Göz Yaşımız Pıt: İnternet Kafelerde Oynadığımız 20 Efsane Oyun

İnternet kafeler bir periyot arkadaşlarla ‘kapışmanın’, yeni oyunlarla tanışmanın ve saatlerin nasıl geçtiğini anlamadan bilgisayar başında kalmanın en sevilen adreslerindendi. Bu içeriğimizde Counter-Strike 1.6’dan Knight Online’a, GTA Vice City’den PES 6’ya kadar internet kafelerde iz bırakan 20 efsane oyunu hatırlıyoruz.

“Abi bir saat açar mısın?” dedikten birkaç dakika sonra kendimizi Dust2’da bomba kurarken Vice City sokaklarında polislerden kaçarken yahut Moradon’da item bakarken buluyorduk. Yan yana dizilmiş bilgisayarlarda herkes farklı bir dünyaya girse de bağırışlar, klavye sesleri ve arkadaşının ekranına bakmakla ilgili tartışmalar bütün salonu tek bir oyun alanına çeviriyordu.

İnternet kafelerin kendine has bir oyun arşivi vardı. Birtakım üretimler yıllarca bilgisayarlardan silinmedi, yeni oyunlar çıksa bile Counter-Strike, Half-Life yahut GTA’ya geri dönmek için kesinlikle bir sebep bulunuyordu. Türkiye’de internet kafe kültürünü yaşamış bir kuşağın hafızasında kalan 20 oyuna dönüp baktığımızda ise karşımıza sadece eski grafikler değil, bugün tekrar oluşturması pek kolay olmayan bir multiplayer tecrübesi çıkıyor.

Silah sesleri internet kafenin fon müziğiydi

1. Counter-Strike 1.6

İnternet kafe denildiğinde akla gelen birinci oyunlardan birini seçmek gerekiyorsa Counter-Strike 1.6 listenin doruğunu rahatlıkla zorlar. Birkaç arkadaşın yan yana bilgisayarlara geçip iki kadroya ayrılması, saatler sürecek rekabet için kafiydi.

Dust2, Assault, Inferno ve Italy üzere haritaların kimi noktalarını ezbere bilmek neredeyse mecburî hâle gelmişti. Bir tarafta AK-47 ve AWP sesleri yükselirken öbür tarafta bombanın kurulmasına saniyeler kala başlayan telaş vardı.

LAN kontağının sunduğu tecrübe de oyunun internet kafelere kusursuz biçimde ahenk sağlamasına katkıda bulundu. Tıpkı odada oturduğunuz arkadaşınızı oyunda vurduktan sonra birkaç metre öteden yansısını duyabilmek, bugünkü çevrim içi sohbetlerin kolay kolay sağlayamadığı bir rekabet yaratıyordu.

2. Half-Life

Counter-Strike’ın doğmasını sağlayan Half-Life, tek oyunculu öyküsünün yanında internet kafelerde değişik bir kimliğe sahipti. Birçok kişi Gordon Freeman’ın Black Mesa’daki macerasını tamamlamaktan fazla oyunun multiplayer kısmına girerek arkadaşlarıyla kapışıyordu.

Crossfire haritası bu devrin unutulmazları arasına girdi. Haritanın ortasında çatışmalar devam ederken bir oyuncunun sığınağa ulaşıp hava saldırısını aktifleştirmesi dışarıda kalan herkes için geri sayımı başlatıyordu.

Roketatarlar, patlayıcılar ve Half-Life’ın bilim kurgu silahları maçların Counter-Strike’dan çok daha kaotik geçmesini sağladı. Burada ekonomik sistem yahut bomba kurma taktiği düşünmek yerine haritada bulduğunuz güçlü silahı kapıp mümkün olduğunca fazla rakip avlamak kafiydi.

3. Call of Duty 2

2005 yılında çıkan Call of Duty 2, sinematik II. Dünya Savaşı senaryosuyla dikkat çekse de internet kafelerde multiplayer tarafıyla uzun mühlet kendisine yer buldu. Düşük sayılabilecek oyuncu kümelerinde bile süratli maçlar yapılabilmesi, arkadaşlarla oynamaya uygun bir yapı oluşturuyordu. Türkiye’deki oyuncular için Toujane haritasının yeri ise biraz farklıydı. Dar sokakları ve binalarıyla süratli çatışmalara sahne olan harita, internet kafe maçlarında sıkça tercih edilen seçeneklerden biri hâline geldi.

Bolt-action tüfeklerle tek atış yakalamaya çalışanlar ile otomatik silahları tercih edenler tıpkı haritada buluşuyordu. Counter-Strike’ın iktisat ve bomba nizamından sıkılan bir küme için Call of Duty 2’ye geçmek birkaç tıklık işti.

4. Counter-Strike Source

Counter-Strike 1.6 tahtını kolay kolay bırakmadı ancak 2004 yılında Counter-Strike Source daha çağdaş bir alternatif olarak sahneye çıktı. Valve, Counter-Strike’ın temel oynanışını Source motoruna taşırken fizik ve grafik tarafında büyük bir değişim ortaya koydu.

Varillerin ve çeşitli objelerin hareket etmesi, daha detaylı karakter modelleri ve yenilenen haritalar Source’u birinci kere görenler için etkileyiciydi. Dust2 yeniden Dust2’ydı lakin artık çok daha farklı görünüyordu.

Buna karşın internet kafelerde değişik bir tablo oluştu. Kimi kümeler Source’a geçerken kimileri Counter-Strike 1.6’yı bırakmak istemedi. Böylelikle iki oyun uzun mühlet yan yana yaşamayı başardı.

5. Call of Duty 4 Modern Warfare

Call of Duty 2 oyuncuları hâlâ II. Dünya Savaşı cephelerinde savaşırken Infinity Ward 2007’de seriyi çağdaş periyoda taşıdı. Call of Duty 4 Modern Warfare, sırf serinin değil periyodun multiplayer FPS anlayışının da dikkat çeken oyunlarından biri hâline geldi.

Modern silahlar, süratli çatışmalar ve perk sistemi Call of Duty 2’den epey farklı bir tecrübe yaratıyordu. Shipment üzere küçük haritalarda birkaç saniye hayatta kalmak bile muvaffakiyet sayılabilirken daha büyük alanlarda farklı silah sınıfları kendisine yer buldu.

Oyunun internet kafe avantajı tekrar arkadaşlarla süratlice maç kurulabilmesiydi. Birkaç bilgisayar evvel Call of Duty 2 açıkken kısa mühlet sonra tıpkı kümenin Modern Warfare’e geçtiğini görmek şaşırtan değildi. Counter-Strike 1.6’nın AK-47’sinden Call of Duty 4’ün çağdaş cephaneliğine kadar FPS oyunları salonların vazgeçilmezlerinden biri olarak kaldı.

Bir saat diye oturup karakterin başından kalkamıyorduk

6. Knight Online

FPS maçlarında her müsabaka bittiğinde skor sıfırlanıyordu. Knight Online’da ise harcanan saatler direkt karakterinizin üzerinde birikiyordu. Karus yahut El Morad tarafını seçtikten sonra düzey yükseltmek, item toplamak ve dayanıklı bir clan bulmak uzun soluklu bir uğraştı. Moradon’daki pazarları dolaşmak bile bazen oyuna giriş sebebiniz olabiliyordu.

İşin rekabetçi tarafında Colony Zone ve PK kültürü bulunuyordu. Aylar boyunca geliştirilen karakter sonunda öteki oyuncuların karşısına çıkıyor, toplanan National Point ise başka bir itibar sorununa dönüşüyordu.

7. Metin2

Knight Online’ın yanında Türkiye’de büyük bir MMORPG topluluğu oluşturmayı başaran öteki oyunlardan biri Metin2 oldu. Savaşçı, Ninja, Sura yahut Şaman karakterlerinden biri seçiliyor ve akabinde uzun bir gelişim süreci başlıyordu.

Metin taşlarının peşinde koşmak, marifet kitapları toplamak ve pazarlardaki itemlere göz atmak oyunun günlük rutinleri arasındaydı. Ancak bütün emeklerin en gerilimli anlarından biri Demirci’nin karşısında yaşanıyordu.

Değerli bir ekipmanı + basmaya çalışırken başarısız olma ihtimali birkaç saniyelik süreci ziyadesiyle gergin hâle getirebiliyordu. +9 düzeyine ulaşan silah ise sadece güçlü değildi; gösterilecek bir başarıydı.

8. Wolfteam

Wolfteam, internet kafelerdeki FPS kalabalığına başka oyunların kolay kolay sunamadığı bir fikirle katıldı: Çatışmanın ortasında silahı bırakıp kurda dönüşmek. İnsan formunda tüfeklerle uzaklıklı savaş yapılırken kurt formuna geçildiğinde gayret yakın dövüşe taşınıyordu. Bu değişim Wolfteam’in klasik ekip tabanlı FPS’lerden kolay kolay ayrılmasını sağladı.

Ücretsiz erişim, Türkçe takviye ve düşük sistem ihtiyaçları de Türkiye’de daha geniş bir oyuncu kitlesine ulaşmasını kolaylaştırdı. Joygame devrindeki etkinlikler ve turnuvalar sayesinde oyun sırf sıradan maçlardan oluşan bir FPS olarak kalmadı. Wolfteam’in ismini yıllar sonra bile hatırlamak için bazen o kurt dönüşüm animasyonunu düşünmek kâfi.

9. Warcraft III The Frozen Throne

Warcraft III The Frozen Throne başlı başına başarılı bir strateji oyunuydu ama internet kafelerdeki öyküsünün değerli bir kısmını topluluk tarafından hazırlanan haritalara borçluydu.

Bunların arasında bir tanesi vakitle başkalarından büsbütün ayrıldı: Defense of the Ancients, yani DotA. Oyuncular kahraman seçip iki grup hâlinde karşılaşıyor, karakterlerini maç boyunca geliştiriyor ve rakip üssü yok etmeye çalışıyordu. Bugün devasa bir çeşit olan MOBA’nın geniş kitlelere yayılmasında Warcraft III modlarının büyük tesiri bulunuyor.

İnternet kafelerde “Warcraft atalım” denildiğinde bunun her vakit klasik üs kurma maçına karşılık gelmemesinin sebebi de buydu.

10. Left 4 Dead 2

Listenin daha sonraki internet kafe devrini temsil eden oyunlarından biri Left 4 Dead 2. Valve’ın 2009’da çıkardığı imal, rekabet etmek yerine tıpkı tarafta savaşmak isteyen arkadaş kümeleri için hayli uygun bir seçenekti.

Dört kişi bir araya gelip zombilerin arasından çıkmaya çalışırken irtibat mecburî hâle geliyordu. Hunter’ın bir arkadaşınızı yere indirmesi yahut Tank’ın ortaya çıkması birkaç saniye içinde bütün planı bozabilirdi.

Oyunun yapay zekâ yönetmeni düşmanları ve müsabakaları oyuncuların durumuna nazaran değiştirdiği için tıpkı kısmı tekrar oynamak da büsbütün birebir tecrübesi vermiyordu. Yan yana dört bilgisayarda birebir anda bir zombi sürüsünden kaçmaya çalışırken internet kafenin sessiz kalmasını beklemek ise pek gerçekçi değildi.