Exodus, Clockwork Revolution, The Blood of Dawnwalker
Oyungezer grubunun 2026’da beklediği oyunlara devam ediyoruz. Evvelki yazılarımıza aşağıdaki linklerden erişebilirsiniz:
- 2026’dan Beklediklerimiz #1 007: First Light, Resident Evil: Requiem, Trails in the Sky 2nd Chapter
- 2026’dan Beklediklerimiz #2 Lego Batman: Legacy of the Dark Knight, Carmageddon: Rogue Shift, Emberville
- 2026’dan Beklediklerimiz #3 Crimson Desert, Marvel’s Wolverine, Slay the Spire 2
EXODUS
Eser: Mass Effect üçlemesi sona ereli ne kadar oldu ya, hatırlıyor musunuz? Ben size söyleyeyim de şaşırın, o kadar oldu me bu diye iç çekin… Tam 13 yıl. Lisana kolay.
Mass Effect derinliğinde, tek kişilik, rol yapma odaklı bir uzay operası oynamayalı ne kadar oldu pekala? Ben size söyleyeyim de şaşırın, “Hadi canım sen de, olmamıştır o kadar!” deyin… Tam 13 yıl. Lisana kolay.
Exodus’un birinci fragmanı TGA 2023’te yayınlandığında bir oldukça etkilenmiştim. Yalnızca bunun bu kadar yıldır beklediğim ‘o’ oyun olacağına inandığımdan değil aslında, fragmandan sonra Mass Effect denince akla birinci gelen isimlerden, Mass Effect romanlarının ve KOTOR’un müellifi Drew Karpyshyn’in “İşte ben bu oyun üzerinde çalışıyorum!” diyerek sahneye çıkışı heyecanımı ikiyle çarpmıştı. Ben tıpkı Mass Effect üzere içinde yalnızca savaş ve çatışma değil, ırklar ortasında alakalar, entrikalar, komplolar, melodram, birbirinden farklı gezegenler, derin bir lore ve tümünü bir çimento üzere birbirine yapıştıracak efsane bir öykü bekliyorum Exodus’tan.
Oyunun kıssasından daha evvel de bahsetmiştim lakin tekrar de bir küçük hatırlatma yapayım: Oyunun vakit çizelgesine nazaran 2200 yılında Dünya çevresel bakımdan yaşanamaz hale gelmiş ve beşerler yaşanabilir dünyalar arayışıyla dev gemilere doluşarak 16 bin ışık yılı uzaklıktaki Centauri Cluster’a ulaşmışlar. Takvimler 42350 yılını gösterdiğinde bu yıldız kümesi içinde bir milyondan fazla yaşanabilir dünyaya yerleşmiş insanoğlu.
Bu mühlet içerisinde on binlerce yıl boyunca insanlık evrimler geçirmiş, genetik mühendisliğin de katkılarıyla ortaya Celestial isminde yeni bir tıp çıkmış. Sonraki asırlar boyunca Celestial imparatorlukları doğmuş, birbirleriyle savaşmış, çökmüş, binlerce yaşanabilir gezegen yok edilmiş. Elohim ismindeki bir Celestial ırk gücü eline geçirmiş ve Cennet Kapıları ile tüm yıldız kümesini birbirine bağlamış. Bu kapılar sayesinde daha büyük keşifler ve ticaretler yapılmış, Elohim ırkı ortadan yok olduktan binlerce yıl sonra bile “Yaşanabilir gezegenleri yok etmek yasak!” kuralına herkes uymuş.
Oyun ise Eliohim’in yükselişinden 10 bin yıl sonra geçecek ve yeni Shepard’ımız, Aslan hanedanının veliahtı, insan-celestial melezi Jun Aslan rolünde oynayacağız. Birçok farklı insan ve uzaylı kümesiyle karşılaşacak, bunlarla olan ilgilerimiz direkt kıssanın gidişatını etkileyecek, vereceğimiz ahlaki kararlar da galaksideki politik ve ferdî sonuçlar üzerinde tesirli olacak. Bildiğin Mass Effect’in kardeşi yani.
Şu kadar bilgi bile ne kadar heyecan verici değil mi? Haydi gelsin artık bir an evvel.
CLOCKWORK REVOLUTION
İhsan T.: Bu oyunu beklemem için inXile’dan çıkacak olması benim için başlı başına kâfi bir sebepti. Zira nerede Double Fine, Obsidian, inXile ve Revolution, orada ben. Fakat Brian Fargo’nun stüdyosu yalnızca isminin gerisine sığınmakla kalmıyor ve kısmen BioShock kısmen de Dishonored esintileriyle bezeli, ağız sulandıran vakitte seyahat mekanikleriyle dolu, acayip hoş bir paket vadediyorlar bu oyunla bize.
Buhar teknolojisinin, çarklı silahların, asabi kuklaların ve insansı robotların kol gezdiği Clockwork Revolution, hayali bir diyar olan Avalon’da geçiyor. Birinci şahıs kamerasından oynanan üretimde sıra dışı bir icat sayesinde geçmişe gidip değerli olaylara tesir edebilecek ve tarihin akışını değiştirebileceğiz. Güçlerimizin ortasında öldüğümüzde vakti biraz geri alabilmek, yıkıntıları onarıp siper alabileceğimiz duvarlara dönüştürmek üzere alışılagelmiş yeteneklerin yanı sıra vurduğumuz bir düşmanın içindeki mermileri geri alabilmek, hasımlarımızı süratle yaşlandırıp iskelet hâline getirmek üzere enteresan şeyler de var.
Elektrikli silahlar, yere atıp koca bir tarete dönüştürebildiğimiz düzenekler da şimdiye dek gösterilenler ortasında. Ayrıntılı bir karakter yaratma ekranı, dallanıp budaklanan diyaloglar ve seçimlerimizin sonuçlara tesir edeceği RYO etmenleri de işin içine eklenince… Eh, beklemekte haksız sayılmam, ne dersiniz?
THE BLOOD OF DAWNWALKER
Erce: Çıkacağını bilsem benim için “o” oyun muhakkak The Witcher IV olurdu. Fakat yılan kıssasına döner o iş. Tam da bu nedenle Witcher’a en yakın olması olası oyun benim için “o” oyun.
Yıllar geçtikçe benim oyun anlayışım değişti. Oyuna ayrılan vakit azaldıkça, sağımdan solumdan GotY’lar akıp giderken ben daima ezberimdeki oyunlardan keyif almaya baktım. CDPR oyunları da ezberimin kıymetli bir modülü. E dedim ki madem CDPR oyun çıkarmıyor, güya tıpkı adamların elinden çıkmış üzere görünen (ki kıymetli ölçüde öyle) Dawnwalker en uygun ikinci seçenek.
Oyun daha birinci tanıtım görüntüsüyle kalbimi çalmayı başardı. Vampir işlerini aslında çok severim. Bu bahisteki kaşıntımı Bloodlines 2 giderir demiştim fakat olmadı. Vakitli vazifeler ilgi cazip. Dünyanın, vazifelerin, karakter tepkilerinin gündüz ve gece döngüsünde farklılaşması son derece heyecan verici. Geliştiricilerin söylediğine (muhtemelen de biraz abarttığına göre) misyonları tamamlamanın tonla yolu olacak. “Özgürlük” hissinin mevcut en üst düzeyde olacağından bahsediyorlar ki böylesi bir oyunda tahminen de en kıymetli özellik bu olabilir. Düşmanlara yalnızca kılıç kalkanla değil pençelerle de girişebilecek olmak hoş.
Yayınlanan oynanış görüntüleri da beklentilerimi karşıladı. Arayüzden, yetenek seçimlerine, haritasından, diyalog seçimlerine kadar çok tanıdık ancak bir o kadar da “taze” hissettiriyor Dawnwalker.
