Uzaylı dönemi açılmış yine
2023’te erken erişime çıkan Xenonauts 2, artık tam sürümüyle karşımızda. Başlangıçta 9 ay üzere bir erken erişim süreci öngörülüyordu, fakat beklenenden uzun sürdü bu seyahat. Bunun temel münasebetini de oyunculardan alınan geri dönüşler doğrultusunda oyunu genişletip büyütmeleri gösterilebilir. Erken erişimi nasıl geçirmiş, hangi alanlarda aralık katetmiş, hangilerinde şimdi beklenen noktaya ulaşamamış, buyurun daima birlikte değerlendirelim.
Yine UFO avına çıktık, haydi iyisi…
Xenonauts serisi, ilhamını iddia edilebileceği üzere XCOM serisinden (daha doğrusu bu serinin klasik oyunlarından) alıyor. Bu meşhur serinin son üyesi XCOM 2, 2016 yılında çıkmıştı (Eğer ortada diğer bir oyun çıkmış ve gözden kaçırmışsam bilemem). Münasebetiyle 10 yıllık bir ortadan bahsetmek mümkün. Bu boşluğu da farklı oyunlar/seriler doldurmaya çalışıyorlar. Bu açıdan üzücü bir performans sergilemeyen seriler ortasında Xenonauts serisini saymamız da mümkün. Birinci oyun da 2.si de bir yandan o eski oyunları hatırlatırken bir yandan günümüz oyuncularına da hitap edebilecek oyunlar olarak değerlendirebilirler.
Xenonauts 2, 2000’li yıllarda Soğuk Savaş’ın hala devam ettiği, Doğu Bloku’nun hala ayakta olduğu alternatif bir tarih akışına götürüyor bizi. Bir yandan bu tansiyonlu atmosfer devam ederken bir yandan da uzaylı tehdidi her geçen gün artıyor. UFO’lar daha sık görünmeye başlıyor. Kimi yerlerde UFO enkazlarına rast geliyor beşerler. Kısa bir mühlet içerisinde insanlık kendi içerisindeki çatışmaları bir kenara bırakıp uzaydan gelen düşmanlara karşı birlikte hareket etmek durumunda kalabilir. Ancak bu o kadar da kolay değil.
Bu dünya dışı tehdide karşı hazırlıklar yapan ve yeri geldiğinde çatışmalara giren bâtın bir üniteye, “Xenonaut”lara liderlik ediyoruz. Lakin oyunun çabucak başında, ana üssümüz taarruza uğruyor, takımımız kaçıp kendilerine yeni bir üs kurmak durumunda kalıyorlar. Bu yeni üssümüzle birlikte, bir manada çabaya sıfırdan başlıyoruz.
Bir yandan uzaylılarla bir yandan da uzaylıların izlerini silip toplumların yaklaşmakta olan istilaya karşı hazırlanmasını engellemeye çalışan işbirlikçileri “Temizlikçiler (Cleaners)” ile uğraşıyoruz. Bunun yanında uzaylı istilası başladığında layıkıyla direnebilmek için hazırlıklarımızı da eksik etmemeye çalışıyoruz.
Oyunun temel olarak 2 ana kısmı olduğunu söyleyebiliriz. Birincisi üs ve işçi idaresi, 2.siyse kestirim edilebileceği üzere operasyonlar.
Üs ve işçi idaresi kısmında, mevcut üssünüze yeni üniteler inşa edebiliyor, araştırmalar yapabiliyor, araştırmalar sonucunda elde ettiğiniz bilgilerden de istifade ederek silahlar, zırhlar, savaş araçları, uçaklar vs. üretebiliyorsunuz. Farklı coğrafyalarda yeni üsler kurarak dünyanın daha büyük bir kısmını kapsar hale gelebiliyor ve daha geniş coğrafyalarda operasyonlar gerçekleştirebiliyorsunuz.
Üssünüzün kapasitesi el verdiği ölçüde yeni askerler istihdam edebiliyor, bunları eğitip donatabiliyor, bunlar ortasından operasyon grupları oluşturup bu grupları düzenleyebiliyorsunuz. Birden çok üssünüz bulunuyorsa, bunlar ortasında işçi transferi de yapabiliyorsunuz.
Oyuna dair sevdiğim şeylerden birisi işçi idaresi kısımları. Operasyona çıkacak timimizde hangi sınıftan (Rifleman, Assault, Heavy, Shield, Sniper) kaç kişinin yer alacağı ve bu şahısları hangi ekipmanlarla donatacağımız üzere kararlara baş yormayı seviyorum. Genelde de bunun yararlarını gördüğümü söyleyebilirim.
Her ne kadar harita yapısını kestiremiyor olsanız da en azından vazife çeşidinden hareketle bir çıkarımda bulunabiliyorsunuz. Örneğin, düşman birliğine pusu atacağınız bir vazifede atış gücünüzü olabildiğince yüksek tutmak üzere tercihler vazifesi sizin için daha kolay kılabiliyor, amaca daha süratli ulaşabiliyorsunuz.
Askerleriniz için tercih edeceğiniz ekipmanlar da misyonu ne formda bitireceğinize tesir edebiliyor. Örneğin üst seviye bir düşman ünitesini etkisiz hale getirme vazifesine gidiyorsunuz. Şayet yanınızda öldürücü olmayan silahlar (mesela şok tabancası gibi) bulunuyorsa, bu ünitesi öldürmek yerine rehin alıp yanınızda götürmek üzere bir alternatifiniz de oluyor.
Çatışmaya katılan askerleriniz bu çatışmalardan tecrübe ediniyor ve gelişiyorlar. Buna ek olarak, çatışmalarda göstermiş oldukları cüret ve yararlılıklar vesilesiyle madalyayla da ödüllendirilebiliyorlar. Bu madalyalar da yeteneklerinde artış sağlıyor.
Çatışmada yaralanan bir askerinizi gözden çıkarmayıp kurtarırsanız, bunun için bir madalya kazanıp sonraki vazifelerde daha faydalı bir hale geldiğini görebiliyorsunuz mesela. Yahut çok sayıda düşmanı öldürdüğü için madalya kazanabiliyor askerleriniz. Bu halde grubunuzu adım adım geliştirip daha tesirli bir hale getirebiliyorsunuz. Bu, bir yandan da o takım üyeleriyle kurduğunuz bağı kuvvetlendiriyor.
Tabii daima birebir bireylerle operasyona çıkmak üzere bir talihiniz yok. İllaki birileri yaralanıyor ve belli bir tedavi sürecinden geçmesi gerekiyor. Ortada kaybedip gerisinden yas tuttuğunuz askerleriniz de oluyor. Hasebiyle bütün yatırımı makul isimlere yapmak yerine istikrarlı bir yol izleyip alternatifler de oluşturmak gerekiyor.
Mühendisinizin neler üreteceğiyle ilgili kararlar alırken de benzeri şeyleri göz önünde bulundurmakta yarar var. Sonuçta bu emelle kullanabileceğiniz kaynaklar sınırsız değil. Her bir askeriniz için özel silahlar yahut zırhlar üretmeye çalışmak yerine operasyon takımı için optimum noktayı belirlemeye çalışmak daha uygun bir seçenek. Yahut her askeri harika zırhlar ve silahlarla donatmak yerine bu kaynaklarla üretebileceğiniz otonom bir savaş aleti, takımınız için operasyonları daha kolay kılabiliyor.
Arada bir radarınıza ufolar takılabiliyor, siz de çabucak avcı uçağınızı havalandırıp peşine takılıyorsunuz. Bu it dalaşlarını otomatik sonuçlandırabilir yahut şahsen çatışmaya girebilirsiniz. Ancak bu çatışmalar o kadar da zevkli gelmedi bana açıkçası. Büyük oranda otomatik sonuçlandırıp geçmeyi tercih ettim.
Gerek üs geliştirmelerini gerek araştırmaları gerekse üretimi yapabilmek paraya gereksiniminiz oluyor elbette. Bunun için günlük olarak elde ettiğiniz muhakkak bir gelir var. Ay sonlarında da genel bir toplam ekleniyor bu meblağa. Bir de operasyonel puanları kullanarak fon toplama imkânınız bulunuyor. Ayrıyeten operasyonlardan gelir elde ediyor, çatışmalar sonrasında topladığınız teçhizatları, uzaylı kalıntılarını vb. satarak da kasasınıza bir ölçü girmesini sağlayabiliyorsunuz.
İki ileri, bir geri…
Oyunun eksiklerinden de bahsetmek gerek, o denli değil mi? Erken erişim incelemesini yazarken, zorluk istikrarının oturmamış olduğundan bahsetmiş, ancak bunu şimdi yolun başında olmasına bağlamıştım. Yanılmışım, yolun sonunda da benzeri bir tablo bekliyor bizleri. Kimi vazifelerde grubun yarıdan fazlasını kaybetmek kaçınılmaz bir hal alıyor, başarısızlığa mahkûm üzeresiniz resmen. Öte yandan kimi vazifeleri de süratlice bitiriveriyorsunuz. İşin daha tatsız kısmı bunun bir manada piyango üzere bir şey olması. Hangi vazifenin akabinde hangisi gelecek, bu rastgele belirleniyor. Hal bu türlü olunca da bir uçtan öteki uca savruluyorsunuz. Vakit zaman da birebir vazifeleri tekrar tekrar yapıyor, süratlice tekrara düşmesine hayıflanıyorsunuz.
Görevlerin rastgeleliği, oyunda bir öyküyü takip ettiğinizi de unutturabiliyor vakit zaman. Günler boyunca bir vazife çıkmayabiliyor, olaydan kopabiliyorsunuz. Gerçekleştirdiğiniz vazifelerin (en azından bazılarının) oyunun kıssasıyla direkt bir bağı olup olmadığını da sorgular hale gelebiliyorsunuz. Bir kıssayı takip ettiğimiz senaryo modundan fazla rastgele “zindan temizliği” yaptığımız bir yapıya bürünebiliyor oyunun akışı.
Bu eksilerine karşın tekrar de çeşidi seven oyuncuların göz atması gereken oyunlardan birisi olduğunu söyleyebilirim. Sunulan atmosfer ve (işler yolunda gittiğinde) yaşattığı tatmin hissiyle bunu hak ediyor.
