Festival üzeresin, katılmak istiyorum
Playground Games, Forza Horizon 4’ten beri epeyce âlâ işler çıkartıyor. Son yıllarda seriyi görece FIFA’ya benzetiyorum çünkü oynanışta ufak tefek değişiklikler yaşanırken atmosfer her fırsatta değişiyor ve daha göz alıcı hale geliyor.
Yani geliştirici grup elindeki temel oynanışı bozmak yerine bunu daha gösterişli bir ambalajla sunmayı tercih ediyor ve bu duruma asla kızmıyorum. En nihayetinde bu bir seri ve temel oynanış mekaniklerinin kemikleşmesi, birebir biçimde güçlenen ve kemikleşen bir oyuncu kitlesi manasına geliyor.
Kısacası diyorum ki; Forza Horizon’ın oynanışı her yıl bayramda yediğiniz ve tadının âlâ olduğunu bildiğiniz o meşhur çikolataya benziyor. Lakin ambalajı…
Ambalajı o çikolatayı aklınıza kazımaya yetiyor. İşte Forza Horizon 6’yı oynarken daima sırıtıyor olmamın nedeni de bu “ambalaj” olan Japonya.
JDM101
Okurlarımız ortasında petrolhead’ler olduğunu biliyorum (Sevgili işverenlerimizden Onur AĞABEYİME buradan selam olsun). Ancak bilmeyenler için “neden Japonya?” sorusuna karşılık vererek başlayalım.
Yıllardır her yeni duyuruda “Japonya” diye iç çekmemizin temel nedenleri var. Bunlardan birincisi, Japonya endüstrisinin otomotiv bölümü için bir Kutup Yıldızı misyonu görmesi. Bilhassa İkinci Dünya Savaşı’nın akabinde yükselen Japon araba endüstrisi, birinci kademede verimlilik ve dayanıklılık odaklı modeller üretmeye başladı. Bugün hala Türkiye’de dahi “Japon = sağlamlık” anlayışının bulunmasının nedeni, Corolla üzere yıllara meydan okuyan modeller.
Fakat bölgenin bizim üzere araba tutkunları için farklı bir değeri daha var -ki buna dünyada artık JDM ismini veriyoruz. “Japanese Domestic Market” teriminin kısaltması aslında birinci devirlerde yalnızca Japonya’da satılan özel modellere verilen bir isimdi. Lakin an itibariyle JDM terimi salt performansı, eşsiz bir tasarım lisanını ve sokakları temsil ediyor.
İşte Forza Horizon 6’da bu kadar değerli bir bölgeye; GT-R’ların, Supra’ların, Lancer Evo’ların anavatanına, araba dünyasının mabedine yanlışsız bir seyahate çıkıyoruz.
Next Station is Shibuya!
Gelin evvel bu çikolatanın ambalajıyla başlayalım.
Japonya’yı özel kılan sırf markalar ve arabalar değil. Son yıllarda araba odaklı turistik seyahatlere daha fazla konut sahipliği yapan bölge, geçmişinden gelen bir sokak yarışı kültürüne sahip. O denli ki efsane Midnight Club bile ismini gerçek hayatta gece sokak yarışları yapan Midnight Club grubundan almıştı.
Lakin bizi ilgilendiren kısım Japonya’nın, bilhassa Tokyo’nun kendisi. Evet, bu harita birebir Tokyo’yu tasvir etmiyor. Daha doğrusu “sadece Tokyo’yu” tasvir etmiyor. Bununla birlikte hayalini kurduğunuz, uğruna Asetto Corsa modları yüklediğiniz efsane asfaltlar artık size ilişkin.
Tokyo, tasarımı ve kent planlaması açısından gerçek sokak yarışları için tasarlanmış bir bölge üzere hissettiriyor. Kenti çevreleyen Shuto Expressway, Forza Horizon 6’da da emrinizde. Direkt C1 Inner’a giremiyor olsak da kentin etrafını yalnızca bir rota kullanarak, ağır trafikte geçebilmek mümkün. Bunun verdiği hazzı çok fakat çok az oyun verebilir.
Buraya ufak bir parantez açmak istiyorum. Şimdilik Tokyo’nun içerisi çok az trafiğe sahne olduğundan boş hissettirebiliyor. Ama ana rotamızda trafik ağır, keyfini rahatça çıkarabilirsiniz.
Tabii Shuto bu işin yalnızca bir kısmı. Wangan yani Bayshore Route da buyruğunuza amade. Yetmedi mi? Köy yolları, kırsal kesitler, dağ tırmanışları ve Japonya tabiatının her zerresini hissedebileceğiniz bir harita tasarlamışlar. Günden güne daha da “açık dünya” oyununa dönen FH serisi için Japonya bulunmaz bir nimet olmuş. Fotoğraf modundan çıktığına inanamayacağınız görseller her dakika, her saniye ağzınızın suyunu akıtır nitelikte.
Peki bu efsanevi bölgede ne süreceğiz? Daima bir ağızdan; J, D, M!
Vututututu!
Araç listesi yeniden olabildiğince kalabalık. Şahsen Forza’nın en sevdiğim en bayıldığım tarafı de bu. Vakit zaman Alman performansı, vakit zaman İtalyan klası, vakit zaman da salt Japon tutkusu. Bunların hepsini tıpkı anda tıpkı formda alabileceğiniz çok az oyun var.
Forza Horizon 5 için bir araba listesi yapmıştım. Bu oyun için bunu yapmayacağım zira size bu satırlarda direkt almanız gereken araçların JDM klasikleri olduğunu söylemek benim boynumun borcu. Latife yapmıyorum; gördüğünüz her Subaru’yu, Honda’yı, Mitsubishi’yi, Toyota’yı, Nissan’ı anında cebe indiriyorsunuz.
Dediğim üzere bu araçlar, gerçek hayatta da bu kent ve harita için tasarlandı. Japonya’nın virajlı dağ yolları, taşraları ve dev viyadükleri WRX STI ile “yanlamanız” için var. Elbette öbür tercihlere de kızmıyorum (kızıyorum) lakin bu kaymağın üzerine bal dökmek için JDM araçlardan bir mühlet vazgeçmemenizi öneriyorum.
Zaten oynanış kısmıyla Japonya’nın entegre olabilmesinin yegane nedeni bu. Klâsik misyonlarda arabalarınız ortasından seçim yapabilir ve bu yarışlarda keyfinize nazaran hareket edebilirsiniz. Lakin açık dünyayı deneyimlemenin en yeterli yolu Japonlardan geçiyor. Bu modelleri oyuna o denli bir yedirmişler ki, dağ zirve gezerken dahi “vutututu” sesleriyle gülümsemelere boğuluyorsunuz.
Daha evvel de söylediğim üzere FH serisi zati kendisine has bir oynanışa sahip. Temel oynanış yeniden tıpkı kalmış -ki şahsen bunu çok beğeniyorum. Araçların sertliğini ve yol tutuşunu tabanına kadar hissedebiliyorsunuz. Ben oyunu hem Moza DD R5 Direct Drive setimle, hem de gamepad’le tecrübe ettim. Şahsi fikrim direksiyon setlerinin Forza için çok “ağır” kaldığı istikametinde fakat bu bölgeyi gezmek için de en âlâ tercih. Gamepad ise tekrar kurtarıcı vazifesi görüyor ve sürüş hissini en optimum formda yaşamanızı sağlıyor.
Çikolata
Bu bir Forza Horizon oyunu. Direksiyonun size birinci bırakıldığı an bunu anlıyorsunuz. Tekrar edeyim; Bundan asla şikayetçi değilim. Benimle birebir fikirde olmayanlar elbette olacaktır lakin Forza’nın bu halinden epeyce mutluyum.
Bana sorarsanız FH serisi simülasyon ve arcade ortasında gidip gelen bir oynanışa sahip. Açık dünya odaklı bir oyunda da ne tam simülasyon ne de tam arcade bir oynanış tercih etmek yanlış geliyor. Çok simülasyon olursanız yarışların bir noktadan sonra tadı kaçıyor, tam arcade olursanız da… Eh, Need For Speed’in halini hepimiz görüyoruz. (Üzgünüm, sevmiyorum)
FH bunun ayarını çok güzel tutturuyor. Yeni oyunda da bu hususta bir şeyler kaybedilmemiş. Araçlarınızla hareketler yaparak puan kazanıp skill’ler açmaya devam ediyorsunuz. Bunun tam karşısında da sürüş deneyimini direkt yansıtabilen arabalar var. Her aracın özgül yükünü hissetmek, virajlardan çıkışlardaki gaz yansılarını sezebilmek, hakikat frenleme yapabilmek üzere konular kendisini sim dünyasına bir adım daha yaklaştırıyor.
Oynanış tarafındaki en büyük yeniliklerden biri sanırım progression sistemi olmuş. Geçmiş oyunlar üzere FH6 haritayı ayağınızın altına sererek “hadi gez” demiyor. Eski oyunlardan tanıdığımız bileklik sistemi oyuna eklenmiş. Yani yarıştıkça puan kazanıyor, puan kazandıkça yeni bileklikler açıyor, yeni bileklikler açtıkça daha sert yarışlara giriyoruz. En alttan başlayıp en zirveye çıkma işi her vakit olduğu üzere burada da var.
Fakat bu kere Legend Island isimli bir bölge de oyuna eklenmiş. Buraya sırf sarı bileklik düzeyine ulaşabildiğinizde girebiliyorsunuz. Çok fazla sürprizi kaçırmayayım fakat siz oyunda ilerledikçe yarışların heyecanı ve adrenalini de artıyor.
Maalesef araçları kazandığımız Wheel Spin işi hala ortamızda. Bunun hem üstün hem de düz versiyonları yerlerini olduğu üzere koruyorlar. Buradan kazandığınız arabalar, birinci başlarda hala tadı kaçırabiliyor.
Çok sevdiğim bir özellik de sürüş modları oldu. Biliyorsunuz, sürüş modları Forza Horizon 5’e de yeni bir ekleme olmuştu. Burada kapsamları ve hisleri daha da genişletilmiş.
Örneğin AMG One’ı kullanırken pist ve yol modları ortasında geçiş yapabiliyorsunuz. Yalnız bu selefindeki üzere kolay bir sürat sınırlamasıyla kalmıyor. Yol moduna geçtiğinizde araç yerden yükseliyor ve art kanadını kapatıyor. Daha da değerlisi, sürüş hissi büsbütün değişiyor.
Bir öbür kıymetli sürüş modu da Ioniq 5 N’de karşılaştığım “drift modu”. Şimdiye dek diğer araçta görmemiş olsam da bu modun verdiği keyif farklı.
Modifiye ayrıntıları da artırılmış. Artık camları da sticker’lar için kanvas niyetine kullanmak mümkün. Oyuncuların dizaynlarını, kendim pek yetenekli olmadığım için, merak ediyorum.
Övmeden geçemeyeceğim bir öteki ayrıntı da -yine- ses motoru. Evet, Forza Horizon 6’ya harika müzikler koyulmuş tekrar lakin hiçbir şey o çıtırtılı egzoz sesinin yerini tutamıyor. Bu hususta Playground’un bir numara olduğuna dair argümanımı her türlü ortamda herkesle tartışabilirim…
Altınıza sevdiğiniz bir arabası çekin. Kulaklıklarınızı takın, radyoyu kapatın ve bir mühlet yalnızca motor seslerinin, egzoz patırtılarının sesini çıkartın.
Peki hiç mi makûs şey yok? Elbette var. En başta da bu “tekrar” hissi geliyor.
Dediğim üzere, birebir oyunu oynuyorsunuz. Uzun müddettir FH5’e devam ediyorsanız bahsettiğim bu nüanslar sizi çok da etkilemeyecektir. Fakat oyunun kendi içerikleriyle tekrara düşmesi, işte burası en büyük defosu.
FH6 bir açık dünya oyunu. Ve açık dünyayı kurallarına nazaran oynamak zorundasınız. Yani yeni bölgeler açmadıkça, tıpkı parkurlarda yarışa ve sık sık tekrar hissini yaşamaya başlayacaksınız. Özcesi oyun sizi direkt keşfe ve gezintiye itiyor. Bunu yapmamanız halinde de çok çabuk tekrara düşüyor.
Sürekli müsabaka fikri de kimileri için can sıkıcı, biliyorum. Bunun için de bir şeyler düşünülmüş elbette. Japonya’nın efsanevi sokaklarında yapabileceğiniz birden fazla “hikaye görevi” var. Bu kıssalar sizi Japon kültüründe farklı anlara, kıymetli isimlere ve arabalara götürüyor. Kesinlikle tecrübe etmelisiniz.
Takıldığım bir öbür şey ise GPS oldu. Nedendir bilmiyorum, fotoğraf moduna geçtiğinizde ya da bir şey satın aldığınızda GPS rotanız otomatik olarak kayboluyor. Kolay lakin epeyce rahatsız edici bir durum.
Hoşuma giden tarafta ise Japonya seyahatleri var. Bu seyahatlerde de klasik İtalyanlar, Japonlar ve öbür harika araçlarla Japonya’nın kapalı yerlerini keşfedebiliyorsunuz.
Yarışlar ise hayli tanıdık. Klasik yarışlarımıza Japonya’nın virajlı dağ yollarını mesken tutan “Touge” savaşları eklenmiş. Bu yarışlarda da teğe bir yeteneklerinizi sergilemeli ve yarışı kazanmaya çalışmalısınız.
Drift, radar ve öteki yan içeriklerimiz de olduğu üzere devam ediyor. Yalnız bu sefer hem unutulmuş araçlar hem de ipuçları ile bulabildiğiniz efsane araçlar var. Bu da keşif hissini tetikleyen ögelerden çünkü bahsi geçen araçlar yalnızca buradan alabileceğiniz klasiklerden oluşuyor.
Oyunun inceleme kopyasında birtakım teknik sorunlar da yaşadım lakin bana mahsus olabileceğini düşünüyorum. Örneğin oyunu birinci açışımda asla açamadım. Her seferinde Steam’i kapatıp yine açıp girebildim. Bir de vakit zaman FPS düşüşleri yaşadım -ki epeyce güçlü bir PC’de oynuyorum.
Tabii bunların tamamının birinci günlerde gelecek hotfix’ler ile düzeltilmesi mümkün.
Hızlı ve Öfkesiz
Değinmediğim birkaç noktadan biri de yeni “ev kurma” mekanikleri. Açık konuşayım bu sistemle pek uğraşasım gelmedi çünkü teker teker yerleştirmeniz gereken pek çok şey var. Alışılmış burası değerli çünkü konutunuzu geliştirdikçe size pasif bir gelir kapısı oluyor. Kıymetlendirmek isteyenler için güzel bir seçenek.
Yine her vakit olduğu üzere bomba müzik istasyonları da sizi bekliyor. Klasik Japon city pop türevlerinden, Anderson.PAAK üzere yeni jenerasyon sound’lara, fevkalade teknolara kadar her şey buyruğunuza amade. Natürel bendeniz, tekrar size özel listeler de hazırladım. “Tam Derman Derken” listesine buradan, “Full Send” listesine ise buradan ulaşabilirsiniz.
Sonuç olarak Forza Horizon 6, o çok sevdiğimiz ve artık tadına alıştığımız bayram çikolatasını, araba dünyasının kutsal toprakları olan Japonya ambalajıyla önümüze koyuyor.
Playground Games, temel oynanışı bozmadan üzerine koyduğu yeni ilerleme sistemi ve Legend Island üzere ekstralarla, serinin o inançlı liman hissiyatını tazelemeyi başarmış. Bize de tebrik etmek düşüyor.
