Runescape soslu bir hayatta kalma macerası
Eğer bana “Hayatın boyunca en az oynadığın oyun çeşidi hangisi?” diye soracak olursanız, alacağınız karşılık “Hayatta kalma, açık dünya oyunlar” olurdu. Kaygı ve gerçek vakitli strateji oyunları da o denli bilhassa arayıp oynadığım tiplerden değil, ancak Age of Empires 2’yle sabahladığım yaz günlerini, Red Alert ve Starcraft’ı hiç beceremeden oynayışımı ya da yayınlarda oynayıp bitirdiğim Resident Evil oyunlarını unutmadım hâlâ. Bu “hayatta kalma açık dünya crafting” oyunlarından sebepse ayrıyeten uzak durdum fakat. Tahminen de popülaritesini yakaladığı o 2010’ların ortalarında ben Destiny’de grind yaptığımdan ötürü da olabilir bu, bilemedim şimdi.
Anca sebepse Runescape: Dragonwilds ilgimi çekmeyi başardı. Tahminen Runescape’in kainatı ilgimi çektiğinden, tahminen de şu sıralar “kendi özgün karakterimle kendi maceramı yaratma” perileri geldiğinden ötürü olmuş olabilir, emin değilim. Ancak birinci gördüğüm anda ilgimi çekti ve aylar sonra “Ay ben bunu yazmak istiyorum!” diye atladım ortama. Oyunun uzun bir müddettir Erken Erişim’de olduğundan ve 1.0 sürümünün çıktığından bihaberdim olağan. Şayet oyunu Erken Erişim’de oynadıysanız ve “1.0’da neler eklemişler sanki?” diyerek incelemeye atladıysanız hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz o yüzden.
KASMAK İÇİN KES
Karakterimi yaratıp oyuna atladım ve ufak bir öğretici kısmını geçtikten sonra Dragonwilds beni şaşırttı ve dedi ki “Şu ilerdeki kentte bir ak sakallı dede var, onunla konuş”. Birinci evvel bir şaşırdım, zira Dragonwilds’ın öykülü, misyonlu bir oyun olmasını beklemiyordum. Bu biçim oyunları kıssası olmayan, dümdüz hayatınızı zorlayan, kendi maceralarınıza atıldığınız bir şey olarak düşünüyordum daima, cahillik işte. Lakin hem öykü sunması hem de kendi maceralarınıza atılabiliyor olmanız oyunu benim için daha kolay takip edilebilir yaptı. Bu biçim oyunlar hakkındaki en büyük endişem daima bir noktadan sonra hedefsiz kalacağımı hissediyor olmamdı. Dragonwilds bunun önüne geçti böylece.
Oyunda birden fazla şeyi açabilmeniz için yapmanız gereken şeylerden biri öyküyü devam ettirmek. Devam ettikçe yeni bölgelere gidiyorsunuz, yeni şeylerle karşılaşıyorsunuz, bu karşılaştığınız şeyler de yeni gereçler düşürüyor, bunlarla da yeni şeyler yapabiliyoruz.
Yapmanız bir öteki şey de “seviye kasmak”. Düzey sisteminin de özgün Runescape’ten (en azından tek Runescape deneyimim olan Old School Runescape’ten) geldiğini görünce şaşkın bir memnunluk içine girdim. Bilmiyorsanız kısaca açıklayayım: OSRS’te yaptığınız her şeyin kendi düzeyi var ve bu seviyeyi o “şeyi” yaptıkça arttırabiliyorsunuz. Dragonwilds’da da tıpkı mantık. Odunculuk mu kasmanız lazım? Ağaç keseceksiniz. Okçuluk mu? Ok ve yayı kullanacaksınız. Büyücülük mü? Büyü yapacaksınız. Bu türlü çokça, toplamda 12 tane yetenek var ve hepsini düzey 99’a kadar yükseltebiliyorsunuz. Hepsini yükselttikçe her düzeyde yaptığınız şeylerle alakalı takviye bonusları verirken (Mesela balıkçılıkta balık tutarken daha az dayanıklılık harcama), birtakım spesifik düzeylerde de yeni özellikler ve alakalı büyüler açılıyor. Mesela okçulukta bir düzeyde tuzak kurmanızı sağlayan bir büyü açılıyor, yakın aralıkta silahınızın kritik hasar oranını yükselten bir büyü açılıyor, çeviklikte yükseğe zıplamanızı sağlayan bir büyü açılıyor üzere gibi. Oyun sizi tek bir silaha ya da yeteneğe zorlamıyor, hatta tersine her şeyi yapmanız için teşvik ediyor.
Bu düzey atlama sistemi oynanışı da çokça etkiliyor alışılmış. En başta kolay görünen dövüş mekanikleri düzey atladıkça çeşitleniyor, inşasından çiftçiliğine zahmetli gelen craft işleri kolaylaşıyor. Mesela inşa yapıp düzey atladığınız vakit inşayı “büyülü bir gözle” yapabileceğiniz, meskenin çatısına tırmanmadan yapabileceğiniz bir büyü epey yardımcı oluyor uzun vadede. Ya da çiftçilikçe yağmur suyu toplamanıza yarayan aleti açtığınızda pis suyun ektiğiniz şeyleri zehirlemesinin önüne geçebiliyorsunuz yağmur suyuyla sulayarak. Bunların birçok da erken düzeylerde açıldığından “Oynanış başlarda çok sıkıcı” diyemiyorum, 10 saat içinde bu söylediğim şeylerin birçok çoktan açılmıştı bile. Birinci bir iki saatten sonra oynanış bir oldukça rahatlıyor.
İNŞA EDİLMİŞ DÜNYADA İNŞA YAPMAK
Runescape: Dragonwilds’ın bir başka ilgimi çeken noktalarından başkası de oyunun kainatı oldu. Spesifik olarak rastgele bir Runescape oyununu temel almasa da genel olarak Runescape lore’unu temel alan oyunun haritası elle inşa edilmiş bir harita. Minecraft ve Valheim üzere sizi her seferinde rastgele üretilmiş bir haritaya atmak yerine, sizi tıpkı haritaya bırakıyor kısaca oyun. Kimileri için bu sıkıcı görünebilir haklı olarak, fakat elle üretilmiş haritaları tercih eden beni keyifli etti. Oyunda çokça keşfedilecek yeni bölge, yeni alanlar, irili ufaklı zindanlar, haritanın her köşesine yerleştirilmiş sandıklar ve içindeki mükafatlar, hatta bu adada neler olduğunu kesim parça açıklayan ufak not kesimleri ve kitaplar bile bulunuyor. Her şeyi yapmak isterseniz bir oldukça vaktinizi yiyeceğinden kuşkum yok. Bunların yanı sıra Dragonwilds’ın kendine has, rastgele bir formda ya da öyküde muhakkak anlarda karşılaştığınız ejderhalı kısımlar ve düşman baskınları da oyuna fazladan renkler katabiliyor. Birinci kez rastgele bir biçimde ejderhanın uçarken kafama zehirli alev üflemesi ve “Evet, yeterlisi mi ben kendime bir mesken yapayım” deyişimi hâlâ unutabilmiş değilim. Ya da daha o konutu daha yaparken bir anda goblinlerin baskınına uğrayışımı… Hazırlıksız yakaladı beni oyun çokça.
E şimdi haliyle “E bu oyun her seferinde yeni bir harita sunmuyorsa bizi oyuna geri döndürecek ne var?” diye soracaksınız. Benim de korkularımdan biri buydu objektif olarak baktığımda. Lakin Jagex’in yayınladığı Roadmap’e bakınca oyuna daima olarak yeni içeriklerin geleceğini görüyorsunuz. Önümüzdeki kış gelecek Luminance güncellemesiyle Elfler geliyor mesela. Bu güncelleme 2027’de başlayacak olan “Blood Crystal” sagasının başlangıcı olacak bir nevi. Blood Crystal’da da yeniden yeni bölgeler, yeni yetenekler derken tekrar çokça içerik gelecek üzere görünüyor.
1.0 OLMUŞ MU BU PEKALA?
Fakat oyunla da alakalı en büyük sorunum maalesef ki tam olarak bu. Bir müddettir zati Erken Erişim’de olan bir oyun (öyleymiş, ben daha yeni öğrendim mesela) Dragonwilds ve konsollara çıkışıyla bir arada 1.0 versiyonu, “tam” versiyonu gelmiş sayıldı. Fakat hâlâ kahırları yok değil. Oynadığım süreç boyunca yaşamadığım çokça badireyi Steam forumlarında ya da oyunun subreddit’inde öteki insanların deneyim ettiğini gördüm, ki bunların arasında kayıt evraklarının silinmesi, karakterlerin silinmesi, yaşadıkları buglar ve glitchler üzere şeyler çokça bulunuyor.
Ayrıca oyunu birinci gördüğümde “Switch 2’de oynamak aşırı eğlenceli olur” diyerek Switch 2’ye kod istemiştik, onu da belirtmem lazım. 1 saat vakit geçirdikten sonra ne kadar büyük bir kusur yaptığımı fark ettim. Ne yazık ki kendileri oynadığım en vasat altı Switch 2 portu oldu. Yükleme mühletleri, kaplamaların gecikmeli yüklenmesi, performansın tatmin edici olmayışı çabuk soğuttu beni Switch 2 portundan. Çabucak koşa koşa PC’ye aldım ve incelemenin temeli aslında PC versiyonu, Switch 2 versiyonu değil. PS5 ve Xbox Series X|S’te pek sorun olacağını sanmıyorum fakat bunların. Switch 2’nin meşakkatleri biraz daha teknik sorunlar, yoksa oyun kontrolcüyle aşırı rahat oynanıyor, o hususta bir çekinceniz olmasın. PC’de bayağı bir müddet kontrolcüyle de oynadım hatta.
Anlayacağınız üzere Runescape: Dragonwilds hiç de kötü olmayan bir oyun aslında. Temeli düzgün, Runescape’in özünü hoş kullanıyor, oynanış oynadıkça açılıyor ve paylaştıkları Roadmap’e bakılırsa daima oynanacak bir şeyler olacak üzere görünüyor. Tıptaki birinci doğru düzgün deneyimim olduğundan ötürü ben ekstra keyif aldım hatta, uzun vakittir bu türlü “Ağaç keseyim de mesken yapayım kendime” kafasına girmemiştim. Ancak 1.0 için birazcık erken davranmışlar, oynarken çokça hissettim. Bilhassa de Switch 2 versiyonunu birazcık daha fırında pişirebilirlermiş. Oyun hakkındaki birden fazla yorumumun bir yıl sonra, hatta önümüzdeki kış bile geçersiz olma ihtimali ben bu kadar niçin yazdım diye düşündürüyor ama… Olsun ya. Sonra “Bak nereden nereye geldi?” diye bakarız.
