Resident Evil’a bir kardeş geliyor!
Aralık 2025 sayısındaki OGZ’nin 2026’dan bekledikleri yazısında The Sinking City 2 demiştim. Lakin çok güzel çıkacağına inandığımdan değil, bilakis içinden ne çıkacağını bilmediğimden heyecanlıydım. Ön bakış demosuyla iki saat geçirdikten sonra heyecan falan kalmadı. Zira daş gibin bir hayatta kalma – dehşet oyunu geliyor!
Pardon burası RCPD mi?
Demonun başladığı Arkham kütüphanesine adımımı atar atmaz kendimi adeta konutumda, Raccon polis departmanında hissetim. Etraf dizaynından ışıklandırmaya, ortalığa saçılmış notlardan seslere kadar her şey atmosfere çok uygun ve ürkütücü.
Hani kaliteli dehşet oyunlarını oynarken ilerlemek istemezsiniz, kesin bir şey kaçırmışımdır mazeretiyle hali hazırda keşfettiğiniz inançlı alanları tekrar tekrar gezersiniz ya; işte demo boyunca ben de o denli hissettim. Birebir odalarda, tıpkı koridorlarda dolanıp durdum. Yüreğimi toplayıp ilerlediğim vakitlerde ise karşıma çıkan canavarlarla karşılaşıp endişelerimin boş olmadığını teyit ettim.
Dar alanda kısa çatışmalar
The Sinking City 2 çağdaş ve üçüncü şahıs kamerasıyla oynanan Resident Evil’ların denetim şemasını neredeyse teğe bir kopyalamış. Bu bir tenkit değil, hali hazırda hoş çalışan mekanikleri baştan icat etmenin gereği yok. Benzeri yerler, misal denetim şeması bir ortaya gelince ve karşıma benzeri bir düşman çıkınca ben de benzeri bir taktik uygulamaya çalıştım: zombiden mümkün olduğu kadar uzaklaşıp zayıf noktasını vurmak. Fakat olay planladığım üzere gelişmedi. Raccoon sakinlerinin tersine Arkham vatandaşlar hiç de sakin değillermiş! Ben kaçtıkça dayı beni kovaladı! Daha birinci düşman canımı yarıya indirdi…
Birkaç çatışmadan sonra alıştım neyse ki. Lakin gerilmeye devam ettim zira mermim bitiyordu. Hem de dört zorluk düzeyinden ikincisinde oynamama rağmen! Neyse ki mermi sayısı demoda uygun ayarlanmış. Tam bitecek derken bir şarjör buluyorum, sonra karşıma bir-iki düşman çıkıyor ve yeniden 2 mermi ile soğuk terler dökmeye başlıyorum. İki saatim bu biçimde geçti. Oyunun kalanında da zorluk bu kadar âlâ ayarlamışsa epeyce gergin saatler bizi bekliyor.
Bizim bir karo anahtarı vardı?
Kilitli kapılar için değişik anahtarlar bulma olayı The Sinking City 2’de de var. Fakat tek bulmaca çeşidi bu değil. Frogwares’ın evvelki oyunlarını oynamışsanız çıkarım tahtası konseptinden haberiniz vardır. Bulduğunuz ipuçlarını birleştirir, ilerlemeniz için gerekli sonuçlara varırsınız. Birebir mekanik burada da var lakin çabucak hemen her oyunda olduğu üzere tekrar birazcık değiştirmişler. Bulduğunuz ipuçları tahtaya kendiniz koyuyor ve ilgili olanları birleştiriyorsunuz. Birbiri ile ilgili olan ipuçları birebir simgeye sahip olduklarından buna bulmaca demek biraz sıkıntı gerçi. Yeniden de yanlışsız sonuca varabilmek için notları ve mektupları dikkatli okumanız gerekiyor.
Geliştiricilerin söylediklerine nazaran bu bulmacalar büsbütün opsiyonel olacakmış. Çözdüğünüz vakit kıssa detayları öğrenecek, deneyim puanları kazanacak ve ekstra kaynaklar bulabileceksiniz. Bilhassa kaynak kıtlığını düşününce güç düzeylerde bulmacaların o kadar da opsiyonel olabilecekmiş üzere hissetmedim doğrusu. Ancak şikayetçi değilim doğal, epeyce sevdiğim bir bulmaca tipi bu. Yalnızca demodakinden daha kompleks olmasını isterdim.
 |
 |
 |
 |
Tecrübe puanı demişken bir RYO misali exp kasmıyoruz doğal. Bulmacaları çözdükçe birer ikişer gelen puanları muhakkak şartlarda hasar arttırma ya da dayanıklılık üzere hayatımızı kolaylaştıracak geliştirmelere harcayabiliyoruz.
Ben Leon S. Kennedy’ye bakmıştım, sanki burada mı yaşıyor?
The Sinking City 2’nin birinci oyun ile direkt bir kontağı yok. Maceraperest ana karakterimiz Calvin ve sevgilisi Faye kadim tarikatları ve ilahları araştırmaktadırlar. Lakin yaptıkları Hayal Ayini ayin aykırı sarfiyat ve Faye uyanamaz. Neler olduğunu hatırlamayan Calvin sevgilisini geri getirmek için sular altında kalmış Arkham sokaklarına düşer.
Calvin özünde sevinçli bir karakter olsa da hayatının aşkını kaybettiğinden Leon üzere latifeler yapmıyor. Aslında bir Lovecraft dünyasına da B sınıfı aksiyon/korku karakteri yakışmazdı. Ona karşın Calvin’i hayli sempatik buldum. Zati Frogwares’ın ne kadar düzgün karakterler yazabildiğini son birkaç oyunlarında görmüştük. The Sinking City 2’de de durum değişmemiş. Karşılaştığım birkaç karakteri ve genel olarak dünyayı daha yakından tanımak için sabırsızlanıyorum.
UnREal Engine
Bildiğiniz (ya da artık şimdi öğreneceğiniz) üzere Frogwares kendi motorunu kullanmıyor. Onun yerine AA dünyasına bir standart haline gelmiş Unreal 5’i tercih ediyor. Performans konusunda yorum yapamayacağım zira üstüne basa basa şimdi optimizasyon yapmadıklarını söylediler. Lakin ortamı, atmosferi ve karakter dizaynlarını çok beğendiğimi söyleyebilirim. Siz yeniden bir RE Engine düzeyinde yüz animasyonları beklemeyin olağan. Sonuçta Frogwares’ın yüzlerce milyon dolarlık bütçeleri yok. Ayrıyeten oyunu hala devam eden bir savaşın ortasında geliştirdiklerini de unutmamak lazım. Ona karşın ortaya çeşidinin en yeterli örnekleri ile kıyaslanabilecek bir eser geliştirmeyi başarmışlar (ya da başarıyorlar).
Demoyu oynadıktan sonra sene başında hissettiğim “içinden ne çıkacak acaba” merakı yerini “çıksa da oynasak” sabırsızlığına bıraktı. Frogwares şimdi bir çıkış tarihi duyurmadı lakin yazın çıkarmayı planladıklarını açıkladılar. Şahsen gerekirse bir sene daha beklemeye razıyım. Kâfi ki ortaya demoda gördüğüm kalitede bir iş çıksın.
