Yine nasıl bir deneye düştük bu türlü?
Bazı stüdyolar, kendilerine has bir şekil oluşturmayı ve bu biçimde devam etmeyi başarıyorlar. Mesela bir Amanita Design oyununu şöyle uzaktan baktığınızda bile ayırt edebilirsiniz genelde. Keza tıpkı şeyi Rusty Lake oyunları için de söylemek mümkün, oynarken neyle karşılaşacağınızı varsayım etmek güç değildir, ne beklemeniz gerektiğini bilirsiniz.
Total Mayhem Games de bu türlü stüdyolardan birisi. We Were Here serisiyle bir biçim oturttuklarını söylemek mümkün. Serinin yeni üyesi We Were Here Tomorrow da tıpkı yoldan gidiyor mu, buyurun daima birlikte bakalım.
Yarını yine mi yaşıyoruz şimdi?
Hikayemiz, takvim yaprakları 5 Mayıs 1945’i gösterirken başlıyor. Fırtınada kaybolan arkadaşlarını araştırmak üzere buzullarda gemileriyle yol alan kahramanlarımız, donmak üzere olan bir grup üyesini denizden kurtardıktan sonra karaya çıkıyor ve etrafı keşfe başlıyorlar. Gökyüzünde bir yarık görüp onun ne olduğunu anlamaya çalıştıkları sırada yaşanan bir kaza sonucunda kendilerini buz üzere sularda buluyor ikilimiz.
Aradan ne kadar olduğunu kestiremediğimiz bir mühlet geçtikten sonra gizemli bir tesiste gözlerimizi açıyoruz. Yan taraftaki odadan bize seslenen bir bilim insanı, Direktör Dr. Kathleen Bowe, önce biraz ortama ısınmamızı istiyor, sonrasında da verdiği direktiflerle bizi makul bir noktaya, bir amaca yanlışsız yönlendiriyor.
Bowe’un söylediğine nazaran global ölçekten bir kriz kapıda. Grubu de bunu çözmek için çalışmaktaymış. Tam tahlile yaklaştıkları anda, grup ortadan kaybolmuş. Şimdi, ikilimizin bu yarım kalan işi tamamlamasını istiyor.
Maceramızda ilerledikçe hem bu tesisi denetim eden şirket olan Norček Industries ve bu şirketin yaptıkları hakkında hem de Direktör Bowe (ve asıl amacı) hakkında kıymetli bilgiler edinmeye başlıyoruz.
Hikayesi, bu cins bir oyun için çok kâfi, ilgi çekebilecek seviyede. Keşif hissini destekleyen bir öykü sunmuşlar. Biraz meraklıysanız, yalnızca bulmacaları çözmeye odaklanmayıp etraftaki bilgisayarları, notları, günlükleri vb. karıştırıp oyunun öyküsüne dair ayrıntılara vakıf olabilirsiniz -ki oyunu keyifli kılan özellikleri arasına bunu da yazabiliriz. Serinin evvelki oyunlarıyla bağlanan yönleri de var, bu yönüyle de serinin takipçilerini mutlu edecektir bence.
El ele verdik, o gizem çözülecek
Elbette bu serinin sırtını temel dayadığı nokta, oynanış kısmı. Bu açıdan da serinin geleneğinin sürdürüldüğünü söylemek mümkün.
Bir We Were Here oyunu kelam konusu olduğunda çok temel birtakım özelliklerden kelam edilebilir. 2 kişi oynadığınız, bir arada bulmacalar çözdüğünüz oyunlardır bunlar. Öne çıkan özelliklerinden birisi de sesli bağlantının kıymetli bir rol oynamasıdır. Ortağınızla telsizler üzerinden bağlantı kurup onun görmediği kısımlarla ilgili bilgiler verir, önünüzdeki mahzuru nasıl aşacağınızı görüşür, bulmacaları çözüp yolunuza devam edersiniz.
Haliyle We Were Here Tomorrow da bu türlü bir oyun. Yeniden oyunun büyük bir kısmında yol arkadaşınızla farklı düşüyor, farklı kısımlarda kendinize düşen atılımları yapıyor ve/veya ona muhtaçlık duyduğu bilgileri veriyor, bulmacaları çözüp bir sonraki evreye yol alıyorsunuz.
Böyle bir oyunu zevkli kılacak temel öge ne olabilir? Bulmacaların ve kısım dizaynlarının bu temel mekanik (sesli irtibat ve ikili oynanış) etrafında şekillendirilmesi, öbür mekaniklerle de bu durumun desteklenmesi diyebiliriz herhalde. We Were Here Tomorrow, bu mevzuda hiç de üzücü bir iş çıkarmıyor.
Tahmin edilebileceği üzere kısımlar çoğunlukla tıpkı odanın, birebir ünitenin, birebir merkezin farklı kısımlarında yer alacağınız, bu farklı kısımlarda da kimi vakit misal kimi vakit farklı şekilde bulmacalar çözüp tesisin bir sonraki kısmına yol alacağınız biçimde tasarlanmış durumda. Bir noktadan sonra da bulunduğunuz kısımlar arasında yer değiştirdiğiniz, ortağınızın yapamadığı şeyleri yapıp bulmacaları çözdüğünüz bir formüle geçiş yapılıyor.
“Ortağınızın yapamadığı şeyler” kısmı da bu çeşit bir oyun için değerli bir öge. Sizi iş birliğine yönlendirecek şey yalnızca 2 kişinin tıpkı anda (veya sırayla) bir tuşa basması, bir kolu çekmesi, bir platform üzerinde durması üzere şeyler olmamalı. Bunu sağlayan da birinin yapıp başkasının yapamadığı ataklar.
Oyunun çabucak başlarında karakterlerimizin her ikisi de birer tabanca alıyorlar. Bunlardan birisi kanca olarak kullanılabilirken oburu de küpler oluşturmaya yarıyor. Böylelikle biriniz kapıları açmak için olağanda ulaşılamayan yerlerdeki kolları kanca ile çekebiliyor, öbürünüz platformlar üzerine küp yerleştirebiliyorsunuz. Tırmanamadığınız duvarın tabanına bir kutu fırlatıp bu sayede tırmanabiliyorsunuz. Elektrikle çözülmesi gereken bulmacalara denk geldiğinizde karakterlerimizden birisi küpleri elektrikle yükleyip kullanabilirken başkası de kancayı elektrik çizgisi üzere kullanabiliyor, elektrik kaynağıyla bir tuş arasına bir kablo fırlatıp kapıları açabiliyor. Bu halde türlü türlü mahzur çıkıyor karşınıza ve siz de farklı farklı sistemlerle çözüyorsunuz. Bulunduğunuz kısımda sizin yapamadığınız bir şeye denk gelince de arkadaşınızla yer değiştirip yolunuza devam ediyorsunuz.
Farklı yerlerde bulunduğunuz durumlarda çözdüğünüz bulmacalardan bir kısmı de farklı şeyler gördüğünüz ve bu gördüklerinizi telsiz yardımıyla arkadaşınıza anlattığınız bulmacalar. Örneğin bir panoda yahut ekranda gördüklerinizi söylüyorsunuz, o da kendi bulunduğu kısımda bir ekrana bu bilgileri giriyor, önündeki tuşlara bu sırayla basıyor, sigortaları sizin yönlendirdiğiniz yerlere yerleştiriyor, sizin söylediğiniz renklerde şişeleri, sizin söylediğiniz bitkileri birleştirip bir şeyler üretiyor vb.
Uzun lafın kısası, bir arada bulunduğunuz kısımlarda de başka düştüğünüz yerlerde de türlü türlü bulmaca çıkıyor karşınıza ve bunları çözmek genel olarak eğlenceli. Oyunu oynadığımız müddetin kıymetli bir kısmında keyif aldık kızçeyle.
Ama (tabii ki bir ancak olacaktı), o keyif aldığımız kısımların dışarısına düşen yerleri de var oyunun. Her ne kadar bulmacaların değerli bir kısmında uygun iş çıkardıklarını düşünsem de kimileri bu kategorinin dışında kalıyor. Kimi bulmacaların fazla uzun tutulması, tempo kaybına yol açıyor, canınız ufaktan sıkılmaya başlayabiliyor. Kimi bulmacalarda işin deneme yanılmaya dönmesi de bu türlü bir his uyandırıyor. Hele deneyeceğiniz alternatifler çok fazlaysa, tahlil süreciniz şansınızla karşıt orantılı bir hal alabiliyor.
Bir de sorunun teknik badireler kısmı var. Kimileri gelen güncellemelerle düzeltilmiş olmakla birlikte, tekrar de birtakım meseleler devam ediyor. Bir yerlere sıkışıp kalabiliyorsunuz. İlerlemenizi engelleyen yanılgılara denk gelebiliyor, bir evvelki kayıt noktasından devam etmek durumunda kalıyorsunuz vb. Umarım bunlar da en kısa müddette çözülür.
Teknik problemlerden bahsettik madem, teknik açıdan düzgün yaptığı bir şeyi de belirtip hakkını teslim edelim. Çapraz platform takviyesi güzel işliyor. Sıkıntısız bir biçimde bağlanıyor, süratlice oyuna giriyorsunuz. Oyun boyunca da bu açıdan rastgele bir kasvetle karşılaşmadık.
Belki “Friend Pass” sisteminin olmaması bir tenkit olarak lisana getirilebilir. Onu da fiyatı makul seviyelerde tutarak dengelemeye çalışmışlar. Bu bahiste son karar sizin.
Genel manada kıymetlendirecek olursak, 2 kişi el ele verip şöyle hoş bir bulmaca-macera oyunu oynayalım dediğinizde talih verilebilecek, eğlenceli bir oyun We Were Here Tomorrow. Kızçeyle biz keyif aldık, size de tavsiye ederiz.
