tekrar tutunmaya çalışıyorum. İnşallah bunu da başaracağım.”

Teknik ayrıntılar değil, his başarıyı getirdi.”

Coruş, yakaladığı bu muvaffakiyetin ardında teknik ayrıntılardan çok fotoğrafın taşıdığı hissin olduğunu düşündüğünü belirterek kelamlarını noktaladı: ”Bence bu fotoğrafı dünya çapında muvaffakiyete ulaştıran şey teknik ayrıntılardan çok duygusuydu. Zira beşerler kusursuz teknikten evvel samimiyeti hissediyor. O fotoğrafın içinde gerçek bir hayat vardı. Gerçek bir his vardı. İnsanların da o yüzden o karede kendilerinden bir modül bulduğunu düşünüyorum. Sanırım onu özel yapan şey tam olarak buydu.”

Webtekno ailesi olarak Mehmet Emin Coruş’a verdiği samimi yanıtlardan dolayı çok teşekkür eder ve tekrardan tebrik ederiz.

Coruş’un kıssası, bazen en büyük muvaffakiyetlerin en güç periyotların içinden çıktığını hatırlatıyor. Bir vakitler hayallerini sattığını düşünen genç fotoğrafçı, bugün çektiği tek bir kareyle dünyanın dört bir yanındaki insanlara ilham olmayı başararak; tahminen de vazgeçmenin eşiğinde olan birçok beşere ”devam et” iletisi veriyor.