Yakuza olmayan Yakuza oyununa geri sayım…
Yakuza serisinin geliştiricisi Ryu Ga Gotoku Studio, 2024’ün sonlarında “Project Century” ismiyle yeni bir proje duyurmuştu. Yeni Yakuza oyunu mu, değil mi diye teoriler de geliştirilmeye başlandı çabucak. Tercih edilen renk paletinden aksiyon sahnelerine, daha farklı bir yola sapılmış üzereydi. Lakin benim için hiçbir değişiklik yoktu. Resmi olarak Yakuza oyunu olsun olmasın fark etmeyecekti. Ben tekrar rastgele bir Yakuza oyununa nasıl heyecanlanıyorsam, birebir heyecanla beklemeye başlamıştım bile.
Geçtiğimiz yıl paylaşılan ikinci fragmanla, bu oyunun resmi isminin “Stranger Than Heaven” olduğunu öğrendik. Sonrasında da oyuna dair bilgiler yavaş yavaş paylaşılmaya başlandı. O da bir “Yakuza oyunu olmayan Yakuza oyunu” idi aslında. Projenin başlarında kullanılan isimdeki üzere 100 yıllık bir periyodu olmasa da yarım yüzyıllık bir devri ele alacak, farklı vakit dilimlerinde geçen bir öykü anlatacaktı bize.
Geçtiğimiz haftalarda Xbox tarafından gerçekleştirilen yarım saatlik özel yayınla oyuna dair yeni bilgiler paylaşıldı, sonrasında da yeni fragmanlarla bu bilgiler ayrıntılandırıldı. Oyunda rol alan isimler, ana kıssa, bu öykünün geçeceği periyotlar ve kentler hakkında bilgiler verildi. Bizleri nasıl bir oyunun beklediğine dair daha fazla fikir edinmiş olduk böylelikle.
Bu tanıtımın en dikkat çeken yanlarından birisi Snoop Dogg’un takımda yer aldığının açıklanması oldu diyebiliriz. Üstelik tek başına değil, oğlu Cordell Broadus da ona eşlik ediyor. Snoop Dogg, kıssanın başlangıcındaki kıymetli bir yeri olan karakterlerden Orpheus’u canlandırıyor. Oyunun tema müziği “Stranger Than Heaven” da Snoop Dogg, Satoshi Fujihara, Ado ve Tori Kelly tarafından seslendiriliyor. Kesimin bestekarları de Tori Kelly ve Satoshi Fujihara.
Kadrodaki başka birtakım isimler, Yu Shirota (Makoto Daito), Dean Fujioka (Yu Shinjo), Satoshi Fujihara (Takashi), Ado (Keiko Shirai), Tori Kelly (Suzy Day), Moeka Hoshi (Tae Matsumoto), Akio Otsuka (Heigo Yashima) ve Tokuma Nishioka (Kiyoshi Otsuru).
Dikkat çekebilecek bir öbür isimse oyundaki karakterlerden Genzo Iwaki’nin modellendiği Bunta Sugawara. bilhassa 1970’lerde rol aldığı yakuza sinemalarıyla RGG Studio’nun da ilham kaynaklarından birisi haline gelen Sugawara, 2014 yılında vefat etmişti. Japon sinemasının efsaneleri ortasında sayılan Sugawara’nın oyunda yer alabilmesi için ailesiyle görüşülüp anlaşılmış, sinema şirketinden manzaralar temin edilmiş ve böylelikle oyundaki karakteri modellenmiş. Karakteri seslendirecek isimse Takashi Ukaji.
Kendine bir yer arayan bir adamın hikâyesi
Stranger Than Heaven’da başkarakterimiz Makoto Daito’nun hayatının 50 yılına şahitlik edeceğiz. Amerikalı bir babanın ve Japon bir annenin çocuğu olarak ABD’de dünyaya gelen Daito, ailesini çok genç yaşta kaybediyor. Bunun akabinde birçok zorlukla karşılaşan, ayrımcılığa uğrayan, dışlanan karakterimiz, devayı annesinin ülkesi olan Japonya’ya yol almakta buluyor. Bunun için gizlice bir gemiye biniyor. Kendisi üzere melez bir kökene sahip olan ve Japonya’da yeni bir hayat kurmak hayaliyle yola çıkan Yu Shinjo ile de bu gemide tanışıyorlar. Bu ikilinin hayatları iç içe geçecek, yeri gelecek yakın arkadaşlar, yeri gelecek rakip olacaklar.
Bu ikili “acımasız ve karizmatik kaçakçı” Orpheus tarafından yakalanıyor. Orpheus, onları denize atmaktan vazgeçip Japonya’ya götürmeye karar veriyor.
Gemi, kıymetli bir sanayi merkezi ve tıpkı vakitte cürüm yuvası olan Kokura’ya varıyor, Makoto ve Yu da yeni hayatlarına birinci adımı atıyorlar.
Orpheus, Makoto’yu yardımcısı olarak yanına alıyor. Sayısız işte çalışan Makoto, Kokura’nın karanlık yüzüyle haşır neşir olurken, Yu ise kendine farklı bir iş bulup “Japonya’da bir Batılı” olarak rahat bir ömür sürmeye başlıyor.
Zaman içerisinde Orpheus, Makotu’nun müzik konusunda yetenekli olduğunu keşfediyor ve böylelikle müzik de kıssanın kıymetli bir kesimi haline geliyor.
Makoto ve Yu, bir müddet sonra birbirleriyle aksi düşüyorlar. Makoto, hayatta kalmaya ve kendine bir yer edinmeye çalışırken, Yu “Japonya’yı yine şekillendirme” üzere çok daha büyük maksatlara sahip. Hal bu türlü olunca da çatışmaya başlıyorlar ve Fukuoka’da yolları ayrılıyor. Kıssanın ilerleyen kısımlarında “kaotik ve varsayım edilemez” bir ortamda “şov dünyası”nda ortak olarak tekrar bir ortaya geliyorlar.
50 Yıl, 5 Devir, 5 Şehir
50 yıla yayılan bu kıssa, 5 farklı devirde ve gerçek hayattaki Japon kentlerinden esinlenilmiş, her biri kendine mahsus kıssa ve kimliğe sahip beş ana bölgede geçecek.
Ziyaret edeceğimiz birinci bölge Fukouka – Kokura. 1915 yılında adım atacağımız bu yer, ülkenin dört bir yanından iş arayan insanların akın ettiği kıymetli bir sanayi bölgesi. Kent, tıpkı vakitte “içki, kumar, fuhuş üzere makus alışkanlıkların yuvası” haline gelmiş durumda.
Bir sonraki durağımız 1929 yılında Hiroşima – Kure olacak. Gemi imali ve ağır endüstriye odaklanan bu kent, çağdaşlaşmış Japon cümbüşüyle ilgi cazip bir atmosfere kavuşmuş, toplumsal bir merkez vazifesi de üstlenmiş durumda. Makoto, kenti denetim eden çeşitli yakuza örgütleriyle bağ kurmaya başlıyor ve sonunda Hiroşima’nın en güçlü örgütü olan Iwaki Ailesi’nin bir kesimi haline geliyor. Bu noktadan sonra hürmet duyulan ve korkulan “Kızıl Şeytan” olarak anılmaya başlıyor.
Sonrasında 1943 yılına, Osaka – Minami’ye geçeceğiz. Minami ışıklı, hayat dolu, canlı, coşkulu bir cümbüş merkezi. Ama perde ardında yabancıların tesirli olduğunu görüyoruz. Art planda Yakuza ile İtalyan Mafyası hakimiyet uğraşı içerisindeyken, ön planda yeni cümbüş biçimlerinin gelişmekte olduğuna şahitlik ediyoruz. Makoto ve Yu’nun yine bir ortaya gelecekleri ve birlikte çalışmaya başlayacakları, gösteri dünyasında yerlerini alacakları yer burası.
Ziyaret edeceğimiz 4. bölge, Japonya’nın en değerli turistik yerlerinden biri olan Shizuoka’nın Ceddimi kenti. Daha az kentleşmiş ve daha az nüfusa sahip bu kent, kiraz çiçekleriyle ve nefes kesen görüntüleriyle Japonya’nın doğal hoşluğunu sergileyecek bize. Artık 1951 yılındayız ve Amerikan tesiri Japonya’ya yayılmaya başlamış; lisanda, müzikte ve moda alanında yeni trendler yaratmış durumda.
Hikâye, 1965 yılında Tokya’da sona erecek. Tokyo’nun Shinjuku bölgesine düşecek yolumuz ve burada “muazzam bir sır” açığa çıkacak.
Şehir ve devir seçimlerinin çok âlâ olduğunu düşünüyorum. Japonya’nın 20. Yüzyılda, bilhassa de savaş yılları ve takip eden devirlerde yaşadığı dönüşümü art plana alan, bir manada Japon toplumunun öyküsünü de bizlerle paylaşan bir oyun olacak üzere geliyor bana. En azından şu ana kadar paylaşılanlardan çıkardığım sonuç bu türlü. Bu tarafıyla de benim için çok değerli bir oyun.
Şov zamanı
Oyuna dair altı bilhassa çizilen şeylerden birisi oyunda müziğin ve gösteri dünyasının değerli bir rolü olacağı. Oyunun büyük bir kısmının Makoto ve Yu’nun gösteri dünyasındaki iştirakleri etrafında döneceği belirtiliyor.
Başkarakterimiz Makoto’nun müzik konusunda büyük bir yeteneğe sahip olduğu söyleniyor. Oyunun Yönetmeni Mikonobu Abe, Makato’nun bu yeteneğini “günlük hayat içerisinde müziği keşfetme, etraftan işittiği sesleri gelecekteki besteleri için ilham kaynağı olarak kullanma” formunda tabir ediyor.
Bu yeteneği, oyunun mekaniklerinden birisi haline getirmişler. Makoto, etrafındaki seslere odaklanabiliyor ve bunları kayıt altına alabiliyor. Bir süpürge sesini, geçip gitmekte olan bir trenin sesini yahut bir dövüş sekansında düşmanın kaldırıma çarpa sesini bu biçimde kaydedebiliyorsunuz. Bu sesler içinde bulunulan periyoda, yere yahut saate bağlı olarak değişebiliyor ve daha sonra kullanılmak üzere bir kütüphanede derleniyor.
Oyunun makul noktalarında Makoto, bestecilerle karşılaşacak ve toplanan sesleri kullanarak farklı enstrümanlar içeren ve farklı ruh hallerini yansıtan yepyeni besteler oluşturabileceksiniz.
Makoto’nun şovmenlik işinin sonraki ayağını öbür sanatkarlar için konserler ve performanslar oluşturma ve bunları yönetme adımı oluşturuyor. Bu kısımda Makoto, çeşitli şovları organize edecek ve hangi müzisyenlerin bu performansta yer alacağına karar verecek.
Tahmin edebileceği üzere yetenek avcılığına da soyunacak Makoto. Şovlarınızda yer alacak müzisyenleri arayıp bulmanız, bunun için de kentte dolanıp konuşmalara kulak kabartmanız ve yetenekli şahısları tespit etmeniz gerekecek. Kıssa ilerledikçe Makoto, “benzersiz ve dikkat çekici” yeteneklere sahip çeşitli performans sanatkarlarıyla alakalar geliştirecek.
Sadece sahnede değil, sokakta da gösteri zamanı
Kahramanımız Makoto, müzik söyleyip gösteriler düzenlemekle yetinmiyor, iş başa düştüğünde pek sağlam bir dövüşçü haline de gelebiliyor. Bu dövüşleri farklı kılmak üzere dövüş sistemi yenilenmiş; RGG Studio, Stranger Than Heaven için özel bir dövüş sistemi geliştirmiş. Oyunun İmalcisi Hiroyuki Sakomoto’ya nazaran bu, “bu oyunun en büyük özelliklerinden birisi”. Bu sistemi ilgi alımlı kılacak şey, karakterimizin sağ ve sol taraflarını bağımsız olarak denetim edebilecek olmamız.
Karakterinizin sağ kolunu yahut sağ bacağını denetim etmek için denetimcinin sağ tarafındaki tetik tuşlarını, sol kolunu yahut bacağını denetim etmek için de denetimcinin sol tarafındaki tetik tuşlarını kullanacaksınız. Bu sayede örneğin rakibi Makoto’nun sağ kolunu tuttuğunda, sol koluyla bir yumruk yapıştırabiliyor, bir kolunuzla rakibinizden gelen saldırıyı savuşturduktan çabucak sonra başka kolunuzla süratlice karşı taarruza geçebiliyorsunuz. Buna ek olarak akın tuşunu basılı tutup gerçek anda bırakarak daha güçlü vuruşlar yapabileceksiniz.
Makato, dövüşlerde yalnızca yumruk ve tekmelerini kullanmayacak olağan. Bıçaklar, çekiçler, katanalar üzere eski yordam silahların yanına “çağın yeni icatları” olarak bedellendirilen yeni silahlar da ekleniyor, oyunculara varlıklı bir silah yelpazesi sunuluyor. Ayrıyeten bu silahlar yükseltilebilecek, özel ataklar ve pasif yeteneklerle Makoto’ya dövüş konusunda daha fazla seçenek sunulmuş olacak.
Düşmanların hareketlerini gözlemleyerek hangi atakları yapabileceğini öngörmek ve ortamı okuyup hakikat hamleleri yapmak üzerine kurulu dinamik ve ilgi cazip bir dövüş tecrübesi vadediyorlar.
Hikâyesiyle, yerleriyle, oynanışıyla Yakuza serisinin hayranlarını çok hoş bir oyun bekliyor üzere görünmekte. Kış aylarında oynanacak oyunlar ortasına Stranger Than Heaven’ı da not edin derim.
