Güneş ufuktan artık doğar
Legend of Heroes mu desem Trails mi desem bu seri oldukça niş bir seri. Zati oyunun lokalizasyonunu yapan firma da NIS America… Esasen Japonya’da 2024 yılında çıkan serinin son oyunu yaklaşık 1.5 sene sonra nihayet batıya da ulaştı. Ben de bu seriye başlayalı çok uzun vakit olmamıştı ancak kısa vakitte büyük yol kat ettim…
Hayatımda oynadığım hiçbir oyun serisinde bu türlü bir devamlılık görmemiştim. Her şey geçtiğimiz sene çıkan birinci oyunun remakeini oynamam ile başladı. Sonrasında ortadaki 4 oyunu atlayıp. Cold Steel’den seriye başladım. Lakin evvelki 4 oyunu da izleyip, okumam gerekti zira TÜM OYUNLAR birbirine göbekten bağlı.
İlk oyun olan Trails in the Sky 1202 yılında başlarken bugün bitirdiğim Trails beyond the Horizon 1209 yılında geçiyor. Toplam 13 oyun yedi yıllık lineer bir öykü anlatıyor. Bu on üç oyunda yüz civarı karakter hayatımıza giriyor. Bunların birçok devir periyot oynanabilir oluyor. İşin daha da tuhaf tarafı her karakteri tanıyor olmam. Yani bu 100 civarı karakteri yarın birgün sokakta görsem koyu bir muhabbet çevirecek kadar tanışıklığım var. Serinin bunu başarması bence en başarılı tarafı. Esasen bu yüzden beni de bağımlı etti.
Doyumsuz Zemurialılar
1150’lerde orbal teknolojik ihtilal sayesinde otomobiller, uçan gemiler üzere acayip teknolojik bir sıçrama yaşayan Zemuria halkı artık doyumsuzluğun tepesine çıkmış durumda. Daha evvelki 12 oyunda sonsuz diplomatik krizin göbeğinde bulunmuş, dünya savaşının eşiğinden dönmüş bir ülke olan Calvard’da bu silahlanma yarışını uzaya taşımak istiyor. Seri boyunca birinci üç oyunda Liberl isimli bir ülkenin kederleriyle bir arada dünyayı kurtardık. Zero ve Azure Crossbell’in bağımsızlık gayretini anlatıyordu. Cold Steel serisi (benim oyuna giriş yaptığım yer) Erebonia İmparatorluğu ile iç savaş yaşadık. Sonrasında nihayet öteki tarafa geçip Daybreak serisiyle Calvard’ın sıkıntılarına bir Spriggan (bounty hunter + fixer karışımı bir rol) açısından bakma talihini yakaladık.
Daybreak 1 ve 2’deki ana karakterimiz Van Arkride’ın yanı sıra bu oyun Cold Steel serisinin ana karakteri ve benim serideki favorim Rean Schwarzer ile birlikte kendisini yalnızca okuyup, izlediğim 2. oyunun yan, 3. oyunun ana karakteri Kevin Graham’ı da öykünün merkezine koyuyor. Kevin en son Azure’da karşımıza çıkmıştı sonrasında yedi oyun ortalıkta yokken şakkadanak seriye ana karakter olarak dönüş yapıyor. Oyunun bu fecî derecedeki devamlılığı beni daha da büyülemeye devam ediyor. Rean ile birlikte Cold Steel grubu dönerken Kevin’e eşlik etmesi için de yeniden Reverie oyununda tanıştığımız Rufus ve çetesi seriye geri dönmüş. Lapis Rosenberg’i kanlı canlı tekrar görmek de içimi bir yumuşatmadı değil.
Bir Tek Uzay Kaldı
Dedim ya Calvard dünya savaşından yırtmış ve uzaya çıkmak istiyor. Eh hal bu türlü olunca çok muhafazakar ve tanrıçalarına bağlı Zemurialılar da bir kuşkulanıyor. Bu kuşkaların başında da bizim ana karakterler geliyor. Alışılmış oyun Calvard’ın problemlerini temel aldığı için yeniden ana karakterimiz Van Arkride, Rean ve Kevin ile görece çok daha az oynuyoruz. Van’ın takımıyla birlikte son 2 oyunda kaldığımız yerden devam edip 4SPG ismi verilen fixer işlerini toparlayıp, sinemaya gidip takımla vakit geçirip günümüzü gün ediyoruz. Sonrasında uzaya çıkma vakti yaklaşınca bir anda KAOS her yeri sarmaya başlıyor. 13 oyunluk bir seride her şey eğlenceli gidiyorsa takribi 13 dakika içerisinde bir KAOS çıkacağını artık anladım. O yüzden işler tıkırında gidince midem yanmaya başlıyor.
Zemuria’nın çok keskin sonları var ve bu hudutlar dışarısında ne olduğunu insanoğlunun aklı ve mantığı almıyor. Tanrıça tarafından konulduğu varsayılan bu hudutların ötesinde olan her şey “şeytan icadı” olarak gözüküyor. Uzay ise apayrı bir konu. “ACABA SİMÜLASYONDA MI YAŞIYORUZ” sorusu teknolojilerinin doruğuna ulaşmış Zemuria halkı için rutin bir varoluşsal kriz haline gelmiş durumda. Öykünün ayrıntılarına çok fazla girmiyorum zira başta anlattığım üzere 13 oyunluk bir kıssanın kırılma noktalarından birisi bu oyun. Aslında oyun sonu ekranının en sonunda “VAN ARKRIDE’IN KISSASI FİNAL KISMIYLA SONA ERECEK” yazdı yani daha bunun da üstüne bir kırılma yaşanacakmış. Trails serisiyle ilgili konuşabileceğim kimse yok. İnternetten bulabildiğim kaynak sayısı da biraz az lakin Reddit vs gördüğüm kadarıyla sıradaki oyundan itibaren Trails’in son periyodu başlayacakmış. Bu son periyotta de bi 13 oyun çıksa 26 oyunluk LİNEER bir seri yaşayabiliriz bu da beni ürkütüyor sevgili Oyungezerler…
Grim Garten
Simülasyon dedim ya Cold Steel 1’de Thors akademisine girdiğimizden beri XP farmı yapma hedefiyle konulmuş fakat sonrasında kıssanın temeline yerleşmiş bir “antrenman” alanı var. Horizon’ın bu alanına da Grim Garten demişler. Kainatın sinsi yapısı Ouroboros tarafından hacklenmiş bu sanal gerçeklik diyarını tekrar kurtarmaya çalışırken harika şeyler de öğreniyoruz. Farm kısmı da hoş, tekrar oynanılabilirliği de uygun. Hatta bu Grim Garten tüm serinin en yeterlisi olmuş dedim oynarken. Hele ki son ana misyon öncesine kadar tüm yapıyı temizlediyseniz, en son bir vazife açılıyor oyun tarihinde birinci sefer görebildiğiniz bir gizemli şahsiyet ile tanışabiliyorsunuz. Aslında bu seriye düştüyseniz kesinlikle tüm yan vazifeleri yapıp ilerlediğiniz için bu epik sahneye de tanıklık edeceksiniz diye umuyorum.
Grim Garten ödül konusunda da çok bonkör, kendine özel puanlarını bozdurup Gacha halinde mükafatlar açıyorsunuz bu daha evvelki oyunlarda da vardı ancak bu sefer bonkörlük artmış. Yeniden kendi mağazasından oyundaki tüm karakterler için silah, zırh vs alabiliyorsunuz ve burası daima güncellendiği için oldukça elinizi kolaylaştırıyor. Velhasıl Grim Garten tam manasıyla GG olmayı başarıyor.
Yeni Yüzler
Japonların yayıncılık dünyasıyla tanışması beni çok güldürüyor. Yakın vakitte oynadığım Pokemon Legends: Z-A’da da bir streamer kız vardı. Bu sefer de Ouroboros içerisinde bir streamer kız var ve HEPSİ NEREDEYSE BİREBİR BASMAKALIP İNSAN… Her yayıncı tikican değildir sevgili Japonlar biraz öteki şeyler de izleyin, rica ediyorum. Ulrika isimli bu yayıncı kızcenin dışında namını duyduğumuz kendini duymadığımız bir Ouroboros karakteri daha karşımıza çıkıyor ve nitekim de bahsedildiği kadar güçlü. Ouroboros’un geldiği nokta da serinin birinci oyunlarında mutlak berbat üzere gösterilirken artık daha gri bir bölgede yer alıyorlar, cihan o kadar pislik içerisinde ki kimyasal silah yapmaya çalışan beşerler bize gelip yardım ediyor… Yalnızca ana karakterlerin değil etraftaki neredeyse her NPC’nin bir kıssası olması, hiçbirinin siyah-beyaz olmaması ve gri alanların çok muallak olması Trails’in yazımı konusundaki en büyük başarılardan birisi. Olağan koşullarda bu üslup ARKADAŞLIK DÜNYAYI KURTARACAK temalı JPRG’ler beni yalnızca gameplaye itip, senaryoyu skip, skip, skip yapmama yol açıyordu lakin Trails zıpkın üzere içime saplandı ve bırakamadım. Artık Horizon üstüne yeni oyunun ne vakit geleceği de muallaktayken çok boşluğa düştüm…
Serinin kendine has Orbal teknoloji ihtilalin ışığında gelişen bir build mekaniği var. Tüm büyülerimiz, yeteneklerimiz bu build mekaniğiyle baştan aşağı değişebiliyor. Oyunda çok fazla karakter olduğu için de sonsuz kombinasyon yapabiliyorsunuz. Min/max yapmak da çok kolay olduğu için fizikî ve büyü saldırısı kullananları ayırıp support karakterlerine özgün build yapmak da çok mümkün. Her karakterin kendine has özel yetenekleri var bunlara craft deniyor, bunun yanı sıra herkesin öğrenebileceği büyüler var bunlar da arka. Arka hasarı kullanan Agnes, Renne üzere karakterlerin büyü cephanesini de ayrıyeten plugin alıp geliştirmek mümkün. Oyun sonuna yanlışsız her elementten terör estirecek epik hücumları Renne’e verince öteki bir karaktere gereksinimim kalmadı bile. Hele bir de büyü atarken çevikliği %100 yapan orbamenti bulduysanız geçmiş düşmanlarınıza geçmiş olsun. Yanına bir tank bir de Fie üzere süratli bir fizikî hücumcu koydunuz mu hiçbir boss sizi korkutamaz. Bu oyundaki karakter sayısına çok dedik fakat Reverie oynadıktan sonra bu da az geldi gözüme. Çünkü Trails into Reverie’de en son baktığımda 48 tane oynanabilir karakter vardı ve evet hepsini yakından tanıyordum…
Bu Nasıl Son?!
Benim seride bitirdiğim 9. oyun olan Horizon sonu itibariyle beni en çok dehşete düşüren oyun oldu. Olağanda Cold Steel 1 hariç neredeyse tüm oyunlarda sona geldiğimi tipik bir JRPG üzere sonsuz katlı bir zindana girince anlardık. Fakat Horizon o denli bir noktada bitiş yapıyor ki NEYE UĞRADIĞIMI ŞAŞIRDIM! Gerçekten yani bu sonu yazmak için kalbinizin taş tutması falan lazım… Hayır bu vakte kadar oyunları oynarken devamının olduğunu bilmenin rahatlığıyla oynuyordum ve cliffhanger bitişler beni çok etkilemiyordu. Horizon’dan sonra ne geleceğini, ne vakit geleceğini nereye geleceğini bilmiyorum… İkinci oyunun remakei yolda tamam onu oynayacağız da KISSA NEREYE GİDİYOR SEVGİLİ NİHON?! Van’ın ve muhtemelen Calvard’ın kıssası sıradaki oyunla bitecek ve tahminen de çok beklenen doğu taraflarına yanlışsız yeni bir ülkeye geçeceğiz lakin BU TÜRLÜ OLMAZ BU KADAR KALP KIRILMAZ demek istiyorum…
Kısaca demek isterdim ancak Trails serisiyle ilgili hiçbir şey kısaca olmuyor. Seriye sıfırdan başlamak istiyorsanız Horizon muhakkak o nokta değil, ben Cold Steel’dan başladım orası ülkü bir başlangıç noktası üzere gözüküyor. Hatta biraz daha beklerseniz birinci üç oyunun yine üretimi çıkınca direkt Liberl’dan her şeyin başından kıssaya başlayabileceksiniz. Ben artık Back to the Future misali her yine üretimde geçmişe seyahat edip asırlar sonra Estelle ve Joshua’yı tekrar görmenin heyecanıyla, Renne’i birinci sefer görmenin mutluluğuyla oyunları oynayacağım. Siz beklemek istemiyorsanız Cold Steel’dan sonrası başlamak için hiç ülkü değil ve en az 9 adet ortalama 60 saatlik JRPG’yi bitirmeye hazır olun. Yahut hiç bu kaosa bulaşmayıp keyifli mesut hayatınıza devam edin…
