Gittiğimiz yerde öbür oyunlara gereksinim yok!
Heroes of Might and Magic: Olden Era’yı size en hoş nasıl anlatabilirim diye düşündükçe aklıma spesifik bir görsel geliyor garip bir halde. Pixar’ın şu meşhur fare aşçılı sineması Ratatouille’e muhtemelen aşinasınızdır. Hani sinemanın sonlarında yemek eleştirmeni Anton Ego’nun ratatuyu önyargıyla, burnu havada bir halde denedikten sonra bir anda çocukluğuna döndüğü sahne var ya… Hatta elinden kalemini falan düşürüyor o bir anda yaşadığı his patlamasıyla. Hah, işte tam olarak o an geliyor aklıma! Duyurulduğu andan beridir Olden Era güzel olacak mıydı sanki, yoksa tekrar Heroes sevenler olarak ellerimiz böğrümüzde mi kalacağız derken… kendimi bir anda 2026’dan 1999’a ışınlanmış, “Dur şu tipi da bitireyim de, ondan sonra bırakırım…” diye diye saatlerce oyunu kapatamazken buldum. Neyse, en azından klavyem masanın üzerine sabit olduğu için yere falan düşmedi. Oyun eleştirmeni olmanın da avantajı bu herhalde…
Şimdi size burada Heroes of Might and Magic nedir, ne değildir diye anlatmayacağım. Daha 4 ay evvel, 219 numaralı Şubat sayımızda devasa bir Heroes evrakı hazırlayarak o hususta gereğince bilgilendirme yaptığımı düşünüyorum çünkü. Doğrusu o belgeyi yaparken de çokça gaza gelerek Heroes III’e sarmıştım, onun çabucak akabinde Olden Era çıkagelince şu ortalar günlerim pek Heroes’lu geçti, pek bir hoş oldu.
Eskiye hürmet
Olden Era, 2002 yılında HoMaM IV’le patlarken terk ettiğimiz Enroth’a bir geri dönüş birebir vakitte. Vakit aralığı olarak da birinci Heroes oyunun bile öncesine gidiyor ve aslında birtakım açılardan Enroth’ta geçen öbür oyunlara da bir nevi yer hazırlıyor. Heroes külliyatına çok hakimseniz (özellikle de Necropolis tarafında) tanıdık birçok isme rastlıyorsunuz zati -ki bilhassa de Heroes III tarafına yapılan göndermeler beni bayağı bir mest etti doğrusu. Mesela senaryonun Erken Erişim sürecinde açık olan birinci Act’ı Alvar bölgesindeki (M&M VIII: Day of the Destroyer sevenlerin gözlerinin nemlendiğini kestirim edebiliyorum) Dungeon fraksiyonu etrafında dönüyor. Emrimizdeki ana karakter Heroes III’ten de hatırlayabileceğiniz minotor Gunnar’ın ta kendisi. İleriki vazifelerden birisinde Galthran ve Thant da sahneye çıkıyorlar, şimdilik teori düzeyinde olsa da Lafiur’un da Armageddon’s Blade’deki Conflux kalesinin kahramanlarından olan Lacus ve Fiur’un “yanlışlıkla” birleşmiş hali olduğuna dair (benim de çok aklıma yatan) teoriler var. Senaryo tarafında şimdilik bunlar varken tekli haritalara geçerseniz fraksiyon belirleyip kahraman seçme kısmında da Ethric the Mad, Vesper, Artırım falan derken uzayıp giden bir liste var. Unfrozen dersine bayağı yeterli ve hazırlanarak gelmiş yani; oyunun her yerinden evvelkilere bir hürmet, bir gönderme fışkırıyor resmen.
Eskilere yapılan hürmet duruşunu takdir etsek de yeni numaraları da var natürel Olden Era’nın. Senaryodan girdik madem, oradan devam edeyim müsaadenizle. Hatırlarsınız, evvelki oyunlarda daha düz halde ilerleyen bir senaryomuz olurdu; en fazla fraksiyonlardan hangisiyle evvel oynamak istediğinizi seçerdiniz. Bu sefer senaryonun işleyişi çok daha kısımlı budaklı ve de katmanlı olmuş. Act 1 itibariyle ana fraksiyon Dungeon; baş karakterimiz de az evvel de dediğim üzere Alvar’ı yöneten Triumvirate’in temsilcisi Gunnar. Daha sonra yan rolde ona Lafiur ve Grove fraksiyonu da ekleniyor. Fakat nihayetinde Temple ya da Necropolis’ten hangisiyle ortayı yeterli tutacağınız konusunda birtakım seçimler yapmak durumunda kalıyorsunuz. Yaptığınız seçimlere nazaran de kıssadaki kimi ayrıntılar değişebiliyor, farklı kısımlar oynayabiliyorsunuz (ya da birebir kısımda haritanın farklı bir bölgesinde, farklı bir senaryonun ortasına düşüyorsunuz). Dahası, Act 1’de çok önemli bir tesirini görmesem de her fraksiyonla aranızdaki diplomatik durumu gösteren bir çizelge var harita ekranında ve yaptığınız seçimlere nazaran artı ya da eksi puan kazanıyorsunuz bu fraksiyonlarla. Oyunun senaryosuna pek nefis bir tekrarlanabilirlik katmış bu; ben oturup iki farklı kayıt üzerinden iki tarafın senaryosunu da oynadım. Dahası olsa daha da oynardım hatta…
O kadar “Senaryo üf ne biçim!” dedim ancak daha husustan bahsetmedim hiç. Olay krallıkta gizemli ve sönmek bilmeyen yangınların çıkmasıyla başlıyor. Triumvirate bu konuyu araştırması için Gunnar’ı yolluyor, Gunnar konuyu deştikçe Temple ya da Necropolis tarafıyla ittifak yaparak hem pak halkı müdafaaya çalışıyor hem de bu gizemin gerisindeki asıl tehdide ışık tutuyor. Inferno’nun yerini alan Hive fraksiyonu da kendini burada gösteriyor… derken Act 1’in sonu itibariyle aslında daha da büyük diğer bir tehlikenin imasıyla Erken Erişim öyküsünün sonuna geliyoruz. Bu hususta kesin söylenmiş bir şey yok fakat kestirimde bulunacak olursam Act 2, Hive ve Schism’e odaklanacaktır diye varsayım ediyorum. En nihayetinde de Act 3 itibariyle de öyküyü tahlile ulaştırırız lakin bunu hangi tarafla yaparız ya da seçimi bize mi bırakırlar, orasını bilemiyorum.
Hepsine hükmedecek tek kahraman olsa…
Senaryoyu asla yabana atmasak da Olden Era mesaimizin sayısız saatini asıl alacak olan kısım öbür natürel. Seriye yeniyseniz Tutorial, çözülmeyi bekleyen bulmaca üzere kısımlara bayılıyorsanız da Challenges kısımları aperatiflerimiz. Sonrasında tek başınıza oynamak istiyorsanız New Game, öteki oyunculara karşı stratejik dehanızı test etmek istiyorsanız da Multiplayer kısımları geliyor.
Tek kişilikte Quick Start dediniz mi dört farklı opsiyonunuz var: Arena, en süratli girişebileceğiniz mod. Oyun rastgele üç kahramandan birini seçmenizi istiyor, ondan sonraki adımlarda da karakterinizin yeteneklerini, ordusunu, artefaktlarını falan seçip direkt savaşa dalıyorsunuz. Classic, ismi üstünde, klasik mod. Birden fazla kahramana sahip olabiliyorsunuz lakin bir adedini kaybederseniz oyunu da kaybediyorsunuz. Single Hero, tam benlik: Hani tamam, ben de seviyorum ortada sadece haftalık binaları dolaşan ya da haritada asker taşıyan kahramanlarım olmasını lakin bazen “Ya şunlarla hiç uğraşmasam, yalnızca tek bir kahramana odaklansam…” diye içimden geçirdiğim de oluyor. Bu modun bütün olayı da o: Tek bir kahramanınız var. Son olarak da senaryolarımız var. Şu anda hepsi başka öyküler anlatan ve değişik mekaniklere bel bağlayan toplam 8 tane senaryo var. Açıkçası önümüzdeki devirde bilhassa de bu senaryolar kısmının bayağı bir coşmasını bekliyorum ben.
Pazartesi gününün coşkuyla kutlandığı tek evren!
Oynanış tarafına gelirsek… (nihayet!) aslında her şey tam da olmasını beklediğiniz üzere, 30 yıllık Heroes formülünün en saf ve damıtılmış halini temele yaymış Unfrozen! İçine daldıkça bu alışıldık formüle çok akla yatkın eklentiler yapıldığını fark etmeye başlıyorsunuz lakin.
Misal, topladığımız klasik kaynaklara ek olarak Alchemical Dust isminde yeni bir kaynak eklemişler. Olağan birimlerinizin binalarını yaparken sorun yok da, onların gelişmiş ve alternatif formlarını yapmanıza yarayan geliştirmeler için Alchemical Dust’a bel bağlamak zorunda kalıyoruz. Bunu elde etmesi de bilhassa sıkıntı olduğu için demoda bu kaynaktan resmen nefret etmiştim -ki çeşitli topluluklarda da benimkine benzeri yorumlar yapanların hiç de az olmadığını gördüm. Erken Erişim’e girerken bunu güzelce bir elden geçirmişler ve şu anki halinde bayağı daha manalı hale gelmiş. Haritada denk gelirseniz haftalık sistemli Alchemical Dust sağlayan binalar var mesela artık. Oynadığınız harita müsaade veriyorsa Alchemic Depot binasıyla günlük ufak bir ölçü üretim de yapabiliyorsunuz. Hepsinin üzerine kullanmadığınız artefaktları kırma yoluyla da bu gereksiniminizi karşılayabiliyorsunuz. Buna karşın bilhassa de oyunun birinci aylarında Alchemical Dust içinde yüzmediğiniz için hangi noktada hangi ünitesi geliştirecek binayı yapacağınızı planlamayı gerektiriyor; bu da klasik oyunun kaynak idaresine hakikaten manası olan bir eklenti olmuş bence.
Bu ortada ünitelerin gelişmiş ve alternatif formları demişken onlara da koca bir paragraf açmak istiyorum: Artık bütün ünitelerin iki farklı geliştirmesi var ve bu gelişmeler hoş dengelendiği için de sizi önemli ikilemde bırakıyor. Sizi bilmiyorum lakin benim neredeyse her Heroes oyunundaki standart taktiklerimden birisi de bol sayıdaki feda edilebilir ünitelerle menzilli birimlerimi savunup, menzilli birimlerimle de rakip daha yaklaşamadan ona azamî kayıp verdirmek üzerinedir mesela. Lakin burada Grove kalesi için birinci ünite olan Faun’ların geliştirmelerine bakıyorsunuz… Faun Warrior ya da Faun Archer olabiliyorlar. Birisi yakın dövüş, birisi menzilli. İsterseniz hepsini menzilli yapıp geçebilirsiniz olağan. Lakin bu sefer yakın uzaklıkta düşmanın ilgisini üzerine çekecek o piyonlardan yoksun kalıyorsunuz. Ya da kalıyor musunuz sanki? Zira teknik olarak 100 tane Faun’u 50 Warrior / 50 Archer olarak bölmek de mümkün. Hop, yeniden ekstra bir stratejik katman olarak döndü bu da! Bu çok giriş düzeyi örnek doğal ki, daha ileri düzeylerde özel güçlerinden tutun da hücum ve savunmaları ortasında uçurum olan geliştirmeler bile çıkabiliyor. Açıkçası oynarken hiçbirine de “Bu bariz daha iyiymiş” demedim, hepsinde farklı oynanış tarzlarını ve durumlarını destekleyecek bir şeyler var neredeyse. O açıdan da dengeyi bayağı yeterli kurduklarını söylemek mümkün. (Rekabetçi düzeyde Hive oynayanların güldüğünü duydum. Sizin de suyunuz ısınıyor, merak etmeyin)
Dengeden bahsetmişken, genel olarak oyunun kurduğu istikrarın temeli pek güzel ancak kimi şeylere vakit içerisinde ufak tefek ayarlar çekilerek düzgünce cilalı hale geleceğini düşünüyorum. Genel ünite istikrarları çoğunlukla yerinde, oyun alanına yayılan günlük / haftalık / tek seferlik binaların dağılımı çok uygun. Çoklu oyuncu modu şimdiden bayağı bir tanınan lakin o bahiste neredeyse gün çok birtakım dengelemeler yapıldığı için yavaş yavaş yerine oturmaya devam edecek taşlar diye kestirim ediyorum. Ancak tek kişilik tarafa gelirsek yapay zekâ konusu biraz düşünceli bence. Kolayda çok pasif ve rastgele bir tehdit oluşturmaktan uzak, zordaysa direkt hile yaptığı bariz ve harika agresif halde. Bunu da dengelemeye çalıştıklarını söylediler ancak bence Heroes serisinde artık direkt hile yapan yapay zekâ yerine daha akla yatkın atılımlarda bulunan yapay zekâlarla zorluğu arttırmaya çalışmalıyız 30. yılında diye düşünüyorum.
Heroes of Might and Magic: Olden Era’yla ilgili daha anlatabileceğim tonla şey var lakin bütün mermilerimi Erken Erişim’de harcayıp sonra tam sürümde cephanesiz kalmak da istemiyorum. O yüzden şayet eski bir Heroes severseniz, Olden Era’ya gözünüz kapalı dalabilirsiniz. Yıllardır yolunu gözlediğimiz Heroes III muadili nihayet geldi diye müjdelemek istiyorum. Yok, seriyle yeni tanışanlardansanız da… ortamıza beğenilen geldiniz. Yakanızı kolay kolay kurtaramayacağınız için şimdiden yeni tutkunuz iyi olsun!
Artıları:
- Eskiye hürmet edip klasik özellikleri yeni şeylerle çok hoş harmanlıyor
- Savaş sisteminin özünü koruyup yeni şeylerle genişletmeyi başarmışlar
- 6 fraksiyonun her birinin başarılı bir kendine has kimliği var
- Oyuncu geri bildirimlerini hoş dinleyip oyunu güncelliyorlar
- Oynamaya doyum olmuyor…
- Erken Erişim olmasına karşın çok cilalı
- Türkçe çevirisi çok güzel
Eksileri:
- Yapay zekânın artık hile yapmak dışında da birtakım taktikler geliştirmesi lazım
- Multiplayer tarafında hâlâ tat kaçıran dengesizlikler var
- Şu anki halinde Seçkin sınıflara ulaşmak neredeyse imkânsız
- Büyü sistemini öğrenmesi alışana kadar biraz baş karıştırıyor
- Arayüzde hâlâ birtakım iyileştirmelere gereksinim var
SON KARAR: Erken Erişim’de bile çok tatmin edici ve cilalı bir deneyim sunuyor. Tam sürüme çıktığındaki haliyle Heroes III’ün yanına ismini yazdırabilecek kadar potansiyelli ve âlâ bir oyun. Şiddetle tavsiyemdir!
