Yıllardır beklenen ve 2026’nın yalnızca bütçe değil, içerik manasında da ‘en büyük’ oyunlarından biri olan Crimson Desert’ı inceledik.
Yalan söylemeyeceğim, son yıllarda gerisi ardı kesilmeyen açık dünya oyunlarından sonra vaktinde bir oturuşta bitirdiğimiz, kıssasında akıp gittiğimiz o lineer oyunları hakikaten özledim. Hatta o denli vakitler oldu ki uçsuz bucaksız açık dünya oyunlarına korkar gözle bakmaya başladım. İş ve özel hayata güç yetiştiğim günlerde bu çeşitten oyunlara başlamaktan bile çekinir hâle geldim.
Sonra bir kırılım oldu. Red Dead Redemption 2 ve The Legend of Zelda: Breath of the Wild üzere oyunlar aslında bu uçsuz bucaksız açık dünyaların düzgün formda doldurabildiğinde bizlere öbür cihanların kapılarının yorucu olmayan bir formda açılabileceğini gösterdi. Bunu her oyun başaramadığı için kimilerinde kaybolduk, kimilerine girmeye bile korktuk, kimilerinde ise yüzlerce saatimizi geçirdik. İşte Crimson Desert‘ın birinci kere duyurulduğu andan beri hissettiğim de tam olarak buydu. Neredeyse her oyundan bir mekaniğe sahip üzere görünen ve daha evvel Black Desert üzere bir MMO yapmış firmanın ellerinden gelecek bu oyun hangi noktada konumlanacaktı?
Haritasını tam dolaşmanız yüzlerce saat alacak
Crimson Desert’ın haritası The Elder Scrolls V: Skyrim ve Red Dead Redemption 2 üzere haritaları ziyadesiyle büyük olan oyunlarla kıyaslandığında aşağı üst 2-3 kat daha büyük bir haritaya sahip. Pek doğal büyük harita başlı başına bir mana tabir etmiyor. Crimson Desert bu noktada bana kalırsa az evvel kıyasladığım oyunlara kıyasla kâfi kaliteli içeriğe sahip değil. Bakın, hakikaten yapabileceğiniz çok fazla şey var lakin bu içeriklerin verdiği doyum, tazelik ve kalite katiyetle saydığım oyunlar kadar üst düzeyde değil. Lakin bunu muhakkak makûs olarak da algılamayın. İncelemenin ilerleyen kısımlarında bu kısmı daha ayrıntılı ele alacağım.
Hâl bu türlü olunca benim üzere bu üslup oyunların haritasını temizleye temizleye ilerleyen biri bile bir noktadan sonra o ince personelliği, o kaliteyi arıyor ve yorulmaya başlıyor. Aslında buradaki içeriklerin doygunluğunu ve öykülerini oyunun öykü kısmına değinirken ele alacağım fakat bu stil oyunlarda yapmış olduğunuz şeylerin dünyaya, öyküye ve bilhassa de o kozmosa tesir etmesini istersiniz. Crimson Desert bu mevzuda ne çok âlâ ne de çok makus. Oynarken oyunun başlarda bir MMO olarak geliştirildiğini ancak sonradan tek oyunculu bir oyuna evrildiğini hissediyorsunuz.
Daha güzel bir kıssa anlatımı olamaz mıydı?
Pek çoğumuz Crimson Desert’ın mekaniklerine ve oynanışına dair görüntüler düşmeye başladığında oyunun öykü konusunda yeterli olup olmayacağını sorgulamıştık. Benim de oyuna başlamadan evvel en çok merak ettiğim şeylerden biri buydu. Kıssadan kısaca bahsederek başlayalım. Ana karakterimiz Kliff, Gri Yeleli yoldaşları ile bir ortada olduğu bir gecede yeminli düşmanları Kara Ayılar’ın yıkıcı pususuna kurban masraf. Kara Ayılar, Gri Yeleliler’in birçoğunu ya öldürür ya da kıtanın dört bir yanına savurur. Oyun bu olayın çabucak akabinde başlıyor ve Kliff olarak Gri Yeleli dostlarımızı Pywel kıtası boyunca arama seyahatine koyuluyoruz.
Hikâye anlatırken bile etkileyici değil ve oyunun birinci 10 saatinde bir sefer gördüğümüz karakteri bir daha görmüyoruz. Bu noktada sık sık yan misyonlarla vaktimi geçirdim -ki bu kısma birazdan değineceğim- ve bu ana öyküden daha da kopmama neden oldu. Aslında oyunun sinematik anlatımı ve orta sahneleri bence çok standartların üzerinde ancak öyküde uzun bir mühlet önemli manada vurucu ve büyük bir gizem yaşanmıyor. Spoiler vermemek için belirtemiyorum fakat bir eşiği geçmenizin akabinde öyküdeki karakterler yerli yerine oturuyor ve artık en son emelimizi daha uygun kavrayabiliyoruz. Yeniden de büyüklüğü ile kıyaslandığında Crimson Desert’ın rakip olarak koyabileceğimiz oyunların yanına yakışan bir kıssaya ne yazık ki sahip olmadığını düşünüyorum.
Her cinsten vazifeye hazır olun…
Crimson Desert’ın dünyasında yapabileceğiniz sahiden çok fazla şey var… Nitekim çok fazla. İster pokere benzeyen ancak enteresan kısımlı tahtalardan oynanan kumarda takılın, ister yumruk dövüşlerinde hünerlerinizi sergileyin. Yetmedi mi? Okçuluğunuzu, mızrak hünerlerinizi, kılıç yeteneklerinizi ve en kıymetlisi de zekânızı gösterebileceğiniz çok fazla içerik var. Crimson Desert’ı oynarken yer yer Red Dead Redemption 2, yer yer ELDEN RING, yer yer Kingdom Come: Deliverance II oynuyormuşum üzere hissettim. Zelda’ya değinmiyorum bile. Adım attığınız her köşe başında kesinlikle daha evvel oynadığınız bir oyunda şahit olduğunuz bir aktiflik, yan vazife yahut yalnızca oynanış mekaniğiyle karşılaşabiliyorsunuz. Ve inanın her biri olabildiğince sıkıntısız, olabildiğince kaliteli hissettiriyor.
Baskın yaptığınız bir eşkıya kümesindeki rastgele bir eşkıyanın üstünden hazine haritası bulabiliyor, tıpkı Red Dead Redemption 2’de olduğu üzere hiçbir yönlendirme olmadan, büsbütün görsel hafızanızla hazineyi arayabiliyorsunuz. Zelda’da olduğu üzere aşılamayacağını düşündüğünüz pek çok mahzuru yaratıcılığınızla aşabiliyor, ELDEN RING’de olduğu üzere oyundaki boss’larda ecel terleri dökebiliyorsunuz. Bazen yalnızca vakte hassas etkinlikler yahut o an orada olduğunuz için yaşanan olaylarda da Assassin’s Creed oyunlarının esintisi var.
Şafak saatlerinde misyonum için atımın üstünde kentten seyahate başlarken, kent surlarının biraz ilerisinde dilenen ve benden sadaka vermemi isteyen bir dilenciyle karşılaştım. Dilenciye sadaka vermemin akabinde bana kör olduğunu, gözlerinin yalnızca ışığı seçebildiğini ve her gece eliyle gösterdiği dağın yamacından bir ışık süzmesinin gözlerine takıldığından bahsetti. Oraya gittiğinizde ne olduğunu söylemeyeceğim lakin yalnızca atınızdan bir anlık inip dilenciye verdiğiniz sadaka bile oyunda karşılaşabileceğiniz şeylere dair hoş bir özet oldu diyebilirim.
Oyunun birçok ana misyon ve yan misyonlar ortasındaki ilerleme mantığı da boss’lar üzerinden gerçekleşiyor. Genel olarak büyük bölge baskınları haricinde oyunda zorlandığım bir yer hatırlamıyorum lakin boss’lar en az souls oyunları kadar -hatta kimileri çok daha fazla- zorluğa sahip, bu yüzden aşikâr başlı misyonlara gitmeden evvel grind yapmanız gerekiyor. Yani ya bölgedeki öteki misyonları tamamlayacaksınız ya da daha düzgün ekipmanlara sahip olacaksınız.
Savaş alanında uzmanlığınızı siz seçiyorsunuz
Oyunun en keyifli kısımlarından biri katiyen oynanış. Ana karakterimiz Kliff, tercihinize bağlı olarak kılıç-kalkan, tek elli kılıç, balta, yay ve gibisi birçok farklı silahı kullanabiliyor. Üstelik bunun için oyunun rastgele bir safhasında seçim yapmanıza gerek yok. Oyun bu mevzuda özgürlüğü büsbütün size bırakıyor. Yetenek ağacından hangi oynanış tarzı ve yetenekler size uygun geliyorsa yeteneklerinizi o alana ağırlaştırabilirsiniz. İster mermi suratında oklar fırlatan bir okçu olun, ister önünüze çıkanı kılıcına oturtacak bir savaşçı… Burada rastgele bir kısıtlama yok fakat yetenek açmak ve geliştirmek sandığınız kadar kolay değil.
Oyunda mühürlenmiş abis yapıtı ismi verilen bir eşya bulunuyor. Bu eşyayı yetenek puanı olarak düşünebilirsiniz lakin elde etmesi kolay değil. Haritanın pek çok noktasına serpiştirildiği üzere, boss’ları yenerek ve bulmacaları tamamlayarak edinebiliyorsunuz ancak sahip olmanız onu öylece kullanabileceğiniz manasına gelmiyor. Her birinde sonlarınızı zorlayacak birtakım meydan okumalar bulunuyor. Bu meydan okumayı tamamladığınız takdirde kullanılabilir hâle geliyor. Yani oyun bu sayede sizi oynanışta da çeşitliliği denemeye itiyor zira bazen sadece o meydan okuma için mızrak ile 30 saniyede 30 akın gerçekleştirmeniz gerekiyor, bazense 5 saniyede 3 suikast… Burada yer yer beni delirten meydan okumalar olsa da mekanik olarak oyuna çok hoş yedirildiğini söylemem gerek.
Tabii ek olarak burada oyunun çok sevdiğim bir mekaniği devreye giriyor. Oyun dünyasında yer alan neredeyse her şey için bir “öğrenme” mekaniğine sahip. Bu mekaniği basitçe özetlemek gerekirse, örneğin açmak istediğiniz bir yetenek var ancak yetenek puanı olarak kulllanacağınız abis yapıtının mührünü kaldıracak meydan okumayı tamamlayamıyorsunuz. Şayet bu yeteneği kullanan bir düşman yahut bir NPC görürseniz, onun o yeteneği kullanışını incelediğinizde (evet, bunun için bile bir mekanik var) o yeteneği öğrenebiliyorsunuz. Bu mekanik yalnızca yeteneklerle hudutlu değil. Oyunun dünyasında yer alan canlılar, bitkiler, yemekler, tarifler ve aklınıza gelebilecek neredeyse her şeyde bu öğrenme mekaniği büyük rol oynuyor.
Ah şu görüntüler…
Crimson Desert baktığınızda fotorealistik grafiklere sahip değil. Evet günümüze kıyasla uygun düzeyde grafikleri var lakin birebir vakitte kendine mahsus bir stilizeye sahip. Asıl cevher ise grafiklerinden fazla dünyasında. Bazen o denli görüntülere denk geliyorsunuz ki durup bir ekran manzarası almaktan kendinizi alıkoyamıyorsunuz.
Tabii iş yüz, mimik ve dudak senkronizasyonuna gelince ne yazık ki övebileceğim bir iş yok ortada fakat kıssa ve karakterlerin vasat oluşu da bunda büyük etken üzere. İddiam o ki Pearl Abyss’in öncelikleri ve yatırımlarında bu noktalar çokça aşağıdaydı ve oynarken ne yazık ki bunu hissediyorsunuz.
Optimizasyon ve Türkçe lisan desteği
Belki de biz Türk oyuncular için en kıymetli iki unsurdan bahsetmezsek olmaz. Pearl Abyss’in Crimson Desert’te kullanmış olduğu BlackSpace Engine, bugün bilhassa de grafik/optimizasyon denkleminde öve öve bitiremediğimiz Decima üzere motorların yanında uzun mühlet kendinden bahsettirecek cinsten. Bu kadar büyük -gerçek manada büyük- bir oyunun, bu kadar güzel çalışıyor olması beni de hayrete düşürdü. Oyun nitekim performans ve optimizasyon manasında tepe diyebileceğim bir noktada. i5-12400F işlemci ve RX 6700 XT ekran kartına sahip PC’mde FSR ve Frame Generation açıkken 2K çözünürlükte 80-90 FPS civarı bir performans aldım ki bu, sahip olduğum konfigürasyonu Crimson Desert üzere bir oyun ile yan yana koyduğunuzda nitekim yeterli.
Türkçe lisan takviyesi tarafında da beklentilerinizi ziyadesiyle karşılayacak bir iş çıkarılmış. Çeviri sekiz Türk mütercim tarafından yapılmış ve şahsen oyunda geçirdiğim müddet boyunca ufak tefek kusurlar harici -birçoğunu bildirdik ve düzeltildi- rastgele bir çeviri kusuruyla karşılaşmadım. Bilhassa de böylesine büyük ve yüzlerce saat geçireceğiniz bir oyunun Türkçe lisan dayanağı ile gelmesi hakikaten büyük nimet.
Sonuç: Crimson Desert bu yılın en savlı oyunlarından biri
Aslında incelemede değinemediğimiz -spoiler ve NDA gereği- noktaların dışında anlatmak isteyip de anlatamadığım pek çok ayrıntı var lakin şu ana kadar okuduysanız, oyunu oynayıp oynamama konusunda karar vermenize yetecek seviyede bilgi sahibi olduğunuzu düşünüyorum.
Yine de birden fazla gece sizleri uykusuz bırakacak, “haritanın biraz da burasını temizleyeyim” diyerek yüzlerce saatinizi geçireceğinizi düşündüğüm Crimson Desert, içerisinde bu kadar fazla mekaniği bu kadar uygun barındırmasından dolayı kesinlikle tecrübe etmeniz gerektiğini düşündüğüm bir imal olmuş. Özetle denenmemişi denemiyor fakat denenenleri çok hoş bir tarifle bir ortaya getiriyor.
Başka incelemelerde görüşmek üzere. Sağlıcakla kalın.
